De dag begint met een vrolijk deuntje van Otto’s telefoon ter signaal dat het tijd is om op te staan. Gerard springt onder de douche en ik kijk een beetje naar buiten, het ziet er bewolkt uit. Een blik op de weer app van mijn smartphone belooft niet veel goeds. Ik troost mij met de gedachte dat het nooit een hele dag regent. Na dat we allemaal van de badkamer gebruik hebben gemaakt gaan we naar beneden voor het ontbijt. Een lieftallige jonge dame van enige omvang geeft aan waar alles is. Wederom een uitgebreid ontbijt buffet met alles erop en eraan. Dit keer start ik met een nog warm kaiser broodje met lekker vlees beleg, koffie maar ook een glaasje jus de oranges. Lekker hoor en in een kleine etalage zie ik choco schneebollen. Dat zier er lekker uit maar omdat het de laatste dagen zo warm is geweest laat ik ze toch maar liggen. Na het eten halen we onze spullen van boven en wandelen naar de motoren. Eerst maar het kettingslot eraf voor dat er ongelukken gebeuren. Daarna gaat de binnentas weer in de zijkoffer. Ik heb zo beladen dat ik maar één tas binnen nodig heb. In de andere binnentas zitten zaken die ik niet zovaak nodig heb of als extra heb meegenomen. In de topkoffer zit het spul wat ik direct voor het grijpen wil hebben of lastig in de binnentassen past zoals mijn gympen. Alles past er weer in en ik maak nog even het ruitjes schoon. we zijn allemaal zover en we rijden linksaf van de parkeerplaats en dan onder de stadspoort door. We volgen de route door uitegstrekte landerijen. Na 70 km is er een geplande tankstop., tevens koffiestop. We taken de motoren vol en zetten ze aan de kant zodat anderen ook kunnen tanken. Binnen rekenen we de brandstof af en halen een bakje koffie uit de automaat. Jammer genoeg staan hier niet zoals in Noorwegen een picknick tafel, dus maar een bakje in het staan. Terwijl we koffie drinken begint het zachtjes te regenen. Dus na de koffie hijsen we ons in het regenpak. Het regent gelukkig niet zo hard op de tweede stint van onze rit. De temperatuur zakt wel behoorlijk. We passen het tempo aan de omstandigheden aan, we zijn zeker geen racers maar rijden nu extra anticiperend. Rond de lunchtijd stop ik bij een bakker in een middelgrote plaats. Op de plek waar we de regenkleding uitdoen ontstaat een een hele plas water. Gelukkig vinden de damens van de bediening dat geen probleem, dat moet door onze woeste aantrekkelijkheid komen. Ik bestel een broodje fleishkäse en een grote capoccino dat gaat er wel in. Buiten regent het nog steeds en de temperatuur is nog meer gezakt, dus ik ga maar een fleece uit de koffer halen. Die gaat lekker onder mijn motorjas. Met nog 150 kilometer te gaan vertrekkenw e weer. Het is te merken dat dichter bij Oostenrijk komen, het landschap krijgt meer heuvels. Het is jammer dat het regent veel bochten die we rijden gaan langzamer dan gebruikelijk. Op de boordcomputer zie ik dat de temperatuur is gedaald tot 5 graden, niet normaal gewoon 25 graden verschil met gisteren. De handvatverwarming moet zelfs aan. Die romantische strasse is niet zo romantisch als het regent. Op de tank annex koffiestop verwissel ik de zomerhandschoenen naar winterhandschoenen, blij dat ik ze had meegenomen. Na dat we wegrijden bij het tankstation passeren we kasteel Neu Schwanstein. Deze heeft modelgestaan voor vele kastelen in Disney verhalen. Rond vijven passeren we bijna ongemerkt de Oostenrijkse grens. Geen grenswachten of strenge controlles. En rond zes uur arriveren we dan in Biberwier bij Hotel Alpina Regina.
We mogen onze motoren in de garage parkeren, moe lopen we naar binnen. In de regen rijden vraagt toch meer van je concentratievermogen. Binnen worden we door Regina warm onthaald. We krijgen de kamersteutel en gaan eerst maar even opfrissen en onze natte spullen te drogen hangen. Ik zelf heb enkel handschoenen die vochtig zijn, die drogen wel. Jeroen heeft echter natte voeten.
Nog even een warme doche en dan gauw naar beneden voor een kouwe kletser. Ik bestel het bier en gelijk komt de kok aanlopen en verteld dat hij zo de soep komt serveren. Oh ja vergeten dat ik hier met avondeten had gereserveerd Komt goed uit in dit weer wil je toch niet naar buiten om iets ander te zoeken. Ik was hier al met een eerdere vakantie geweest, dus ik wist dat het goed toeven was bij Regina. De schnitzels met friet waren meer dan welkom en zorgen ervoor dat onze kacheltjes weer konden branden. Er was nog een toetje en daarna nog een biertje. Ondertussen kijk op de telefoon naar de webcam van de stelvio pas die we morgen over willen en tot mijn spijt ziet het er niet goed uit, er is een hele berg sneeuw gevallen. Wij zijn kennelijk de enige gasten en later op de avond komt Regina en haar man een praatje maken. Het blijkt dat Regina’s man uit Nederland komt en ook Regina spreekt goed Nederlands. We vertellen van onze avonturen van vandaag en de plannen en zorgen voor morgen. Tja de Stelvio kunnen jullie vergeten maar er is een goed alternatief, de Kauntaller pas, haar geboortegrond. Regina schildert ons een mooi plaatje en we besluiten dat straks op de computer te bekijken. Er is nog familie van Regina’s man over uit Nederland en het wordt steeds gezelliger. Later op de avond worden er kleine drankjes geschonken, een soort likeur. Deze likeur is zo lekker dat wanneer we naar bed gaan er geen drup meer in de fles zit. Regina verteld nog dat ze voor het eerst van haar leven naar de “Apres Ski” is geweest. Wat ze daar voor muziek draaide: “Seks met die kale”, en ze keek naar Bas. Maar Bas kon dat echt niet waarderen, wij aan de andere kant lagen krom van het lachen. Het was al na twaalven als we weer op de kamer zijn. Door de regen heb ik niet gefilmd en ik alleen naar de route te kijken. De Kauntaler pas is gemakkelijk te vinden en in te passen en gooi ik de lus naar de Stelvio er uit. De route wordt hiermee 40 kilometer korter, makkie dus. Na dat ik de route op de navi heb gezet kruip ik moe maar tevree in bed. Leuke afsluiting van een dag met miserabel weer.