In de ochtend volgen we weer het gebruikelijke ritueel. Na het ontbijt gaat de motorkleding weer aan en laden onze bagage weer in de koffers van de motorfiets en nemen afscheid van Regina.
We rijden verder richting het zuiden. De weg is nog vochtig en er vallen af en toe een paar drupjes maar in ganzen grosen is het genieten van het uitzicht. Onderweg stoppen we nog bij een restaurant voor een welverdiende bak koffie. Bij de Kauntaler pas moet we voor we de pas op mogen eerst tol betalen. Not funnie want het is echt niet een klein bedrag en dat naast het autobahn vignet. Wel krijgen we als troost een hoop stickers voor in het plakboek. Regina heeft niets te veel belooft we rijden via 30 haarspeld bochten naar restaurant op de top van de pas. Daar maken we wat foto’s en genieten we van de lunch. Ik heb het zelfs gepresteerd om mijn neus te verbranden in de zon.
Niet heel jammer moeten we dezelfde weg terug naar beneden om onze weg te vervolgen. Nadat we door de slagbomen de toegang tot pas weer verlaten rijden we verder in zuidelijke richting. En later in de middag rijden we Zwitserland in om een poosje de grensweg te volgen. Het is een mooie weg die parallel aan een rivier loopt en onderweg passeren we verschillende gallery tunnels die ons tegen vallen gesteente beschermen. Na een poosje steken we de rivier over om weer onze weg in Oostenrijk te vervolgen richting Nauders. Omdat we geen restaurant tegenkomen stoppen we gewoon ergens “in het wild” op een parkeerplaats. De regenkleding kan inmiddels uit. Het is een lekker weertje gworden. We rijden verder naar Silandro in Italië waar ik kamers in het hotel heb geboekt.
We maken kennis met de jonge hottelier die duidelijk onder de indruk is van de stoere mannen. Hij wil ons “helpen” met de motoren netjes te parkeren, maar dat kunnen we zelf wel. We lopen de stad in om een hapje te eten, want hij had geen kok voor het diner. Had ons gewaarschuwd dat het best wel een tippel was en dat we voor de terugweg het beste een taxi konden nemen. In de stad gekozen voor een pizzaria en nog een afzakkertje in een kroeg. Toen we zover waren om terug naar het hotel te gaan vroeg aan de kroegbaas of hij een taxi kon bellen. Hij heeft een poging gewaagt maar hij vond het te duur dus heeft hij met zijn auto even gebracht, echt vriendelijk.