Ik wordt wakker van de het gepiep van mijn telefoon die ook als wekker dient. Ik ben benieuwd wat de dag van vandaag ons gaat brengen. Ook de maten beginnen in beweging te komen. Na de sanitaire bezigheden stop ik al mijn spulletjes weer in de tas en stop deze weer terug in de rechter zijkoffer van de motor. Omdat ik toch buiten ben en omdat we gisteren pas na sluitingstijd van de receptie aan zijn gearriveerd, ga ik even handjes schudden en kijken waar we kunnen ontbijten. Dit blijkt in ruimte naast de receptie te zijn. Ik loop weer terug en inmiddels is de rest ook klaar voor het ontbijt, dus gaan we dat maar doen. Het ontbijt is bescheiden, kennelijk eet men geen hartig ontbijt in Frankrijk. Er zijn wel heerlijke croissants meer geen vlees of kaas. Ik ben wel van een zoet ontbijt dus ik vind het niet erg. Eenmaal terug in het gehuurde appartement gaat de motorkleding weer aan en route van vandaag wordt geladen. Na de sleutel ingeleverd te hebben vertrekken we richting Andorra. Eenmaal in Andorra meldt Jeroen dat het tijd wordt om te tanken. Dat doen we dan ook gelijk in Pas de la Casa. Wat een genot 1,30 euro voor een liter benzine daar worden we vrolijk van. Even later stoppen we voor de eerste foto stop er ligt nog flink wat sneeuw boven.
Hierna rijden we verder over en heerlijke stuurweg die langzaam naar dal beneden kronkelt. De weg naar Coll d’Ordino is afgesloten, dus we rijden verder over doorgaande weg. Jammer want in Basecamp zag deze weg er veelbelovend uit. In Andorra la Vela stoppen we bij een bakkerij om daar maar de lunch te nuttigen. We zijn nog op zoek naar een badge voor op ons toershirt maar ondanks nog een rondje door de binnenstad gereden te hebben kunnen we deze niet vinden. We draaien weer richting het zuiden de stad uit en even later gaan we de grens over naar Spanje. Je zit aan de andere zijde van de Pyreneeën en je ziet gelijk dat er een ander klimaat heerst. De vegetatie is anders. In Adral nemen we op de rotonde de eerst afslag de beroemde N260 op, tjonge wat een stuurweg. Ik geniet met volle teugen van het aangename weer en de weg met veel mooie bochten. Boven op de Porto del Canto stoppen we om wat foto’s te maken.
Na een klein stukje rijden is er dan de geplande tankstop. Niet dat ik brandstof nodig heb, maar een frisje en een ijsje gaat er wel in. We rijden weer verder en de weg voert ons door een dal met weidse zichten. Maar bij Bonaigua veranderd dat, een bergpas kondigt zich aan. Ik start beide actioncams, een filmt de weg vanaf de helm de andere zit aan het dashbord vast en is naar achteren gericht. Dit moet sensationele beelden opleveren. Boven aangekomen is er een berghotel en dat is het scenario voor een groepsfoto Highway Hornets style.
Hierna is het niet meer zover naar Bagneres de Luchon. Daar aangekomen blijkt het hotel gesloten. Dan maar op zoek naar een andere hotel, er zijn er best veel maar vanwege het einde van het ski seizoen gesloten. Tenslotte vragen we bij een duur uitziend hotel of er nog kamers zijn en wat de prijs ervan is. We krijgen knapperds dat wij zijn een speciale zeer schappelijke prijs en nemen het aanbod graag aan. De motoren gaan in een afgesloten stalling en wij? Wij gaan een hapje eten en een klein biertje drinken.