Ik heb echt goed geslapen en ben al vroeg wakker. Ondanks dat we gisteren 450 km hebben gereden. En omdat we vandaag slechts 70 Km hoeven te rijden blijf ik nog wat liggen. We hebben om half negen afgesproken voor het ontbijt dus staan we om acht uur op. Ik deel de kamer met Otto dus om de beurt op de badkamer. De badkamer is trouwens één van de dingen waaraan je echt kan zien dat het hotel toe is aan upgrade. Maar goed ondanks dat het er niet uitziet doet het verder wat het moeten. Om half negen lopen we naar de ontbijtzaal van ons hotel. Jeroen en Gerard zijn er nog niet dus wij zoeken een tafeltje uit. De ontbijtzaal in is in een langgerekte ruimte met hoge plafonds. Er staan relatief kleine houten tafeltjes met dito houten stoelen. Zo te zien stamt het meubilair nog uit de tijd dat het hotel is gebouwd. Door het hoge plafond galmt het beetje en naast ons zit een stel aan hun ontbijt. Gerard schuift even later ook aan. Ik heb zin in ontbijt, maar het wachten is op onze benjamin. De hostess komt vragen wat we willen ontbijten en we bestellen het full english breakfast ook maar voor Jeroen dat lust hij vast wel. Maar als het ontbijt wordt geserveerd is Jeroen er nog steeds niet, dus bellen we hem maar even. Wat blijkt hij ligt nog heerlijk te slapen. We hebben gedreigd dat we zijn ontbijt zouden opeten als hij niet snel naar beneden kwam, dat helpt want kom niet aan z’n eten. Rond tienen lopen we naar de motoren. Nadat de spullen weer in de koffers zijn opgeborgen maak het scherm schoon. Als iedereen beneden is ga ik uitchecken. De hostess is erg vriendelijk en geeft mij nog wat tips voor onderweg. Snowdonia is een natuurpark en wat we er al van gezien hebben is erg mooi en vandaag kunnen we nog een stukje zien. Rond kwart over tien rijden we van de parkeerplaats de weg op. Het is nog fris maar verder is het mooi weer. We hoeven slechts 70 kilometer af te leggen vandaag. Vanaf Bets Y coed is de route naar de ferry terminal in Holyhead, so no rush. We rijden door een landschap wat we eigenlijk kennen uit Noorwegen of hoog in de Franse alpen. Het is rotsachtig met muurtjes van gestapelde stenen. Er zijn mooie vergezichten in een heuvelachtig landschap. Bij een meer met spiegelglad wateroppervlak houden we halt voor foto’s. Door de korte af te leggen afstand is sfeer heel ontspannen.
We lachen en maken ook een groepsselfie met de spiegelreflex op de standaard. Na een half uurtje rijden we weer verder naar Holyhead. Het landschap blijft een half uurtje het zelfde totdat we op een soort snelwegachtige weg terecht komen. Die leid ons direct naar de ferryterminal waar rond twaalf uur aankomen. De ferry was al geboekt door het landbridge ticket van Stenaline ferry’s, na een korte check kunnen we vooraan opstellen. Het is lekker weer in de haven en de jassen gaan uit. Regelmatig komen andere reizigers een praatje maken, erg gezellig. Gerard en Jeroen hebben ondertussen een bak koffie gehaald die lusten we wel.
Omstreeks één uur kunnen we dan inschepen. Dat gaat eigenlijk heel snel onze plaatsen worden aangewezen en de brommer staat net op de standaard als een stuwadoor er een spanband omheen doet compleet met een stuk tapijt om het zadel niet beschadigen. Helemaal prima we zijn er helemaal versteld van. We nemen alleen de tanktas mee, het is een overtocht van een drie en een half uur. Op het passagiersdek zijn een paar leuke hoekjes waar je kunt zitten, dus voor we bij het eten aansluiten claimen we eerst zo’n hoekje door onze spullen daar neer te zetten. Het eten is erg uitgebreid en er geen broodje, Gerard en Jeroen gaan voor de beefburger. Ik zelf twijfel wat maar ga dan voor de lasagne en Otto kiest voor een garnalen salade. Ik had al niet zoveel honger maar tjonge wat zijn dit grote porties. Ik ben zo opgevoed dat je je bordje moet leeg eten maar daar is geen beginnen aan. Na het eten is wat hangen en naar buiten kijken. Ik loop nog een rondje door het winkeltje maar souvenirs kunnen we beter in Ierland zelf kopen. Otto gaat nog buiten een frisse neus halen. Maar dan is het toch een beetje hangen tot we er zijn. Rond vijf uur lopen we de haven van Dublin in. Al vlug worden we gepraaid dat we naar de motoren mogen. Zo gauw er plaats om te manoeuvreren mogen we van boord. We rijden het haventerrein op en verwachten nog een grenspost zoals in het Verenigd Koninkrijk. Maar na twee afslagen rijden we stad geen grenscontrole dusss… Het is erg druk, het is de avondspits natuurlijk. Maar dat is niet erg ik kijk graag om me heen. De gebouwen doen me erg denken aan kleine plaatsen die ik de VS heb bezocht. Hoewel er gelijkenissen zijn met gebouwen in het VK zijn er toch verschillen. Het hotel is midden in het centrum. Voor het hotel parkeren we de motoren op de stoep. Het hotel had ik al geboekt, ik loop naar binnen om ons in te checken. Van de receptionist horen we dat er een parkeerplaats achterom is en als we willen mogen we daar onze motoren parkeren. Natuurlijk willen we dat en nadat hij aanwijzingen heeft gegeven hoe we er moeten komen rijden we de brommers achterom. Met de spulletjes naar boven naar onze kamer. En why change a winning team, dus Otto en ik delen weer een kamer. Rond een uur of zes lopen we de stad in. De eerste kroeg die we zien nemen we eerst een koude kletser, die glibbert zo naar binnen. Daarna gaan we op souvenirs jagen. Niet zo moeilijk blijkt, er zijn warenhuisachtige souvenirs winkels waar je helemaal los kan gaan op de prullaria. Ik zoek een badge, een pin en een kleinere sticker. Ze hebben echter alleen mega grote stickers en die wil ik niet op mijn koffer. We hebben nog een week, dus laat maar. We lopen verder richting de tempelbar en de muziek komt ons al tegemoet. We bezoeken een paar kroegen met life muziek. Het is echt leuk, ik vindt het nu al jammer dat we hier maar één avond zijn. We gaan ook nog wat eten en nemen daarna nog een afzakker. Rond een uur of elf lopen we terug naar het hotel, morgen hebben we een flink stuk te rijden, dus op tijd op.
Geef een reactie
Je moet ingelogd zijn op om een reactie te plaatsen.