Dag 6 Vöhrbach – Miesenbach

De wekker is weer het eerste geluid dat ik hoor. Lekker bedje maar toch maar even onder de douche. Otto is ook klaar en we gaan naar beneden voor het ontbijt. De gastvrouw is al druk met het ontbijt voor de andere gasten terwijl wij aanschuiven. Er is weer vanalles lekkers om van te kiezen, toch wel fijn om in hotels te overnachten. Ontbijt is tegenwoordig een “must have” anders kiezen we voor een ander hotel. Na het ontbijt controleer ik of alles is betaald en daarna volgt weer het ritueel van de motoren beladen. We mochten ze voor de nacht in de garage zetten dus halen we ze daar eerst maar uit.

Een beetje bezorgd kijk ik naar mijn ketting, die hangt er uitgelubberd bij. Ik denk dat hij aan vervanging toe is en baal dat de dealer slechts twee maanden terug toen ik de achterband heb laten vervangen hier niets van heeft gezegd. Dit is mijn eerste motor met ketting en ben dus weer een ervaring rijker. Met banden rij ik niet tot het uiterste randje maar vervang zeker voor een langere trip de band. Volgende keer komt daar dus een ketting check bij. Of toch maar terug naar een motor met een cardan? Na afscheid van de gastvrouw en ook van Jeroen te hebben genomen vertrekken we. Het weer is weer voortreffelijk dat wordt weer genieten. Onderweg zie ik een bandenboer en stop om te vragen of ik een dop 34 mag lenen om de ketting te spannen. Dat mag en samen met Gerard ga ik aan de slag om de ketting te spannen. Best nog wel lastig want de ketting lijkt niet gelijkmatig te slijten en is op sommige stukken korter als op andere. Je moet dus een soort gemiddelde nemen. An sich waren we in 10 minuten klaar dus ansich is dat het werk niet als je het juiste gereedschap bij je hebt. Daar moet ik als we terug zijn toch maar eens naar kijken. Het gaat weer verder maar de ketting maakt toch best veel geluid. Naar een uurtje of zo rijden we Tribach in en daar stoppen voor souveniers, je moet het thuisfront natuurlijk ook wat gunnen,

Rond 11 uur rijden we Städle in. Dit is een mooi behouden stadje compleet met stadsmuur en stadspoort hier vindt ik de 20 km/h snelheidsbeperking wel juist toegepast. We stoppen bij de banketbakker voor koffie met wat lekkers.

Heel toepasselijk Schwarzwalder Kirschtorte. We nemen ons de tijd want we zitten op een mooi plekje aan de hoofdstraat. Na koffie gaat het weer door. Rustig want we hebben dit keer geen haast. Het stukje B500 dat we nog rijden kent vele wegwerkzaamheden en 20 km stukken en bij Baden-Baden gaat de B500 meer in westelijke richting. Hier gaan we eerst de snelweg over en even later over de Rijn en rijden we dus Frankrijk weer in. Hier wordt een stuk rustiger. De wegen kronkelen is 3D door het landschap, mooi hoor. Een lunch locatie zoeken we tevergeefs en eten we op de parkeerplaats de pizzabroodjes op die Gerard voor dit soort situatie had gekocht. Cola er bij, wat mij betreft niet verkeerd, Na de geïmproviseerde lunch rijden we weer verder. We zijn in gebied waar ik niet ver vandaan een drietal jaren heb gewoond. De Pfalz regio, fameus om de goede wijn die daar vandaan komt en hier ik heb ik vaker getourt. Nadat we de grens over zijn gegaan gaan we een stukje over de snelweg richting Ramstein. Het is maar een stukje snelweg en de route voert ons er weer af. We hebben sinds de lunch weer ruim een anderhalf uur gereden en we stoppen op een parkeerplek voor een legstrech en ook een pis. Ook check ik de telefoon of Jeroen al wat geappt heeft na het monteren van de achterband gaat hij OEG (open eigen gelegenheid, vakjargon 😉 naar Miesenbach. Helaas is het laatste bericht bij de garage en we weten dus niet dat hij vertrokken is. We rijden weer verder, nu is het niet meer zover naar het hotel. Maar eerst meld mijn motor dat het hoog tijd is om te gaan tanken. En omdat ik gelijk een tankstation zie doen we dat gelijk. Bij het hotel aangekomen check ik ons in, vanavond slapen we weer met z’n vieren op een kamer, tenminste indien Jeroen nog komt.

Bij de dames bij de receptie bestellen we een koude kletser en genieten daarvan op het teras, Ik bel Jeroen nog een keer en ik krijg hem zowaar aan de telefoon. We hebben samen zijn Garmin en Packtalk opnieuw ingesteld en het werkt goed, pluim voor ons zelf. Otto’s TomTom rider is helaas nog niet bijgekomen van de vele regen op dag 1. Jeroen is slechts een half uur weg dus onder genot van het biertje wachten we rustig op zijn komst. En inderdaad horen we zijn mighty K aankomen suizen. Jeroen brengt zijn spullen naar boven en verfrist zich even en rond zeven uur lopen we naar het Grieks restaurant. Het hotel is vlak bij de poort van Ramstein Airbase en voor werk ben ik hier een aantal malen geweest dus ik weet de weg. We tafelen uitgebreid en laven ons om het vocht dat we gezweet hebben aan te vullen. Rond 23:00 uur is tijd om terug te lopen. Otto gaat betalen, maar opeens belt hij mij. Wat blijkt in het restaurant kun je alleen contant betalen, en de ober had hem naar een geldautomaat om de hoek gestuurd. De slikt echter Otto’s kaart in en geeft hem niet meer terug. Omdat ik de situatie mijn verdacht lijkt belt Otto met de creditcard maatschappij en laat de kaart blokeren. Duurde wel meer dan een half uur. Ondertussen heeft Gerard het restaurant betaald en lopen we terug naar het hotel. Daar drinken we nog iets fris uit de koffer en gaan daarna met een volle buik naar bed, lekker.

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren

Privacy policy