Dag 8 Simmerath – RTB

Omdat het gisteravond toch wel wat laat is geworden en we naar huis gaan doen we rustig aan. Één voor een maken we gebruik van de badkamer en dalen daarna de trap af voor het ontbuit. We zijn niet de enigen, er zijn nog 4 andere motorrijders, Het ontbijt is uitstekend, keurig verzorgd. Na het halve varken van gisteravond heb ik eigenlijk niet veel honger. In eerste instantie hou ik het bij yogurt en een multivit drankje maar bedenk me nog een keer en maak ook een broodje met beleg. Een capaccinno is natuurlijk ook nodig. We praten nog met de hotelier en voldoen de rekening. Om circa half elf rijden we weg richting Simmerath. Bij het tankstation in Simmerath gooien voor de laatste keer van deze rit de tank vol met benzine. En dan rijden we slingerend binnen door in belgische richting. De weg bij Eupen kan je rijden zonder stuurbewegingen, hij is bijna kaarsrecht. Er zijn natuurlijk wel de nodige verkeerslichten. Na Eupen komen in Moresnet. Het drielanden punt in Vaals was in het interbellum (de tijd tussen de eerste en twee wereldoorlog) een 4 landenpunt. Doordat de geallieerden het niet eens konden worden welk land zich van de zinkmijn in Moresnet eigenaar mocht noemen, werd besloten dat Moresnet een eigen Monaco-achtige staat werd. De directie van de zinkmijn moest ook het bestuur van de staat op zich nemen. Moresnet ontwikkelde zich conform de andere kleine staatjes zoals Monaco en Andorra als een waar belasting paradijs complet casino’s, cafe’s en bordelen. Na de tweede wereld oorlog werd Moresnet weer deel van België.

Bij Wolfhaag rijden we bijna ongemerkt Nederland weer in. We rijden nog een stukje door bij Vaals waar ik een mooi terras gelegen op een heuvel spot. En omdat we de afgelopen dagen weinig van dit soort terassen onderweg hebben gezien moeten we dit terras natuurlijk meepikken. We zoeken een plekje met uitzicht op het terras. De menukaart laat zien dat ze ook Limburgse vlaai serveren en als geboren en getogen Limburger laat ik dat niet aan mij voorbij gaan. Het uitzicht is zoals Limburg hoort te zijn heuvelachtig,

Na de koffie nemen we afscheid van Jeroen die gaat solo verder richting Zeeland. Wij vervolgen onze weg die ons via slingerwegen naar de snelweg A79 leidt. Natuurlijk hebben we in dat stuk ook nog een wegomleiding. Een heel klein stukje A73 en daarna de A2 op richting Eindhoven. Bij Echt neem ik afscheid, ik moet echt iets aan mijn ketting laten doen en verlaat ik de snelweg. Bij Motorport in Echt kijken ze naar mijn ketting en mijn zorgen zijn terecht. Hij is ernstig aan vervanging toe. De ketting hebben ze wel maar de tandwielen niet en normaliter moet je die tegelijk vervangen. Dan maar alleen een ketting en vervanging ik de boel thuis nog maar een keer. Na een koffie en de rekening ben ik weer op pad. Ik hoef maar een stukje, ik blijf nog een nachtje of twee bij mijn moeder (Ma Hornet 🙂 ). Van de overige Hornets komen de appjes binnen dat ook zij veilig zijn thuis gekomen. Moeder doet gelijk m’n was in de machine zodat ik weer schone onderboksen en shirts heb. Dit was weer een avontuurlijke motortoertocht met veel hoogte punten en heel af en toe een kleine teleurstelling. Maarrrr kleine teleurstelling dien door de vent zelf te worden verwerkt! Op naar de volgende!

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren

Privacy policy