Oostenrijk Dag 2 Bad Laaspe – Rothenburg op der Tauber

Mijn interne wekker doet het nog steeds, ik word vanzelf wakker. Met de toilettas ga ik naar de badkamer voor het ochtendritueel. Waarschijnlijk is door mijn gerommel Otto ook wakker geworden. Hij zit op de rand van het bed en wrijft nog slaperig over zijn kale hoofd. Ik doe dezelfde kleding als gisteren aan en kijk dan door de balkondeuren naar buiten. Er lijkt weer een mooie dag te zijn aangebroken. Om op tijd voor het ontbijt te zijn loop ik iets vroeger met een binnentas naar de motorfiets, dat scheelt straks weer. Nadat ik de binnentas het opgeborgen in de linker zijkoffer ga ik naar het restaurant voor het ontbijt. Koffie maar ook een lekker glaasje jus de orange (sinaasappelsap dus) gaat er wel in. Verder hou ik het licht met yogurt. Na het ontbijt haal ik de motorkleding en tanktas naar beneden. Met glasdoekjes van de Lidl maak ik het scherm van mijn motor schoon. En omdat ik toch bezig ben en de rest er nog niet is doe ik de andere schermen maar ook. Gisteren heb ik niet gefilmd maar vandaag wil ik toch wel war filmen en dus bevestig ik één camera naast navigatie op de steun en één op de helm. Inmiddels is de rest gearriveerd en zijn we gereed om te vertrekken.

Otto heeft zijn peuk bijna op en dus laad ik de juiste route in de navi en bedien de starter. Rustig laat ik de motor achteruitrollen tot dat ik vooruit kan wegrijden. Ik selecteer de eerste versnelling en rij rustig richting de weg. Daar is het redelijk druk en wachten we even tot het verkeerslicht voor het voorbijrijdend verkeer op rood springt, daarna rijden we met ze allen achter elkaar de weg op. De route voert eerst nog een stuk door de Buchenwald waarna er een vlak landelijk stuk volgt. Om op te schieten, maar ook om voor wat afwisseling te zorgen, zit er ook een klein stuk snelweg in de route. Bij een raststätte stoppen we voor koffie. Er wordt vrolijk gekletst en ook onze motoren trekken op de parkeerplaats het nodige publiek. Omdat ze in ht zicht staan heb ik de actioncam laten zitten, maar de navi haal ik er toch altijd even af. We nemen wat te drinken want het is al behoorlijk warm. We zitten buiten op het terras in de schaduw van een parasol, daar is het lekker vertoeven. Na een halfuur gaan we weer onroute. Het landschap wordt langzaam heuvelachtiger maar wordt ook gedomineerd door de grote stad. Rond het middag uur raken we van de ene in de andere omleiding verzeild. Precies waar ik gepland had te gaan lunchen. Maar na een paar detours en domweg negeren van de omleiding blijkt de geplande pizzeria gesloten, kak. Ik stop niet eens en rij gewoon door en net buiten het dorp zie ik in de berm een bord met de  tekst “Mittagsküche” en een pijl. Het ging allemaal zo vlug dat ik er al voorbij was, maar we draaien toch terug om te gaan kijken. Het blijkt een restaurant op een boerenerf te zijn. Dat had je met plannen dus nooit gevonden. Het was er zelfs behoorlijk druk, wat wij altijd als een goed teken beschouwen. We vinden toch een tafel onder een parasol, gelukkig maar want het is inmiddels behoorlijk warm. De Duitse keuken is voortreffelijk maar om ook ruimte voor het avondeten te houden bestel ik een salade en fles bronwater. Door de warmte verlies je toch aardig wat vocht. Het eten smaakt goed en omdat het druk is, is er ook veel te zien. We hebben veel te kletsen want we hebben onze communicatiesystemen nog niet goed op elkaar afgestemd. Nadat alles op is en iedereen nog een keer naar het toilet is geweest lopen we weer naar de plaats waar de motoren hebben achter gelaten. Camera, tanktas en navi er weer op en we kunnen. Voor dat ik de motor start begint een ezel luidkeels te balken waardoor we in de lach schieten. We vervolgen de route weer en komen na een poosje bij de rivier de Tauber. Deze blijven we volgen, na anderhalf uur stoppen we bij een restaurant om weer vocht en voor sommigen nicotine aan te vullen. Het terras is hoger gelegen en geeft een goed uitzicht over het passerend verkeer, waaronder best veel motoren. Hier is ook de start van de “Romantische Strasse”, welke tot de acht mooiste wegen voor motorrijders is bestempeld. Het is inmiddels best al laat, de vele dorpjes met verkeerslichten en rondkijkende toeristen remt toch behoorlijk af. Dus na een bezoek aan het sanitair gaan we weer op pad. Na de tweehonderddertig kilometer grens te zijn gepasseerd, is het tijd om te om de tanks weer van de nodige hoog octaan houdende brandstof te voorzien. Vanwege de warmte trakteer ik mijzelf ook op ijsje, dit keer een magnum met amandel. Het is dertig graden dus blijven we vooral in de schaduw. Nadat we bij het tankstation zijn weggereden is het toch nog twee uur rijden parallel aan de Tauber voor we in Rothenburg aan komen. Rothenburg is een oude vestingstad waarvan grote delen goed zijn behouden gebleven. Door het éénrichting verkeer moeten we even zoeken naar het hotel, maar we hebben het toch redelijk snel gevonden. Alleen de parkeerplaats, die zien we nog even niet, Jeroen gaat even vragen en het blijkt achter een poort te zijn. We parkeren de brommers keurig naaste elkaar op de bok en lopen met onze bagage naar het hotel. Dit keer delen Gerard Otto en ik een kamer en delen Jeroen en Bas een andere kamer. Het zijn wederom keurige hotelkamers. Na een verfrissende douche lopen de stad in voor biertje. In het begin zijn we wat besluiteloos maar op een sooftplein bij het stadhuis gaan we dan toch op het terras zitten en bestellen we de welverdiende “kouwe kletser”.

Ondertussen kunnen we kijken naar de mensen die het stadhuis bekijken of rustig rond wandelen. We besluiten ook te eten bij het restaurant maar we gaan wel binnen zitten want het terras loopt behoorlijk af en de stoeltjes zitten niet zo heel gemakkelijk. Het eten is voortreffelijk en zo ook het “Weizenbier”. Na het eten wandelen we langzaam terug naar het hotel, af en toe stoppen we om in een etalage te kijken. Aangekomen bij het hotel wandelen we nog even door om de stadsmuur en een stadspoort te bekijken. Toch wel mooi dat zoiets behouden wordt. Op de kamer moet ik nog de filmpjes van de camera’s halen en opslaan op de laptop. Dat duurt een klein uurtje, hierdoor dommel ik af en toe weg. Wanneer alles op de laptop staat hang ik alles aan de laders, poets mijn tanden en kruip lekker in bed.

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren

Privacy policy