The boat and breakfast is een B&B waar we hebben overnacht. The boat and breakfast is afgemeerd in Inverness. Wij moesten even wachten op de eigenaar voornamelijk omdat ik ingeschat had dat we later zouden arriveren. Het schip heeft een flinke launch ruimte waar ook het English of Scottisch breakfast wordt geservereerd. We hadden een goede klik met de gastheer door zijn en onze ervaring in het leger, mooie verhalen over de Falklands. De hutten zijn beneden deks en zijn niet zo heel groot, maar je hoeft er alleen te slapen natuurlijk. De hutten hebben twee bedden en een kleine douche cabine allemaal groot genoeg. In de avond zijn we het oude centrum ingelopen wat op ongeveer een kwartier a twintig minuten lopen is. Er wordt een prima ontbijt geserveerd en onze motoren stonden prima op de afgesloten parkeerplaats op de kade. Wij zouden zeker nog een keer hier overnachten.
Ik rijd rond 14:00 uur thuis weg. Bij de eerste rotonde kom ik na de mentale check achter dat ik mijn prortemonee vergeten ben, dat begint goed. Dus draai ok op de rotonde een 360 graden en rij terug naar huis. Binnen pak ik de beurs en rij weer weg. Ik heb met de rest afgesproken in IJmuiden bij de ferrie terminal. De rit gaat voorspoedig en in IJmuiden aangekomen tank de motor nog even af zodat dit zeker de hele eerste dag niet hoef te tanken.
De mannen staan al te wachten, ik had onderweg al berichtjes via de Garmin zien binnenkomen dus ik wist dat ze er waren. We moeten elkaar natuurlik uitgebreid begroeten want zoveel zien we door het jaar elkaar niet. Er staat een verkeersregelaar en we vragen aan hem of en aan welk loket we moeten aansluiten, en wijst ons een loket aan en hij zal ons roepen als het zover is. Na een paar minuten kunnen we oprijden en bij het loket worden onze paspoorten verzameld en uitgebreid door Maresschausee gecontroleerd. Dat verbaasd me eigenlijk wel, maar ja het zal wel nodig zijn, maar wij zijn goud eerlijke Hornets. We kunnen naar laan 1 en daar hoeven we nauwelijks te wachten we kunnen gelijk aan boord. Eenmaal aanboord worden we naar linkerwand gedirigeerd. En ze willen dat we onderhand tegen de wand aan staan. Dat snap ik niet want links zit je standaard en is normaliter de kant waar je van de motor afstapt. Het is de bedoeling dat je motorfiets op de zijstandaard staat, want op de bok of middenstandaard zou de motor van de standaard kunnen schieten als de motor voorwaarts kan bewegen bijvoorbeeld bij golven. Kortom zo tegen de linkerwand is akward. Maar goed het lukt allemaal en we vertrekken richting cabin die op dek 6 is. We hebben twee 2 persoonscabins geboekt. En ik leg met mijn snurkmaatje Otto in de cabin. Nou de afmetingen vallen mij tegen, we hebben nog nooit zo’n kleine cabin gehad.
Maarja we hoeven er eigenlijk alleen te slapen. Nadat we de motorkleding afgepeld hebben gaan we het schip een beetje verkennen = een kouwe kletser scoren. Dat lukt prima en stipt om 17:00 uur is, zoals beloofd, de afvaart.
We kijken hoe de ferrie in de nauwe haven langs een oude stelling glijdt richting de Noordzee. We ontspannen wat in één van de horeca dingen. We hebben het buffet van 18:30 gereserveerd. En we zijn stipt, na ons gemeld te hebben worden we naar “ons” tafeltje gebracht. We bestellen nog wat te drinken en gaan dan voor onze eerste ronde naar het buffet. Ik kies verschillende hapjes uit het aziatische deel van het buffet. Ik zie dat er veel te kiezen valt dus ik neem een heel bescheiden hoeveelheid om nog een paar maal te kunnen lopen. Na nog twee ronden hou ik het voor gezien en ik zie dat de anderen het ook voor gezien houden. Na dat we onze drankjes hebben betaald willen we weer naar de bar voor een koffie. Maar eerst lopen we langs het eis waar het personeel aandringt dat we nog een eisje nemen. We geven aan dat we al weggejaagd zijn van ons taffeltje om dat het volgende blok uur aan de beurt is. Maar er wordt aangedrongen, je mag het glaasje meenemen dan kun je het eis ergens anders opeten, nou vooruit dan maar. Het was een bescheiden ijsje, ik had er wel caramelsiroop opgedaan, lekkâh. Daarna naar de bar voor een bekkie en we konden al van het optreden van bandje genieten. Rond de klok van 23:00 gaan we slapen want morgen is het weer vroeg want het is een uur vroeger in de UK.
Nog een week tot de trip. Ook bij Otto en Jeroen begint het te kriebelen dat merk ik op omdat er om routebestanden wordt gevraagd. Ik heb de reisgidsen nog eens door gebladerd maar ik heb geen rust om daadwerkelijk te lezen. We hebben al zoveel geinventariseerd dat er eigenlijk geen informatie meer bij kan. We moeten het gewoon gaan doen. Zojuist heb ik het eerste hulp tasje even door gekeken. Is alles compleet, moet er nog iets bij, zijn er geen verlopen spulletjes in? Het is maar een compact setje en ik zou meer dingen kunnen bedenken. Echter realistisch gezien hebben de afgelopen ritten alleen een pleister geplakt en een paracetamol genomen. Langzaam ga ik spulletjes bij elkaar pakken. Eens kijken of ik zonder de roltas kan, dus alleen met de koffers. We zullen zien.
Afgelopen zaterdag zijn we naar het mooie Middelburg geweest zodat het voor Jeroen ook een keer een thuiswedstrijd was. Ik had er gelijk een dagje uit van gemaakt door met de camper te gaan en een nachtje in Middelburg te blijven. Het was mooi weer en het was best wel weer een poosje geleden sinds we elkaar gezien hebben en het was heel gezellig. We hebben detail afspraken gemaakt voor de dag van vertrek, ik heb de roadbooks uitgedeeld en tenslotte Jeroen alvast gefeliciteerd met zijn verjaardag. Na stevig tafelen ben ik door Otto terug gebracht naar de camping en heb ik nog een nachtje in de camper geslapen.
Hoewel in diverse fora de meningen uiteenlopen tussen voor en tegenstanders zijn de Highway Hornets aanhanger van motorcommunicatie systemen. De motorcommunicatiesystemen hebben inmiddels een hele evolutie doorgemaakt. Parallel aan die evolutie van deze systemen hebben we eigenlijk deze evolutie gevolgd. Begonnen met PMR (Personal Mobile Radio) eigenlijk een walky-talky bleek de verstaanbaarheid en de wirwar aan bedrading onhandig.
Hierna over op bluetooth communicatiesystemen op de helm, beter maar bereik was klein en er konden maximaal 2 rijders worden gekoppeld. De volgende generatie bluetooth systemen werd het bereik beter en omdat de de systemen twee kanalen had kom je tot 5 rijders koppelen De eerste rijder koppelt (pairing in vaktermen) met zijn A kanaal met de rijder achter hem op diens A kanaal. Vervolgens paird die rijder zijn B-kanaal met de rijder die achter hem rijdt, en zo voort. Hoewel het absoluut een verbetering was ten opzichte van de vorige generatie was het een gevoelig systeem voor positie wisselingen
Als je naar achteren in de rij verhuisde kon het zijn dat de afstand met diegene waar je mee gepaird had te groot werd met als gevolg dat de hele communicatie met de voorste rijder instort. Daarnaast in groepscommunicatie en gepaird aan de navi was te veel van het goede waardoor de communicatie stopte. Als gevolg heb ik dus de verbinding met de navi gebroken waardoor ik af en toe een afslag mis omdat ik zit te suffen euhhh van de omgeving geniet.
De huidige generatie lost veel van deze problemen op en kenmerkt zich door veelzijdigheid. Zo kunnen de huidige systemen 15 rijders aan elkaar knopen door de inzet van mesh-technologie. Deze kunnen van positie veranderen, de groep verlaten en weer terug komen en het netwerk hersteld de verbinding zelf. De range tussen twee rijders, nodes in het netwerk kunnen naar mijn ervaring zeker 800 meter uit elkaar rijden zonder dat de verbinding staakt. Uiteraard zijn er omstandigheden waar in dit veel minder is met name in de stad of in de buurt van heel veel radio verkeer. Mijn huidige Cardo Palktalk is onderdeel van ons netwerk en met mijn Garmin Zumo XT gepaird voor gesproken navigatie. Pas als ik de aanwijzing niet begrijp kijk ik even op de navi. Ook kun je de telefoon pairen via Bluetooth dit werkt goed en is goed te verstaan door nois canceling technieken. Je kunt echter ook de telefoon aan de navi pairen waardoor je kunt zien wie er belt of zelf via je telefoonboek iemand bellen.
Zijn er ook andere aanbieders, natuurlijk zijn die er. Vergelijkbare technologie wordt door Sena geleverd. Zij hebben zelfs een communicatiesysteem met ingebouwde camera. Ik zelf geen ervaring met Sena maar ik lees goede recenties van de Sena systemen. In ons nadeel werkt dat er geen overeenstemming over een standaard is bereikt. Je moet dus met je groep kier voor Sena of Cardo, want deze systemen zijn niet interoperabel. Lastig als je een uitgebreide kennisenkring hebt waar je wel een toertochtje mee wil rijden.
Voor ons betekenen deze systemen onderweg een stukje veiligheid, je kunt elkaar wijzen op gebaren of door een situatie loodsen. Het gebruik voorkomt meestal dat je elkaar in druk stadsverkeer kwijt raakt. Natuurlijk is het ook een gehaktballen net (militair jargon voor zinloos radioverkeer) waar gezellig op gekletst wordt. Dat maakt de ritten toch leuker, dat vinden wij.
Het roadbook is klaar en verzonden naar de drukker weer een stapje gedaan, en daardoor weer wat minder regeldruk. Zoals gewoonlijk zullen we het roadboek in PDF vorm kun je hem zelf printen of net als ons naar OnlyPrint sturen voor een gebonden exemplaar.
Geschreven door:
Marcel
op:
Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren
