Denemarken 2025

De ochtend ziet weer als gebruikelijk uit. We lopen de trap af naar het restaurant voor het ontbijt. Dit keer is er niet het gebruikelijke buffet maar is de tafel voor ons gedekt met allerlei lekkernijen. Sinasappelsap gaat er altijd in en daarnaast besluit ik vadaag voor thee. We nemen de tijd we hoeven vandaag niet zo’n hele grote afstand te rijden. Na het ontbijt gaat de motorkleding weer aan en lopen we voor de laatste keer de trap af met onze bagage. De rijden weer in zuid-westelijke richting. Het gebied rond Hude is moerasachtig in iedergeval vroeger geweest. Nu is meer gekultiveerd en het water stroomt in beken en kanalen naar neem ik de zee. Wegen lopen natuurlijk parallel en de kanalen en beken vormen een stoppende hindernis (militair jargon). Daar komen we achter als in een dorp aan de weg wordt gewerkt en we noodgedwongen kilometers moeten omrijden. De weesrvoorspellingen zijn trouwens niet al te best en tot onze pech klopt de voorspelling grotendeels. We krijgen regelmatig een plensbui. Na ongeveer 5 kwartier stoppen we bij een tankstation enerzijds om te tanken maar ook voor een bakkie. Buiten ontmoeten we nog een stel dat op fietsvakantie is en van Polen terug naar huis aan het fietsen is. Ze vertrekken iets eerder dan ons en ik verbaas me over de richting die ze kiezen. Even later komen ze weer terug fiets en rijden weg in de richting die ik verwachte. Wij zijn dat ook zover en rijden weer verder. Lunch was gepland op een klein industrie terrein maar het restaurant is nergens te bekennen. Dus maar terug naar de Burger King om daar te lunchen. Eten in een van de burgerketens gaat altijd vrij snel. Dus na een half uur zitten we weer op de motor. Een half uur later passeren Nordhorn en rijden de Nederlandse grens over richting Denekamp. In Delden stoppen we voor koffie in het pannenkoeken restaurant. Geen behoefte aan een pannekoek na de hamburger maar koffie gaat er wel in. Terwijl we net aan de koffie met wat lekkers zitten schuiven de hemelsluizen weer open en het komt de regen met bakken uit de lucht. Lekker als je zo aan de koffie zit. We hadden onderweg al een flitsknal gehad maar de regen kwam nu pas. En omdat de regen nog even aanhoudt een tweede bakkie besteld. Na het tweede bakkie koffie neemt de regen af tot wat gespetter. Wie kiezen deze locatie ook als verspreidingspunt. Jeroen moet nog zeker een 3 uur rijden naar het Zeeuwse en Otto en Gerard richting Arnhem. Ik rij nog een stuk met hen mee in de richting van Apeldoorn daar haak dan af richting Harderwijk. Na afscheid van Jeroen genomen te hebben vertrekken we. Na een half uur zwaai nog een keer naar Otto en Gerard en draai af naar Apeldoorn. Ik besluit nog verder binnendoor te rijden. Op de rotonde sla ik af naar de N302 richting Harderwijk. Maar even later moet ik aansluiten aan een lang sliert voertuigen die achter een tractor hangt. De auto’s en campers durven er kennelijk niet langs en de sliert is voor mij te lang om gezien het tegemoetkomend verkeer deze in halen. Blijkt dat kreng helemaal naar Harderwijk te moeten. Kijken niet op of om, duiken niet even een parkeerhaven in, er zit niet anders er achter aan te sjokken. Bij Harderwijk wordt een tweebaans en kan ik er langs. Harderwijk voorbij wordt het een 100 km per uur weg en gaat het gas er op. Het was al een hele poos erg donker aan de horizon en nog voordat ik de waterlandsweg op kan draaien gaan wederom de hemelsluizen open en rijd ik er midden in. Er is geen plek om te schuilen. Het is nog een kleine 20 minuten naar huis en dus maakt het ook niets meer uit en rij ik rustig verder naar huis. Bij Zeewolde wordt weer helder en zonnig alsof er niets is gebeurt en rond half zes ben ik thuis en zet de motorfiets in de man cave.

De wekker gaat weer op het gebruikelijke tijdstip. Nadat we gebruik hebben gemaakt van het sanitair lopen weer naar het restaurant bij de receptie. En ook hier mankeert er weer helemaal niets aan het ontbijtbuffet. Het smaakt allemaal voortreffelijk. Na het ontbijt check gelijk uit bij de receptie hoeven we alleen de kaartjes in te leveren. In ons chalet gaat de motorkleding weer aan.Ik lever de sleutelkaart weer in bij de receptie en daarna rijden we in kwartiertje naar de ferrie. Omdat we allemaal keurig geboekt hebben kunnen we gelijk door rijden naar voren. Na heel even gewacht te hebben worden we opgetrommeld om aan boord te gaan. Dit gaat prima alhoewel op de plek waar Otto staat geen sjorband is of iets om deze aan te bevestigen. En omdat we volledig ingesloten door auto’s staan kunnen we ook nergens anders gaan staan. Maar het weer ziet er kalm uit en de overtocht duurt een klein uur. We gaan naar boven en Jeroen scoort koffie voor ons. En voor we het weten is de tijd weer om en worden opgevorderd om weer naar de motoren te gaan.

Ik had bij het van boord gaan mijn handschoenen nog niet aangedaan om dat ik nog een grens formaliteit verwachte. Maar dat was niet zo en voor ik het in de gaten had reden we op de rijksweg. Eerste afslag er af , even pissen en de handschoenen aan. Daarna weer de rjksweg op. Even later stoppen we bij een tankstation want van Jeroen was de tank op bingo fuel. Maar de rest was ook wel aan tanken toe. Na het tanken draaien we weer de rijksweg op en een stuk verder draaien we naar B501. Rond 11 uur stoppenn we bij een bakker bij een suppermarkt voor een koffie en het gebak zag er lekker uit. De koffie en het gebak smaakt lekker alleen kon je niet gemakkelijk zitten. Bovensdien wordt gehaald dat iemand door mijn motor niet in z’n auto kan. Dus stappen we gelijk waar op. We rijden in zuidwestelijke richting in de richting van Hamburg. Je moet de aan de ander kant van de Elbe komen dus zat er nu niets anders op dan via de Elbetunnel te rijden. Wat een chaos, dit zou echt verboden moeten worden en dit duurt nu al jaren. Als een volgende keer komt dan gaat dat zeker de ferrie. Vlak na de Elbetunnel gaan we van de snelweg af om binnendoor te  rijden maar hier veel verkeerslichten en is allemaal stop en go, veel geirriteerde koeblik chauffeurs die een loopje met de verkeersregelsnemen. Gelukkig zie ik na een poosje een Subway en daar stoppen om even af te koelen want ik was behoorlijk geërgerd door dit gebeuren. Ik neem een klein broodje en cola, zo af toe is dit wel lekker. We rijden verder en ook in Duitsland kennen ze lange rechte wegen en we besluiten na een uur om te stoppen voor een legstrech op het busstation van Zeven. Zeven is onder de oudere landmachters bekend als woongebied van de collega’s die in Seedorf waren gelegerd. Ik ben in het verleden vaker in Seedorf geweest maar nog nooit in Zeven. Na een kwartier stappen weer op, ik had verwacht dat er nog iets van koffie te krijgen was maar helaas. We rijden een halfuur door totdat ik een dorpje een hotel zie, dan maar een keer op luxe koffie drinken. Nog en staaltje oude Duitse mentaliteit kunnen aanschouwen. We hadden onze motor keurig uitgelijnd onder het afdak geparkeerd, maar meneer vondt dat het niet normaal was dat 4 motoren 2 parkeerplaatsen in beslag namen. Ik moets opeens niezen Aaaaaschloch, gesundheit. Geen spatje veranderd die Heinies. Rond 1700 uur zijn we in ons hotel voor de overnachting aangekomen. Het hotel is helemaal super. Het heeft een gezellig terras waar de kouwe kletsers ons al vlug gezelschap komen houden. We hebben een voortreffelijke maaltijd voor geschoteld gekregen met een piepklein ijsje als toetje. Daarna hebben we nog een beetje afgebiert en zijn we naar bed gegaan.

Ik wordt een beetje droevig wakker, dit is alweer de laatste rit in Denemarken. We hebben vandaag geen ontbijtservice dus na de sanitaire dingen leveren we de sleutel in en steken over naar de McDonalds. Tot onze verbazing hebben ze geen ontbijt bij McDonalds in Denemarken. Maar omdat we er toch zijn en ze lekker koffie hebben nemen we die maar met een koek. Dan gaat het rustig in zuid oostelijke richting. Het duurt even voor dat we de stedelijke bebouwing achter ons kunnen laten. We rijden parallel aan de zuidelijke kustlijn en af en toe kunnen we een glimps opvangen van de zee.Het rijden is weer saai alsmaar rechte weg met rotonden en als we pech hebben een verkeerslicht. Na een bijna zestig kilometer is het tijd voor koffie maar helaas is de Kro (een soort herberg) gesloten. Maar even verderop is een supermarkt met een tankstation. Helaas heeft de supermarkt geen koffiestand dus het wordt een blikje fris. Er komt nog een oudere man (ja nog ouder dan Otto) gezellig een praatje maken. Hier na rijden we nog een klein stukje zuid om daarna naar het oosten te draaien om het schiereiland Møn op te rijden. Hier hebben we de luch gepland. De bakkerij die op de kaart staat zit in een oud fabrieksgebouw. De bakkerij bakt op de traditionele manier brood maar er is niet veel keuze in beleg. Maar kaas is goed en ik bestel twee broodjes met een kop koffie. Pff is wel een clubje linksdraaiende alternativo’s met pallastine sjaals en op meedere plekken hangen plakaten dat de oorlog in palastina moet stoppen. Ik vindt ook dat die moet stoppen maar ik wil niet zo ver gaan dat ik partij wil kiezen. Waar er twee kijven hebben twee schuld. Maar ze hebben bij de bakkerij wel lekker brood eerlijk is eerlijk. Na de lunch rijden we binnendoor over het schiereiland richting zuid. Na een driekwartier stoppen we nog voor een kop koffie maar ook deze tent is gesloten. Maar we stoppen toch want er staat een picknik tafel. Even later komt de havenmeester een praatje maken. Hij bied ons koffie aan en dat slaan we niet af. De havenmeester zet verse koffie voor ons we moeten alleen zelf inschenken. Dus Otto en ik lopen de keuken binnen zoeken in alle kastjes en laden maar kunnen geen suiker en melk vinden, dan maar zwarte koffie. Otto stoot nog lelijk zijn hoofd aan de afzuigkap waardoor ik mijn EHBO skills weer kan inzetten.

Het zonnetje schijnt lekker en we hebben geen haast. Maar nadat we een plas hebben gedaan en het restaurant voorzien hebben van een hornets sticker gaan we weer op pad. In de verte kleurt de hemel donker we stevenen op flinke regenbui af. Even denk ik nog dat deze bui zich sneller verplaatst dan we maar al vlug ben ik illusie rijker. We stoppen bij een gebouw dat vroeger waarschijnlijk een winkel was. Het gebouw heeft een afdak en terwijl het hemelwater rijkelijk stroomt hijsen wij ons in de regenkleding. Even later zijn we weer onderweg. En hoe opeens de bui verscheen zo is ook weer verdwenen. Omdat we nog een kleine 30 kilometer te gaan hebben doen we de regenkleding niet uit. Aangekomen bij ons verblijf krijgen we de sleutel en mogen we bij het huisje parkeren. De huisjes worden door een houten veranda omgeven en onze motoren staan daar erg mooi.

We bewonderen ons verblijf voor de nacht. Het is een mooi chalet en van alle gemakken voorzien. Heel wat anders dan het houten hutje waar we vanacht hebben geslapen. Ik speel nog even met de drone waarna we opzoek gaan naar de kouwe kletser. Door personeelsgebrek gaat het bestellen van de kouwe kletser wat rommelig maar uiteindelijk kunnen we buiten op het terras genieten van onze kouwe kletser. Enpassant  ook een tafel gereserveert tot onze ontstelltenis kunnen we pas om acht uur aan tafel. Het eten is voortreffelijk en dat was het wachten wel waard. Voldaan terug gewandeld naar het chalet en de nog wat gekletst. Ook hebben nog online tickets voor de ferrie geboekt zodat het morgen soepel verloopt. Trouwens niet goedkoop 66 euro voor 20 minuten varen.

In het Kragsbjerggaard Vandrerhjem is het douchen in een gemeenschappelijke douche ruimte. Het water is lekker warm en heeft een krachtige straal. Even lekker soppen en dan op naar het ontbijt. Het ontbijt is in aan de andere kant van het gebouw. Het gebouw doet denken aan een kazerne kompleet met poort en exercitieterrein. Aan de overkant van het exerctieterrein is de mess en we trekken met ons bord langs het buffet om allerlei lekkernijen te verzamelen. Je vindt hier geen hofmeesters maar wel vriendelijke dames die het buffet continue herbevo’n. We geniet in stilte van al dat lekkers. Vandaag geen lange afstand maar wel een aantal waypoints te bezoeken. We hadden gisteren getankt dus we vertrekken afgetopt in zuid oostelijke richting naar het Egeskov slot. Het slot heeft mooie tuinen en garages vol met klasieke voertuigen maar wij zijn vroeg en besluiten enkel voor de foto te gaan.

We vertrekken verder richting het oosten en stoppen bij een supermarkt om wat te drinken en de benen te strekken. Het is een korte stop en een half uur later rijden we verder om over de grote beltbrug te rijden naar Sealand het schiereiland waar Kopenhagen op ligt. We zijn met de Hornets er al eens onderdoor gevaren toen we onze trip naar Noorwegen hebben gedaan. Het is een imposant stuk architectuur dat een afstand van circa 18 km overbrugt. Ow en aan het einde ben je daarvoor wel  16,31 euro tol verschuldigd. Over de brug stoppen we bij de grote M om koffie te drinken. 

Na de koffie gaat het via binnenwegen naar Roskilde. Roskilde is de voormalige hoofdstad van Denemarken en zijn er ook opmerkelijke historische vondsten gedaan. De grote vondst is een intakt vikingschip dat in het vikingscheepvaart museum wordt getoond. Ik was hier als eens geweest maar ik kan mijn reisgenoten niet overtuigen om het museum te bezoeken. Dat vindt ik wel jammer je bent er toch. Een deel van de terughoudendheid zit in het feit dat we een deel van onze bagage in een tas achterop hebben. Genoeg geklaag we zijn wel gaan lunchen in het restaurant met zicht op onze motorfietsen. We nemen lekker de tijd om te lunchen. 

De volgende stop is de laatste voor vandaag, we gaan naar Kopenhagen. Het is slechts een kleine 25 km rijden en we zijn er dan ook vrij snel. Aan de rand van Kopenhagen ligt de DCU camping Absalon. Op deze camping heb ik een hytte geboekt. We kunnen onze motoren mooi bij de Hytte parkeren alleen blijkt de hytte minder geschikt voor 3 grote kerels en een kleine dikke waardoor er al vlug de inboedel wordt gereorganiseerd om ons te kunnen uitstrekken.

Op 10 minuten lopen vanaf de camping is een een treinstation. Een kaartje met 3 zones brengt je naar het centraal station waar je pal voor Tivoli uitstapt. Een korte wandeling brengt je naar het hart van Kopenhagen met een grote winkelstraat die eindigd in de nieuwe haven van Kopenhagen. De meeste plaatjes van Kopenhagen zijn de nieuwe haven of de kleine zeemeermin. We bekijken alle souverniershops in de hoofdstaat en eindigen moe en voldaan in de nieuwe haven.

We eten wat een drinken een biertje in de nieuwe haven en besluiten om een taxi terug naar de camping te nemen. Het was toch wel een flinke tippel vanaf het station. Ook de taxi had moeite met 4 grote kerels en moet ongeveer als sardientjes in een blik hebben uitgezien. Het is al donker wanneer we aankomen op de camping. Dus wassen, plassen en naar bed.

De wekker gaat vandaag weer om kwart over zeven zodat we om acht uur kunnen ontbijten. Aan de ontbijttafel komen weer niets te kort, alle gebruikelijke zaken zijn aanwezig. We ontbijten samen en drinken nog een bakkie koffie. Na het ontbijt en het laden van de bagae rijden we weer in zuidelijke richting. In het begin vooral door een landelijke omgeving. Na ongeveer een uur rijden we door Aarhus een grote stad in Denemarken en ondanks dat ik de doorgaande weg had gepland was aanpoten om ons bij elkaar te houden. Veel verkeerslichten en het was best druk in Aarhus. In Aarhus had ik een koffiestop gepland maar ik zag het restaurant niet en het was terplaatse erg druk en een complexe verkeerssituatie dus deze stop geannuleerd en maar door gereden. Voor de koffiestop stoppen we bij een tankstation. We stappen weer op om de route weer op te pakken. Lunchen doen we op Funnen en rond twee uur komen we aan bij Skovgril. Daar nemen we ruim de tijd om te lunchen en voor de sanitaire stop. 

Met een volle maag en een lege blaas pakken we de route weer op richting Mittelfart. We rijden door Mittelfart en daarna via smalle meanderende smalle wegen richting onze bestemming van vandaag Odense. Odense is de geboorte stad van Hans Christian Anderson de schrijver van veel kinderverhalen zoals “Prinses op de erwt” en “nieuwe kleren voor de keizer”. Vlakbij het hostel waar vannacht verblijven tanken we de motoren weer vol. Rond 16:00 uur arriveren we bij het hostel. We worden verwelkomd door een vriendelijke dame die de kamersleutels uitgeeft en ons uitleg geeft over de omgeving en het ontbijt van morgenvroeg. Nadat we de spullen naar de kamer hebben gebracht en in iets gemakkelijks zijn gekleed maken we beneden een plan de campagne. We besluiten met de taxie naar het centrum van Odense te gaan. Daar laven we ons aan het bier en nog enigzinds gevuld van de lunch kiezen voor een kaas en vleesplankje in plaats van weer een warme maaltijd.

Rond de klok van elf uur nemen we weer een taxi terug naar het hostel. Er is verder geen koffie meer te krijgen in het hostel dus is het verstandigst wat we kunnen doen is te gaan s

We komen weer in de flow. De wekker gaat om kwart over zeven zodat we gezamenlijk om 8 uur aan het ontbijt gezeten zijn. Het ontbijt is prima, ik was nog een beetje ongerust of eigenlijk meer in verwarring. Toen we gistermiddag aankwamen was de receptie gesloten. Onze gehuurde kamers waren open en de sleutel lag op tafel. Maar ik kon niet zien waar de ontbijtzaal was. Maar die bleek er wel te zijn en er was een uitgebreid ontbijt. Tijdens het ontbijt liepen serveersters af en aan om zaken bij te vullen. Het motel zat helemaal vol, en ik dacht maar goed dat ik vroeg geboekt heb. Na het ontbijt slenteren we naar onze kamer, nog even tandjes poetsen en dan is weer tijd om te gaan. Vandaag gaan we voor het eerst in zuidelijke richting rijden. We hebben de meest noordelijke punt van Denemarken bereikt. We gaan naar Greena ook een havenplaats en de plek waarvan ferries naar zowel Sealand als naar Zweden vertrekken. Het eerste stuk is het zelfde als de heen weg. Dus vrij rechte weg met een aantal rotondes. Een stuk verderop stoppen we bij een tankstation, die helaas geen koffie had. Dus wordt het maar een frisje. Omdat we op het niet al te groot is staan we in de weg en gaan meer weer op pad. Daarna gaat het richting Aalborgen. Aalborg is een grote stad met veel verkeer en ik ben blij als we er weer door heen zijn. Een uur rijden door een landelijke omgeving stoppen we voor koffie in de haven van Hobro. Een mooi restaurant met zicht op het water waar een raderboot is afgemeerd. Die raderboot wordt gebruikt voor rondreizen. De ober in het restaurant geeft aan dat voor eten een half uur tot drie kwartier wachttijd is. Dat duurt ons te lang dus we besluiten alleen koffie te drinken en dan ergens anders wat eten.

Onderweg stoppen we nog een keer voor koffie en een ijsje bij een soort wegrestaurant. We plakken daar ook nog een sticker. Daarna rijden we door naar Greena. Rond kwart voor vier komen we aan in het hotel. Kamers waren geboekt dus we hoeven de sleutels af te halen. We halen de bagage op en installeren ons op onze kamers. Jeroen en ik gaan eerst even in zwembad een beetje plonsen. Daarna is het natuurlijk tijd voor een kouwe kletser. We hoeven vanavond niet meer weg, we kunnen dineren in het hotel. Dat is helemaal prima omdat we een stukje buiten de bebouwde kom zitten. Beetje jammer, ik vindt het altijd wel leuk om in het centrum te kijken. Maar omdat ik hier al een paar keer ben geweest vindt ik het niet erg.  We eten lekker in het restaurant en sluiten af met koffie. Voor dat we naar bed gaan drinken we een biertje buiten op het terras. Vandaag was een beetje een vreemde dag een aantal plaatsen die ik gepland had voor een stop werkte niet of waren er gewoon niet meer daarom was het een beetje een rommelige dag. Hierdoor waarschijnlijk ook weinig fotos, het is wat het is. Wel zijn er twee filmpjes van Jeroen onze razende reporter

De wekker gaat om kwart gaat om 8 uur. We hebben vandaag ruimte in het schema. We willen de ferrie van 10:00 uur halen dus hebben ruim de tijd. Na de formaliteiten in de natte cel hobbelen we naar het hotel een stukje verderop. Het hotel is van het zelfde concern als het hostel. In het hotel zoeken we een plekje en struinen het ontbijtbuffet af naar wat we willen. Er is wederom niets te klagen. Onspannen genieten we van het ontbijt en kletsen wat met elkaar. Voldaan wandelen weer terug naar het hostel. We doen het beddegoed weer in de kussensloop en doen de motorkleding weer aan. De korte boks gaat weer in de roltas. Otto gaat al vooruit en ik pak al mijn spullen en loop er achteraan. Gerard heeft de brommers weer los gehaald en staat ontspannen een peuk te roken. Ik bevestig de roltas weer met de rock straps, blijft een superhandige gadget. Nog even de juiste route in navi laden en dan draaien we motoren richting zuid om naar de ferrie terminal te rijden. Het is nog geen vijf minuten rijden we zijn niet de eersten bij de ferrie maar het is ook niet heel druk. We sluiten aan in de wachtrij, omdat de ferrie er nog niet is zetten we motoren op de standaard. Dat geeft ons tijd om wat foto’s te maken en natuurlijk een “Highway Hornets Been Here” sticker te plakken.

De ferrie is op tijd en al vlug kunnen we aan boord. We kunnen bijna niets zien zo laag staan we in de ferrie we worden verzocht om bij de motoren te blijven want de zee was wat ruw. Dat viel allemaal mee en rond half elf reden we weer van boord. We rijden in een gebied in de duinen. Af en toe kunnen we glimp van de noordzee zien. Rond elf uur komen we aan in Hanstholm waar we koffie drinken in een restaurant. Na koffie rijden we naar het bunker museum maar omdat we tassen op onze motorfietsen hebben is het museum bezoeken nog niet zo gemakkelijk. We nemen alleen wat foto’s en ik laat de drone even vliegen.

We rijden verder in een heuvelig gebied. We rijden tot een uur of één en stoppen bij halvrimmen bij een bakker. We worden toegelacht door een leuke bakkersvrouw die broodjes voor ons maakt,. De koffie kunnen we zelf uit de uit de automaat halen. Verder koop ik nog een ringvormig gebak. Buiten realiseer ik me dat ik geen mes bij de hand heb, dus ik ga terug naar binnen en vraag of ze het even voor me wil snijden geen probleem dus. Buiten staat een picknick tafel en we proberen daar voorzichtig te gaan zitten. De picknicktafel kan de 4 potige hornets ternauwernood dragen. 

Na de koffie rijden we weer verder in noordelijke richting. We rijden richting Hirtshals hier vertrekken ook de ferries richting noorwegen. Na een uur doen we een legstrech en ik moet nodig pissen en gelukkig zijn er parkeerplaatsen met toiletten dus daar maken we gretig gebruik van. Daarna rijden we nog een uurtje en bij een tankstation bij Hirtshals vullen we onze tanks weer af met octaan houdende brandstof. En ik lust ook nog wel een ijsje.

Daarna rijden we de laatste stint naar Skagen. Het is geen rijden niet echt avontuurlijk veel rechte weg waarbij rotondes de vrijwel de enige stuurbewegingen die we maken. In Skagen aangekomen rijden we door naar het noordelijk deel van Skagen waar een bunkermuseum is. Maar daar is het heel druk en we kunnen niet echt in de buurt van de bunker parkeren dus rijden we verder naar het motel dat we geboekt hebben. We hebben twee keurige kamers. Dus bagage naar binnen en korte boks weer aan. We verzamelen en wandelen ontspannen naar het centrum. Dat is wel een stukje wandelen maar ik vindt dat niet erg. Onderweg naar het centrum stoppen we bij een supermarkt om onze vooraad blikjes aan te vullen. Volgens Gerard is de beste raad, voorraad. Skagen is super gezellig en we vinden al vlug een restaurant met een terras. Eerst moeten we natuurlijk het verloren vocht aanvullen. Een serveerster brengt ons de de kouwe kletsers waar het condens afloopt. We kijken naar de mensen die voorbij lopen. Skagen is een een stadje dat ingericht is op toerisme en dat doen ze goed. Na een hamburger en een koffie na, wandelen we weer terug naar ons motel. Na nog een drankje trekken we ons terug in de kamer.

De wekker laat weer van zich horen, ik heb lekker geslapen en ga rappo klappo onder de douche. Ik heb er zin in, onze eerste rijdag in Denemarken. Ik ben vaker in Denemarken geweest zowel met de motor als met de camper maar dit keer gaan we naar plekjes waar ik nog niet ben geweest en ik ben zeer benieuwd wat we gaan tegenkomen, Maar eerst gaan we even ontbijten. Ik ben vaker in Tønder geweest echter is er wat veranderd. De eetzaal is nu in sportgebouw aan de overzijde. We slenteren die kant op en bij binnenkomst ontwaren we een uitgebreid ontbijtbuffet, oeh lekker. Ik neem sinasappelsap, yogurt een croissant met wat honing en een mok thee. Als iedereen weer gezeten is houden we elkaars handen vast en doen een gebed, nee grapje we vallen gelijk het ontbijt aan en laten het ons smaken. Ik ga nog een keertje terug voor een sinasappelsap en een cinnamon bun. Nadat iedereen is uitgegeten ga ik uitchecken en onze rekening voldoen bij de receptie. Terug op de kamer halen we het bed af en stoppen al het beddengoed in het kussensloop. Laatste spullen in de roltas en dan loop ik naar de motor. Gerard heeft zijn motor al losgekoppeld van de mijne en staat geduldig te wachten. We zetten waar dat kan onze motoren aan elkaar vast om te voorkomen dat ze zomaar de motoren in een bestelbus kunnen stoppen, dan moet je er toch twee kunnen optillen.  Nog even de route in de navi laden en een comms check en we rollen in noordelijke richting om rond het centrum van Tønder te rijden. Eerste bestemming van vandaag is Rømø een schiereiland in de wadden zee. We rijden via een dijkweg naar de westzijde van het eiland waar een gigantisch strand is waar je ook met de auto en motor op mag. Wij stoppen bij een toeristische plekje met winkeltjes en restauranttjes. Het is nog wat vroeg een meeste zaken zijn pas net aan het opengaan. We vinden toch een open restaurant en gaan voor een cappoccino.

Gerard is bij de motoren gebleven en geeft aan geen behoefte aan koffie te hebben, we zijn net een drie kwartier onderweg en komen in feite net van het ontbijt. We stappen weer op en omdat de dijkweg de enige route van Rømø is rijden we deze weer terug wat absoluut geen straf is. Hierna blijven we min of meer de kust volgen in noordelijk richting. Onderweg komen we weinig verkeer tegen, We rijden bij Ribe over de randweg. Hier is een openluchtmuseum in de vorm van een vikingdorp. Dit past echter niet in ons tijdschema en we vervolgen onze weg richting Esbjerg. In Esbjerg vullen we onze tanks weer met brandstof en bemerken grote verschillen in verbruik tussen de K1600 van Jeroen en met name mijn motorfiets, het verbruik is bijna dubbel. Eigenlijk is dat wel logisch want Jeroen heeft bijna een dubbele cilinderinhoud.  Vanaf het tankstation is het slechts een paar minuten naar de volgende stop, het monument “Mennesket ved Havet” 

We maken ook van de gelegenheid gebruik om naar het toilet te gaan, we blijven oude witte mannen natuurlijk. Vanuit pølser verkoopwagen naast de motoren komt een zeer aantrekkelijke geur van worsten. Pølser is eigenlijk een hotdog met ketchup, mayo, mosterd, gesnipperde augurk en gebakken uitjes. Maar omdat we niet ver van de lunch locatie zijn waar ze gezondere dingen hebben weerstaan we de verleiding en vertrekken weer naar de lunch. Hievoor rijden we Esbjerg weer uit en rijden door een landelijke omgeving. Bij het plannen van de route had ik na wat zoeken een bakker gevonden waar we konden zitten. Niet zo gemakkelijk om nog een bakker te vinden tegenwoordig waarschijnlijk zijn de supermarkten aan het winnen. Jeroen heeft een deken met zijn naam erop gevonden in de bakkerij.

Voor dat we vertrekken plakken we nog een sticker van de hornets been here. Die hebben we over heel Europa geplakt. Als je zo’n sticker ziet maak er dan een foto van en stuur die foto naar ons dat lijkt ons leuk. We vertrekken weer maar de regenkleding gaat in de koffer. We rijden al vlug over een samlle landstrook die de Noordzee scheidt van een binnenzee. Niet veel bochten in deze weg wel nog een sluis. Het is qua verkeer niet druk en we boeken goede vooruitgang. Zo goed dat we al snel op de geplande koffiestop zijn. Maar omdat we de lunch net achter de kiezen hebben besluiten we tot een legstrech op de parkeerplaats en natuurlijk de obligatore toiletgang en voor sommigen een peuk. Na klein kwartier draaien we de motoren weer in noordelijke richting en vervolgen de route. Mooi tourisisch plaatsje was dat, was wel leuk voor de lunch geweest. Het volgende waypoint is Rammedige, een verzameling historische grafheuvels met een monument van vikingen gezaagd uit hout. 

We nemen de tijd om foto’s to maken want we slechts nog 23 kilometer te rijden tot het hostel. Rond 1600 uur vertrekken we om de laatste 23 kilometers af te tikken. Rond half vijf arriveren we in Thyborøn, een kleine industrie- en visserstad waar de wereld een klein beetje lijkt te hebben stilgestaan. We stoppen voor de deur van het hostel waar we geboekt hebben en lopen naar binnen. Er is niemand te bekennen, wel staat er een telefoonnummer dat we kunnen bellen. Maar als ik dat nummer bel neemt niemand op. Ik probeer het nog een keer en terwijl de telefoon nog over gaat stapt er vrouw binnen die blijkt de gastvrouw van dienst te zijn. We krijgen keurig onze sleutels en beddengoed. We zetten de motoren goed en op slot en halen de tassen naar binnen. 

We hadden aan de gastvrouw gevraagd waar we wat konden eten en ze heeft uitgelegd dat in de haven allemaal restaurants zijn en dat het misschien 10 minuten lopen was. Natuurlijk weten we dat daar ergens een kouwe kletser op ons aan het wachten is en nadat we de motorkleding hadden verwisseld voor vrijetijdskleding wandelen we rustig naar de haven. Onderweg komen we nog een treinstation tegen welke aan het eind van een enkele spoorlijn ligt. Ook de weg gaat niet verder noordelijk want morgen steken we met de ferrie over. Nu eerst dan de kouwe kletser en fish en chips en dat smaakt beide heerlijk en vis moet tenslotte zwemmen.

Na het eten slenteren we terug richting het hostel maar niet zonder te stoppen bij het hotel waar morgen het ontbijt geserveert wordt voor een afzakker. Een vriendelijk jongeman is aan het opruimen en we zijn bang dat we geen afzakker meer krijgen maar de angst was ongegrond en we bestellen een rondje en keuvelen nog wat. Tegen 2200 uur zijn we terug in het hostel, ik heb nog zin in een bakkie en omdat we van de keuken gebruik mogen maken zetten we nog een bakkie en kijken in de living een beetje Deense televisie en na dat de koffie op is, is het bedjetijd.

De wekker gaat om kwart over zeven, we hebben afgesproken om acht uur te ontbijten. Ik laat Otto nog even doezelen en stap als eerste onder de douche. Prima douche hier trouwens. We hebben weer getroffen met het hotel, prima kamers en gisteravond prima gegeten. We ontmoeten Jeroen en Gerard bij het ontbijt. Het is ontbijtbuffet en het is zeer uitgebreid. Ik was vroeger geen ontbijter maar tegenwoordig kan ik genieten van een ontbijt met croissant, jus des oranges en een lekkere kop thee. Na het ontbijt gaat de motorkleding weer aan, inclusief het regenpak de weersverwachting vermeld regen. 

We vertrekken rond negen uur en gaan in westelijke richting. We rijden over rustige secundaire wegen, er is weinig verkeer. Voordeel is dat op de Duitse secundaire wegen de maximum snelheid over het algemeen 100km/u is. Er zijn wel veel tempowisselingen bij iedere kruising gaat de maximum snelheid omlaag to 70 km/u. Onderweg stoppen bij een tankstation om de motoren weer af te taneken met octaanhoudend vocht. De benzine is ruim 10 cent billiger dan bij ons in “Holland”. Bij gebrek aan wat beters stoppen we onderweg bij een pizzaria om ons vocht niveau op te toppen. Koffie heeft hij echter niet, een Italiaan zonder koffie zal wel een nepperd zijn. Maar een frisje gaat er ook wel in. Na circa 20 minuten rijden we weer verder in de richting van Wischhafen waar we de ferrie over de Elbe nemen. Volgens de planning zouden we lunchen in Wischhafen, maar we zijn vroeg dus rijden we door naar de ferrie.

Er staat inmiddels een lange rij te wachten, maar met de ervaring van voorgaande jaren op zak rijden we de koekblikken voorbij helemaal naar de ferriestoep. Daar stoppen we aan de zijkant en conform plan worden we bij de volgende ferrie als eerste aan boord gelaten. We genieten van de overtocht die circa een half uur duurt. We maken wat foto’s en tot onze verassing blijft het tijden de overtocht droog. Aan de overkant van de We mogen vrijwel als eerste van boord. We rijden via een verwarrende route richting noorden. Onderwg stoppen we bij een restaurant voor cafe mit kirsch kuchen. Na de koffie rijden weer verder. Als navigator negeer ik een omleiding en krijg dat later spijt van. De weg die ik wil volgen is afgesloten. Ik zoom wat uit op de navi en zie een alternatief en deze volgen we. We willen de snelweg op maar daar staat oom agent en die wijst ons een secundaire weg op. Leuke omleiding dat wel en na een rondje kunnen we alsnog de snelweg op. Dan slaat het weer om, de lucht betrekt het wordt bijna donker. De regen komt met bakken uit de lucht, na een 60 kilometer rijden we de bui weer uit. Na circa 10 kilometer draaien we de snelweg af voor onze geplande koffiestop. Helaas zijn alle bakkers en aanverwanten in het shoppingcentre gesloten, dus het wordt weer een frisje. Jeroen gaat nog naar de apotheek, in Duitsland verkoopt men geen paracetamol in de supermarkt, wel whisky en daar krijg je wel hoofdpijn van. Bij de terugkomst van Jeroen pakken we de route naar Denemarken weer op. Rond half vijf draaien we Tonder binnen. Het hostel dat we geboekt hebben ligt pal aan de rand van het centrum. De sleutel ligt in een enveloppe op ons te wachten. De kamers zijn prima zeker gezien dit een hostel is. We parkeren de motoren voor de ingang en zetten ze aan elkaar en aan het fietsenrek vast. Soepel tenue aan en wandelen naar het centrum. Omdat ik eerder ben geweest gaan we gelijk naar het restaurant. Er is een tafel voor ons beschikbaar en zodra we gezeten zijn komen ze bestelling opnemem, wordt natuurlijk een kouwe kletser.

Aansluitend wordt de wensen voor het diner genoteerd. Dat wordt voor mij een hamburger en zoals verwacht smaakt die uitstekend. We sluiten af met koffie en wandelen daarna rustig terug naar het hostel. We kletsen nog wat en gaan rond elf uur slapen.