Dag 3 Dublin naar Youghal

De wekker moest er aan te pas komen om mij uit de comfortabele slaap te halen. Met frisse tegenzin kom ik geeuwend in beweging. Ik heb een douche nodig om de laatste restjes slaap weg spoelen. Slaap maakt vervolgens plaats voor honger, maar eerst Otto ook maar de gelegenheid geven om zijn haren te kammen.  Valt niet veel te kammen dus kunnen we lekker snel aan het ontbijt. We moeten een verdieping naar beneden voor de ontbijtzaal. Het ontbijt ziet er keurig uit, maar na het vele eten van gisteren houd ik het bij yoghurt wat fruit en natuurlijk een bak koffie. Gisteravond had ik spulletjes alweer in de binnenstad gedaan. Dus ik loop op m’n gemak twee keer naar de motor. Het waait en het is behoorlijk fris. Het lijkt erop dat het gaat regenen, dat hoort bij Ierland. Rond negen uur vertrekken we bij het hotel. Het is behoorlijk druk in Dublin, we proberen ons door kluwen  auto’s te wurmen. Door de vele verkeerslichten moeten regelmatig op elkaar wachten. Eenmaal Dublin uit rijden we Wicklow mountains in. De bewolking hangt laag en niet veel later rijden we in de mist. Tot overmaat van ramp komt de wind en de regen horizontaal voorbij. Het wegdek is geasfalteerd en het zal best ooit eens vlak zijn geweest. Veel sneller dan veertig kilometer per uur halen we niet. Jeroen rijd achter mij en we zijn Otto en Gerard kwijt. We wachten een poosje en even later komen ze toch. Blijkt dat Otto was gestopt omdat hij dacht dat hij een lekke band had. Het was echter een combinatie van wind en slecht wegdek waardoor het lijkt of je zijwaarts wegschuift zoals bij een lekke band. Ik ontwijk een flinke plas en kijk in mijn spiegel of Jeroen deze ook opgemerkt heeft maar nee en het is te laat om te reageren. Het water spat zeker 2 meter in beide richtingen als Jeroen door de plas heen rijdt. Jammer dat ik geen actioncam naar achteren heb gericht zou een mooi beeld zijn geweest. Langzaam rijden we weer omlaag en we kunnen weer wat zien. Het is al elf uur en we hebben nog geen koffie gedronken en zijn ook toe aan een tankstop. Rond kwart over elf komen we aan in Laragh bijna twee uur gereden over vijftig kilometer. In Laragh is een tankstation bij een supermarktje en bestaat uit één pomp. Om de beurt voorzien we de motoren weer van hoogoctaan houdende brandstof, hiermee halen we onze bestemming. Bij een hotel-restaurant bestellen we koffie en natuurlijk wat lekkers erbij, we hebben tenslotte ook een beetje vakantie. Naar een half uur gaan we vlug weer op pad. Gelukkig is het droog geworden, maar er hangt wel nog een dreigend wolkendek, dus de motorkleding houden we maar aan. We maken wat tijd goed door er goed de sokken in te zetten richting het zuiden. Kilometers binnenwegen meanderen door het landschap en worden door onze vier motoren ingehaald.  Rond twee uur zijn we in een dorpje gestopt om te lunchen. We hebben geluncht in zo’n typisch plattelands restaurant waar de dorpelingen komen lunchen. Je kon slechts kiezen uit een paar gerechten. Ik had iets met erwten die waren groter dan we hier uit het potje halen, nog wat worteltjes aardappelen en een lekker stukje vlees. In feite is dit een maaltijd zoals je hem thuis zou maken. Na de lunch richting Ballyhack, daar steken we met een pontje de rivier over en volgen vanaf daar de kust in westelijke richting.  Het weer was een beetje somber, maar er was een mooie baai waar we even stoppen voor foto’s.

Was het warmer geweest dan had je daar waarschijnlijk lekker kunnen zwemmen.  Even later hebben we nog gestopt voor de koffie in een pub. Rond vijf uur arriveren we in Youghal. Daar hadden we een appartement gehuurd. Het appartement is keurig met twee slaapkamers een badkamer, eetkamer en een keuken.  Brommers kunnen op de binnenplaats voor de deur staan, helemaal goed.  Nadat we de spulletjes afgeladen te hebben en de motorkleding over de stoel in keuken hebben gehangen lopen we eerst maar naar de bar voor een “kouwe kletser”. Het is niet echt gezellig meer een soort eetzaal, maar het bier smaakt er niet minder om. Vanuit de bar kijk je zo uit over  de Atlantische oceaan. ’s Zomer zal het hier wel behoorlijk druk zijn. Net nadat we ook wat te eten besteld hebben komt een man zijn orgeltje installeren. We zitten alweer aan het bier als de “show” begint. De beste man speelt allemaal nummers uit de jaren 40 en 50. Echt niets voor mij en ik besluit om naar mijn nestje te gaan, het was sowieso een vermoeiende dag met regen en veel wind.