Ik wordt een beetje droevig wakker, dit is alweer de laatste rit in Denemarken. We hebben vandaag geen ontbijtservice dus na de sanitaire dingen leveren we de sleutel in en steken over naar de McDonalds. Tot onze verbazing hebben ze geen ontbijt bij McDonalds in Denemarken. Maar omdat we er toch zijn en ze lekker koffie hebben nemen we die maar met een koek. Dan gaat het rustig in zuid oostelijke richting. Het duurt even voor dat we de stedelijke bebouwing achter ons kunnen laten. We rijden parallel aan de zuidelijke kustlijn en af en toe kunnen we een glimps opvangen van de zee.Het rijden is weer saai alsmaar rechte weg met rotonden en als we pech hebben een verkeerslicht. Na een bijna zestig kilometer is het tijd voor koffie maar helaas is de Kro (een soort herberg) gesloten. Maar even verderop is een supermarkt met een tankstation. Helaas heeft de supermarkt geen koffiestand dus het wordt een blikje fris. Er komt nog een oudere man (ja nog ouder dan Otto) gezellig een praatje maken. Hier na rijden we nog een klein stukje zuid om daarna naar het oosten te draaien om het schiereiland Møn op te rijden. Hier hebben we de luch gepland. De bakkerij die op de kaart staat zit in een oud fabrieksgebouw. De bakkerij bakt op de traditionele manier brood maar er is niet veel keuze in beleg. Maar kaas is goed en ik bestel twee broodjes met een kop koffie. Pff is wel een clubje linksdraaiende alternativo’s met pallastine sjaals en op meedere plekken hangen plakaten dat de oorlog in palastina moet stoppen. Ik vindt ook dat die moet stoppen maar ik wil niet zo ver gaan dat ik partij wil kiezen. Waar er twee kijven hebben twee schuld. Maar ze hebben bij de bakkerij wel lekker brood eerlijk is eerlijk. Na de lunch rijden we binnendoor over het schiereiland richting zuid. Na een driekwartier stoppen we nog voor een kop koffie maar ook deze tent is gesloten. Maar we stoppen toch want er staat een picknik tafel. Even later komt de havenmeester een praatje maken. Hij bied ons koffie aan en dat slaan we niet af. De havenmeester zet verse koffie voor ons we moeten alleen zelf inschenken. Dus Otto en ik lopen de keuken binnen zoeken in alle kastjes en laden maar kunnen geen suiker en melk vinden, dan maar zwarte koffie. Otto stoot nog lelijk zijn hoofd aan de afzuigkap waardoor ik mijn EHBO skills weer kan inzetten.
Het zonnetje schijnt lekker en we hebben geen haast. Maar nadat we een plas hebben gedaan en het restaurant voorzien hebben van een hornets sticker gaan we weer op pad. In de verte kleurt de hemel donker we stevenen op flinke regenbui af. Even denk ik nog dat deze bui zich sneller verplaatst dan we maar al vlug ben ik illusie rijker. We stoppen bij een gebouw dat vroeger waarschijnlijk een winkel was. Het gebouw heeft een afdak en terwijl het hemelwater rijkelijk stroomt hijsen wij ons in de regenkleding. Even later zijn we weer onderweg. En hoe opeens de bui verscheen zo is ook weer verdwenen. Omdat we nog een kleine 30 kilometer te gaan hebben doen we de regenkleding niet uit. Aangekomen bij ons verblijf krijgen we de sleutel en mogen we bij het huisje parkeren. De huisjes worden door een houten veranda omgeven en onze motoren staan daar erg mooi.
We bewonderen ons verblijf voor de nacht. Het is een mooi chalet en van alle gemakken voorzien. Heel wat anders dan het houten hutje waar we vanacht hebben geslapen. Ik speel nog even met de drone waarna we opzoek gaan naar de kouwe kletser. Door personeelsgebrek gaat het bestellen van de kouwe kletser wat rommelig maar uiteindelijk kunnen we buiten op het terras genieten van onze kouwe kletser. Enpassant ook een tafel gereserveert tot onze ontstelltenis kunnen we pas om acht uur aan tafel. Het eten is voortreffelijk en dat was het wachten wel waard. Voldaan terug gewandeld naar het chalet en de nog wat gekletst. Ook hebben nog online tickets voor de ferrie geboekt zodat het morgen soepel verloopt. Trouwens niet goedkoop 66 euro voor 20 minuten varen.