Rondje Grenoble 2024

loader-image
Grenoble
14:00, 22/11/2026
temperature icon 3°C
matige regen
Humidity: 91 %
Pressure: 1010 mb
Wind: 1 mph
Wind Gust: 18 mph
Clouds: 96%
Visibility: 2.893 km
Sunrise: 07:43
Sunset: 17:02
  • Temperature
  • Precipitation
  • Rain Chance
  • Wind
  • Humidity
  • Pressure
16:00
temperature icon
4°/8°°C 1 mm 100% 1 mph 92% 1010 mb 0 mm/h
19:00
temperature icon
7°/10°°C 1 mm 100% 1 mph 95% 1014 mb 0 mm/h
22:00
temperature icon
10°/10°°C 1 mm 100% 1 mph 99% 1018 mb 0 mm/h
01:00
temperature icon
10°/10°°C 0.51 mm 51% 3 mph 98% 1020 mb 0 mm/h
04:00
temperature icon
7°/7°°C 0.89 mm 89% 2 mph 95% 1022 mb 0 mm/h
07:00
temperature icon
9°/9°°C 0.8 mm 80% 1 mph 96% 1023 mb 0 mm/h
10:00
temperature icon
9°/9°°C 0.3 mm 30% 1 mph 89% 1024 mb 0 mm/h
13:00
temperature icon
8°/8°°C 1 mm 100% 2 mph 97% 1024 mb 0 mm/h
  • Lees voor kip, konijn

    Tijdens het rijden van de bevrijdingsroute is het idee geoppert om de volgende rit naar Corsica te doen. Mooi plan! Echter bleek na inventarisatie dat we nauwelijks een overeenstemming konden krijgen wanneer dat we zouden gaan. Uiteindelijk konden we met uitzondering van Bas enkel 1 week in Juli vinden dat de overige aan het drukke leven konden ontsnappen. Een week is niet voldoende om een rit naar Corsica te ondernemen dus is het een rondje Grenoble geworden, ook mooi. Als we maar kunnen rijden. Routes zijn inmiddels in concept klaar en ook deze website is weer voorbereid om weer met sterke verhalen gevuld te worden. 


  • Roadbook klaar

    De afgelopen dagen flink door gewerkt aan de routes. Daarna de was het boeken van de hotels aan de beurt. Sommige hotels die ik in eerste instantie in de route had opgenomen waren niet meer beschikbaar. In plaats daarvan andere accomodatie gezocht en de route aangepast. In de traditie van andere tourtochten ook weer een roadbook gemaakt. Kennelijk vallen ze in de smaak bij jullie de lezer want gemiddeld worden ze zo’n 800 keer gedownload van deze site. Sinds vorig jaar heb ik ze laten drukken bij onlyprint.nl en ik ben onder de indruk van het resultaat. Het zijn keurige boekjes met de basis informatie maar ook plek om aantekeningen te maken tijdens de tour, natuurlijk niet onder het rijden.

    Standaard zet ik hem als we vertrekken in downloads en kunnen jullie ook meekijken als het ware. Het samenstellen van het roadbook is best wel een klusje dus als je een van onze roadbooks download doneer dan een biertje!


  • CRIT’ Air

    Inmiddels al weer twee leuke toertochten gereden. Met hemelvaart een driedaagse camping trip met m’n jongste zoon. Erg leuk, heenweg bijna helemaal binnendoor naar de camping in Luxemburg. Tent opgezet en lekker gegeten in een restaurant. We hebben goed weer gehad hoewel ’s nachts wat fris.

    Afgelopen weekend met de oud collega’s ( ik ben inmiddels met functioneel leeftijd ontslag) voor een vierdaagse naar het Westerwald nabij Limburg aan de Lahn. Redelijk weer met uitzondering van de laatste dag, een flinke hoosbuien. Die hoosbuien op de laatste dag is een wederkerend fenomeen voor deze toertocht. Wellicht heeft dat toch met de datum te maken. Veel bochtjes gereden en met tijd en wijle redelijk vlot. Ik ben goed thuis gekomen en had vandaag tijd om de motor een sopbeurt te geven. Ook de ketting schoongemaakt en weer gesmeerd. Ik wilde ook de ketting spannen maar miste het gereedschap hiervoor. Bij de BMW F850GSA moet je dan een moer van 34mm los maken om de spanners aan te kunnen draaien. Maar zelfs de bahco sleutel die ik heb kon zover niet worden open gedraaid. Dus nu is een losse dop onderweg van amazon, gemak dient de mensch.

    Het rondje Grenoble komt met rasse schreden dichterbij.  Volgens mijn onderzoek heb je ook voor de motor een milieu sticker voor Grenoble nodig. Wat een gedoe alweer, je kan je hele motor voor stickeren met milieu en tolstickers dan zijn we toch nog geen één Europa. In Frankrijk gaan ze de tolhutjes op de snelwegen ontmantelen en moet je op bepaalde plaatsen tol gaan betalen. Erg duidelijk is dat allemaal nog niet. Voor de auto is het wat gemakkelijker, ik heb al jaren een tolbadge en daarmee zou het moeten lukken. Hoe dat in de toekomst met de motor moet is maar de vraag. Maar voor sommige grote steden heb je dus ook een milieu sticker nodig. Nou zijn dat niet de kosten, hij kost nog geen 5 euro maar je moet het wel regelen. Inmiddels heb ik de milieu sticker ontvangen.


  • Dag4 Grenoble – Reckingen Zwitserland

    De wekker wekte Otto en mij precies om half acht. Na de lange dag gisteren maar lekker onder de douche om wakker te worden. Daarna is Otto aan de beurt voor das badezimmer. Rond acht uur nemen we de lift naar beneden naar het ontbijt. Jeroen en Gerard zitten al aan tafel, wij schuiven aan. Het hotel serveert een ontbijt bufet dus we lopen daar gelijk heen. Ik begin altijd met de drank en loop daarna terug voor de broodjes en een yogurt. Het ontbijt is keurig, alles wat je verwacht is er. We ontbijten op het gemak cappuccino en vruchtensap gaat er ook in. Broodje met hartig beleg en natuurlijk een gekookt eitje. We nemen de lift weer naar boven en boven aangekomen gaat de motobroek en laarzen weer aan. De korte broek en flipflops gaan nog in de roltas en ik ben weer klaar voor de volgende rit. De lift is gemakkelijk zeker als je nog twee tassen en helm hebt om mee te torsen. Beneden aangekomen en uit de ruimte met de airco merk je dat alweer goed warm is. Ik zet eerst maar een alles en neer en haal het slot eraf zodat we de motoren uitelkaar kunnen zetten. We maken de motoren aan elkaar vast met sloten om het dieven moeilijker te maken.

    Rustig bergen we de tassen op en maken we de roltas op de motor, zoveel mogelijk in de schaduw want zoals gezegd het is behoorlijk warm. Na een laatste peuk rijden we het terrein van het hotel af. We rijden richting Albertville. In mijn beleving zouden we niet de snelweg op gaan dus toen de route toch de snelweg op voerde was ik confuus. Na nog een keer de route opnieuw geladen te hebben bleef de route op de snelweg. Bij de tolpoortjes aan gekomen krijg ik wel een kaartje maar Gerard niet. Altijd weer gedonder met de tolpoortjes. Gerard is geprikkeld en rij de eerste afslag er maar van af en we gaan parallel verder  in noordelijke richting. Mooie doorgaande weg en niet veel later zie ik een supermarkt met tankstation en we stoppen daar voor de nodige octaan houdend vocht en we lopen ook de supermarkt in voor flesjes drinken en snacks mochten weer geen lunch kunnen vinden. Na het korte oponthoud rijden we weer verder. De weg voert over een vlakte en vlak bij Albertville draaien we naar het oosten. Na een uurtje stoppen we bij een restaurantje voor koffie hoewel het moeite kost om voldoende plek te vinden om de motoren te parkeren. De koffie was voortreffelijk ook met een kleine lekkernij erbij. Het toilet was ook okay, ook niet onbelangrijk.We rijden vlug weer verder want nu gaan we stevig de bergen in. Blijft toch mooi rijden in de bergen. Bijna op de pas Cormet de Rosalend spot ik een fotograaf en laat me gewillig fotograferen. Ik kon het niet laten om hem te bestellen, mooie actiefoto toch?

    Na zeker een paar mooie haarspeldbochten arriveren we op de pas.We stoppen voor de obligatore foto’s en natuurlijk wat vocht aanvullen en voor sommigen een peuk.

    De bergen smaken naar meer een we maken ons op voor de Col du petit Saint Bernard. Heerlijk rijden haarspeldbochten stijgingen, ik geniet in volle teugen. Rond 13:30 komen we aan in het skidorp la Rosière hier gaan we lekker lunchen. We parkeren de motoren op de parkeerplaats en gaan op het terras met uitzicht op de motoren. De serveerste komt na best wel een tijdje wachten de drankjes opnemen. Het is warm en dus worden het frisjes. Na een motiverende blik komt ze terug voor het eten. Ik ga een keer voor wat anders en ik bestel een quiche en die is erg lekker.

    We hebben nog een heel stuk te rijden dus moeten we de serveerster weer stimuleren om met de rekening te komen maar dat lukt vrij snel. Stappen op en rijden verder naar col du petit saint Bernard. Na col rijden we Italië in en het gaat nog lekker even verder met rijden in bergachtig gebied. We volgen weg SS26 een mooie stuurweg en uiteindelijk dalen we naar Saint Dedier. Daar is een weg waar we eigenlijk in willen afgesloten en na wat zoeken volgen de ss26 verder in komen na een korte rit in de file voor de Mont Blac tunnel, swell 34 graden in je motorpak met je helm op. Als de de ventilator begint te blazen omdat het koelwater warm wordt is het feest compleet. Na anderhalf uur sta ik voor het tolpoortje. Op mijn vraag of ik vier tickets mag is het antwoord negatief, we moeten per stuk erdoor en mogen ook per stuk 39 euro aftikken. Pff beter als heel duur. In de tunnel moet je verplicht 150 meter afstand op je voorganger houden en komt na een tijdje een voertuig tegenmoet met een lichtbalk met een manende tekst voor de afstand. Het is wel lekker koel in de tunnel. Ik om ui de tunnel en zoek een plek om te stoppen zodat de rest kan bij trekken, nog niet zo gemakkelijk. Maar ik zie na een bocht een nieuwe parkeerplaats en draai daar vlug in om te wachten op de rest. Na een minuut of 10 hoor ik weer geluid op de comms en weet ik dat ze er aan komen. Volledig in bereik van de comms leg ik uit waar ik sta en niet veel later kan ik ze binnen zwaaien. Na een korte stop gaan we weer verder want we hebben nog 100km te rijden. We gaan vandaag laat aankomen. We rijden Charmonix door richting de D1506 Na spectaculaire afdaling rijden we Zwitserland in Martigny rijden we de snelweg op. Het is al zeven uur waneer we stopen op de parkeerplaats om het regenpak weer aan te doen. Tevens meld ik het hotel dat we later zijn. De snelweg is niet helemaal klaar en het laatste stuk gaat over de N9 ook mooi maar daar wordt ook aan gewerkt. Regelmatig moeten we stoppen voor een verkeerslicht omdat slechts één weghelft open is. Om 20:00 uur arriveren we moe bij het hotel. Bij inchecken informeren we of we nog wat kunnen eten en we krijgen een resoluut nee als antwoord. Bij gods gratie kunnen wel een paar blikjes bier krijgen. En dan te weten dat dit het duurste hotel van de hele rit is. Onder de balustrade nuttigen we die biertjes want het is inmiddels weer gaan regenen.


  • D minus 9

    Het begint te kriebelen! Na een berichtje in de groeps app met de cryptische tekst D -10 komt een ware golf van berichten op gang. Vragen over vignetten gaan heen en weer. Niet echt een intuitieve website van de Crit d’Air, Maar het zal allemaal goed komen. Vrijdag ga ik toch maar even de stad in en haal even een tolvignet voor Zwitserland, geeft toch meer rust. Wel even schrikken, die kost gewoon 44 euro. Van het weekend maar eens de boel bij elkaar zoeken in in de koffertassen stoppen. Ik heb er veel zin in. Recent ook een drone aangeschaft ik moet nog even nadenken of ik die meeneem. Ik heb inmiddels ook het europesche drone certificaat behaald. Dus ansich staat niets in de weg. Heb ik er wel tijd voor onderweg, ik weet het niet ik twijfel nog. Je kunt er mooie beelden mee maken. Als voorbeeld een stukje Almere-haven.


  • Nog 5 dagen

    Ik merk aan de ander Highway Hornets dat de voorbereidingen in volle gang zijn. Het aanvragen van de milieu gaat niet van een leije dakje gefrustreerde email van Gerard. Ik doe de aanvraag maar voor hem, het is inderdaad een gedrocht van een website. Maar goed, iedereen is nu voorzien van de stickers voor milieu en snelweg. Geeft weer rust kunnen we gaan en staan waar we willen, gelukkig heb je voor motoren in Duitsland (nog) geen milieu vignet nodig. Wordt wel van de gekke met al die vignetten hoe zit dat met Europa? En waarom kunnen buitenlanders wel in Nederland zonder wat rondrijden? Maar ja je kunt anders dan erna handelen. Verheug me al om weer in de bergen te rijden, lekker eten, goed biertje en natuurlijk de kamaraadschap! 

    Zal ik de doorwaaij jas aandoen of gewoon de andere jas? Of zal ik een extra tas achterop meenemen dat ik ze alletwee kan meenemen? Hmm keuzes ik heb nog tijd om hier over na te denken, maar niet te lang.


  • Dag D-1

    Ben er klaar voor. Tassen zijn gepakt, ketting is gespannen en gesmeerd, olie peil gecontroleerd, banden op spanning gebracht.. Gisteren de tracks op de navi gezet en laten omrekenen naar een route, Checklijst nog nagelopen in het roadbook. Camera’s en intercom opgeladen. En nu als laatste zet ik deze post nog op onze site en zorg dat het roadbook in de downloads staat zodat jullie het beetje kunnen volgen.

    Gaat gebeurah! Hornetszzz


  • Rondje Grenoble execute execute execute

    Alsof het de normaalste dag van de week is gaat om 06:00 de wekker. Ik heb goed geslapen en sta uitgeslapen op. In de normale routine doe ik een wasbak speciaal. Ik was in twijfel over welke motorkleding ik zal aandoen. Ik kan verschillende combinaties maken. In dit geval twijfel ik of ik de motorspijkerbroek met doorwaai jas of de BMW rallye combinatie aan te doen. Uiteindelijk kies ik voor het laatste dus gaat alvast de broek aan en neem de rest mee naar beneden. Op de automatische piloot haal ik brood uit de vriezer en smeer een bammetje voor ontbijt en één als noodrantsoen voor onderweg. Terwijl de boterham wordt gekauwt kijk ik naar het nieuws. Het weer bericht voor vandaag voorspelt niet veel goeds. Om kwart voor zeven begin ik met spullen naar de motor te brengen. In in ieder koffer gaat een givi binnentas. Op de bagagedrager gaat een touratech roltas. In de roltas zit enkel kleding dus mocht die in een onbewaakt ogenblik worden gestolen dan is er geen man overboord. In de givi tassen zitten veelal spullen die ik hopenlijk niet nodig heb. Zo zit in elke tas een beetje gereedschap, tier rips, duct tape en nog wat van die handige zaken. Verder het regenpak en en het binnenpak van het BMW rallye pak. Ik heb nog wat flesje drinken een aangebroken fles olie mocht dat eventueel nodig zijn. Voor wat betreft kleding heb ik zoals dat in het roadbook staat. Omdat de weersvoorspelling hoge temperaturen laat zien heb ik extra tshirts meegenomen en wel sport shirts die luchtig zijn en snel drogen. In onze kleding webshop staat ook het shirt dat ik heb ingepakt.

    Precies om zeven uur rol ik de motor uit de man cave, hang de koffers eraan, bevestig de roltas met rock straps aan de begagedrager en monteer het navigatieapparaat op zijn houder. Ik neem afscheid van mijn lief en doe daarna de helm op. Na het starten van de motor krijg in nog een handkus toegeblazen en vertrek ik richting Gerard. 

    Ondanks de voorspelling is het nog droog. Wel ziet de lucht er dreigend uit en ik ben er zeker van dat er regen in de lucht zit. Via de gooimeerdijk rijd ik naar de nijkerkersluis. Ik draai daarna de A28 op in de richting van Amersfoort. Via de A1, A30, A12 en tenslotte de A50 rij ik naar Gerard. Bij Gerard in de straat is een tankstation waar ik de motor helemaal aftop met het octaan houdende vocht. Bij Gerard aangekomen zie ik dat Otto er ook al is. We schudden enthousiast handen en je merkt dat stemming er in zit. Had nog gehoopt op een bakkie, maar helaas alles was dicht en klaar voor vertrek. Omdat het er zo dreigend uitziet, er regen wordt voorspeld en we nu tot aan Trois Ponts in België snelweg rijden besluiten we om het regenpak aan te doen. Om 08:15 rijden we bij Gerard weg en nemen de afslag naar de A50 in zuidelijke richting. Goed besluit om het regenpak aan te doen want niet veel later gaat het regenen. Het regent aardig door maar we tokkelen rustig door richting Limburg. Rond tien uur stoppen we voor een bakje bij een tankstation, conform de route. Na bakkie vertrekken we weer richting België, de regen wordt heftiger. We zijn wel wat gewend maar net over de grens in België lijkt het op een wolkbreuk. De vrachtwagens vertragen en wij schuiven naar de linker baan om niet stil te hoeven staan. Als een vrachtwagen uit de tegengestelde richting door een grote pas water rijdt lijkt het als een wiellaadschop vol water over mij heen wordt geschud, en vraag me niet waarom ik weet hoe dat voelt. Hoewel het regenpak goed beschermd is het niet opgewassen tegen dit geweld. Ik voel hoe het water via mijn nek naar binnen loopt.

    Niet veel later is de snelweg gesloten en worden we door de Belgische politie van de snelweg afgestuurd. Ik zoom uit op de navi om een alternatieve route naar de E42 richting Aken te vinden. Ik besluit richt Herstal aan te houden. We proberen eerst terug naar de snelweg te navigeren maar je kunt van die kant niet in richting Luik dus toen richting Herstal. Onderweg zien we moderstromen de heuvel af stromen, niet veel later moeten we zo’n moderstroom zelfs kruisen. Ik probeer voorzichtig door de bijna kniehoge water met modderstroom te rijden. Gelukkig ging dat zonder gebeurtenissen. Niet veel later draaien we de E42 op en al vlug zijn we weer op de geplande route. Het regent nog steeds behoorlijk door, maar als we Tois-Ponts naderen stopt het geleidelijk met regenen. Nog voor Trois-Ponts stoppen we voor een korte leg stretch. Na een pis en voor sommigen een peuk rijden we in 20 minuten naar Trois-Ponts. Bij het afgesproken restaurant zit Jeroen te wachten die was vanuit Mons in België vertrokken. Na de uitbundige begroeting doe ik de motorjas uit en zie dat mijn poloshirt al een beetje aangedroogd is, maar nat genoeg om toch een droge aan te willen doen. Dus snel even shirt wisselen in het restaurant, moet kunnen denk ik maar. We besluiten om een croque madame te nemen voor de lunch met een bak koffie. Dat gaat er allemaal wel in. Rond één uur gaat Jeroen even aftanken wij maken ons weer gereed voor vertrek. En als Jeroen terug is rijden we in zuidelijk richting door de binnenlanden van België. Na een korte rit rollen bijna ongemerkt Luxemburg in. Ik stuur richting de N10 die ons via een meanderende weg richting Vianden voert. Er is genoeg te zien onderweg riviertjes en de eerste wat hogere heuvels. In Vianden stoppen we voor koffie, helaas is de biker tref waar we vaker zijn geweest gesloten en we rijden naar de andere kant van de rivier om daar koffie op het terras te genieten.

    We vertrekken voor het laatste stuk richting Diekirch. Het is druk een we moeten alle zeilen bijzetten om bij elkaar te blijven. Er zijn veel winkels een dergelijke en ook een groot station waardoor er veel verkeer is dat soms vreemde capriolen uithaalt het blijft opletten geblazen. Eenmaal uit dit gebied stoppen we in dorpje voor een korte pauze. Het mooie vlakke parkeerterrein waar we stoppen blijkt prive bezit en we worden weggestuurd ondanks dat ik zeg dat we met 10 minuten sowieso weg zijn. Bij het kerkje aan de overkant vinden refuge en parkeren dus daar voor een korte pauze 

    Na korte pauze rijden we verder in de richting van Luxemburg stad. Bij een groot tankstation vullen we de brandstoftanks we tot de top en dan is niet ver meer naar onze overnachting. De overnachting is een in een hotel restaurant in het voorstad van Luxemburg. Omdat we vorig jaar zoveel file hadden door de binnenstad had ik nu voor gekozen het hotel via de randweg te benadern en dat ging zoals verwacht. Rond zessen zijn we bij het hotel gearriveerd en er was zelfs ruim parkeerplaats voor 4 motoren. We nemen de tijd om de motoren goed neer te zetten en de noodzakelijk dingen ofwel mee te nemen naar binnen of op te bergen in de afsluitbare koffers. We hadden een 4 persoonskamer, dat is wel krap als je nog allemaal tas een helm meeneemt maar hej je hoeft er alleen te slapen. Op de kamer gaan de comms aan de lader, de korte sjees en flipflops aan en gaan we op het terras van de koude kletser genieten. Later op de avond verkassen we naar binnen en genieten we van een heerlijke Italiaanse maaltijd. Veel beter als dit wordt het niet.


  • Dag 2 Luxemburg – Besançon

    Om zeven uur gaat de wekker, omdat er één douche is voor ons vieren hebben we wat meer tijd nodig. Gerard is als gewoonlijk onuitstaanbaar wakker en hij duikt als eerste onder de douche. Ik ben als tweede want ik had al een acceptabel niveau van wakker zijn bereikt. Ook de Jeroen en Otto zijn schoon en fris en we gaan naar beneden, checken nog even de motorfietsen, want we zijn nog te vroeg voor het ontbijt. Het ontbijt is lekker uitgebreid en het smaakt ons goed. Na nog een laatste bakkie lopen we naar boven en gaat de motorkleding weer aan, Laatste spullen in de tas en een laatste check van de kamer en we kunnen naar de motorfietsen. Slot er af, binnentas in de koffer en de valbeugeltasjes weer op de valbeugels. Als laatste gaan de navi en de roltas er op. Een laatste peuk, een foto, de comms check en we gaan weer enroute.

    De route voert ons terug naar de snelweg waar in richting Metz rijden. Het weer is goed en we hebben er zin in.Al vlug draaien de snelweg af en via een ingewikkelde constructie er weer onder door. Toch wel een frans dingetje, zaken nodeloos ingewikkeld te maken. We rijden nu via landwegen in zuidelijke richting. Het gaat richting de Vogezen maar we gaan niet via de ballons. De landwegen zijn voorzien van een nieuwe laag split en daar hebben we slechte ervaringen mee. Otto is tijdens de Balkan rit lelijk ten val gekomen en zijn voet gebroken. Genezing duurde lang dus dat gunnen we niemand. We slingeren door het landschap en van de landweggetjes rijden we zomaar een uur over wat vlottere doorgaande wegen. We zoeken een plek om koffie te drinken maar de dorpen waar we doorheen komen zijn uitgestorven en we vinden geen koffieplek. Onder tussen moet het regenpak weer aan. Na een kwartier is het weer voorbij en kan het pak weer uit. We nemen van de gelegenheid gebruik om een korte pauze in te lassen. Een poosje later regent het weer, zo raken we behoorlijk bedreven in de regenkleding modeshow.

    We lunchen in klein dorpje aan de maas. Gelukkig is het restaurant open en de regenkleiding kan opgeborgen worden. We lunchen lekker, ik had een salade, Na de lunch gaat het weer verder in zuidelijk richting. Na een uur doen we nog een korte stop om de benen te strekken. We vertekken weer op weg naar de koffie stop vlak bij een meer. Uiteraard vinden we de locatie maar wederom is de zaak gesloten, gelukkig nog drinken in de koffer. Wel een mooi plekje dat wel.

    We stappen op om de laatste stint naar Besançon. Daar is het druk we gaan eerst tanken voor dat we naar het hotel gaan. Pff ook de software in de brandstof pomp is overgecompliceerd. Bij de aankomst bij het hotel stop ik bij het verkeerde hotel, er liggen twee achter elkaar. Na wat verwarring bij de receptie ontdekken we fout en schuiven één parkeerplaats op en checken in het juiste hotel in. Vlug de korte sjees en de flipflops aan en we gaan op verkenning, Gerard heeft stinkstokken nodig maar die blijkt niet verkrijgbaar in de shopping mall waar we zijn, in Frankrijk moet je in special winkes (TABAC) zijn. Dus gaan we eerst op zoek naar een restaurant. We besluiten te gaan eten bij een steakhouse. Goede keuze wat mij betreft, leuke gastvrouw ook die vlotjes bezorgd wat we bestellen. Na het eten slenteren we terug en zien we dat er ook een tankstation is, we hadden dus niet ergens anders naar toe hoeven rijden. Bij het hotel proberen we nog een biertje te scoren maar jammer pindakaas hij is dicht maar volgens mij is hij gewoon lui. 


  • Dag 3 Besançon – Grenoble

    Na de flinke maaltijd van gisteravond met een biertjuh was het goed slapen. Ook de airco op de kamer was prettig zodat het geen plaknacht werd. Ik deel de kamer met Otto en we hebben zo door de jaren heen een soort stilzwijgende gemaakte routine. Eerst ga ik onder het gemalen water en dan Otto. Terwijl Otto de wasbak speciaal doet pak mijn spullen netjes in de tas. Het is niet veel dus ik ben zo klaar, toilettas, adapers en het verlengsnoer (op de meeste hotelkamers heb je maar één vrij stopcontact). De korte broek en de flipflops gaan er na het ontbijt nog bij. Om acht uur wandelen we naar het restaurant Gerard en Jeroen zijn er al. Zij hebben een kamer op de begane grond. Zelfs Jeroen ziet er vandaag uitgeslapen uit. Het ontbijt ziet er weer goed uit. Ik neem twee broodjes met wat hartig beleg, een glaasje multidrank, een gekookt ei (moet je wel zelf koken) een yogurt en een cappuccino. Ontbijt is de belangrijkste maaltijd van de dag. Het weer ziet er weer opperbest uit en we zijn benieuwd wat vandaag ons gaat brengen. Voor het ontbijt hebben een half uur nodig, we hoeven tenslotte niet af te wassen.  Terug naar de kamer beantwoord ik de roep van de natuur en zet mijn geurvlag op de badkamer, gelukkig heeft Otto zijn tanden al gepoetst. Met de spullen twee trappen af is nooit leuk maar het lukt ons zonder beenbreuken. Tassen er weer op, navi erop en even de route voor vandaag selecteren. En dan gaan we weer op pad.voor een lange etappe van 368 km geheel binnendoor. Vlotjes rijden we Besançon uit in zuidelijke richting. Eenmaal buiten de stadsgrenzen openbaar zich een brede slingerende weg halverwege een heuvelrug. Zo gaatie lekker en kunnen we wat kilometers afticken Na een uur rijden rollen we Salins Les Bains in. Nou ik ben vanmorgen onder de douche geweest dus hoef nog niet in bad. Wel zien we het beroemd TABAC bord en krijg ik via de boordradio het verzoek te stoppen.

    Ik heb zelf nooit gerookt en blijf een vervelende gewoonte vinden. Maar ja je moet ook mensen nemen zoals ze zijn en er zijn veel leuke kanten aan de fellow Highway Hornets. Gerard heeft zijn rookwaar gescoord en we stappen weer op in zuidelijke richting. Nog voor dat we stad uit zijn stuiten we op een omleiding. Het is vandaag een franse feestdag Quartorze Juillet, herdenking van de bestorming van de bastille. En er is een rallye op de weg waar wij ook naar toe willen. Een snelle blik op de navi laat een mooie omleiding zien, dus al snel zijn we weer onderweg naar Grenoble. De omleiding is zeker geen straf de route is rijkelijk voorzien van bochten in een glooiend terrein. Na een klein kwartier zijn we dan weer op de geplande route, pas de problem. Het wordt tijd voor koffie en in Mouth stoppen we bij een bakkerij. Ik bestel binnen cappuccino en lekker aardbijen taartjes, man gunt sich ja sonst niks. Alleen Jeroen blijkt niet van de melk in de koffie te zijn maar drinkt hem toch dapper op. Vanaf dan krijgen we steeds meer hoogte verschil en ergens op een tjod proberen we het jaarlijkse staatieportret te nemen het resultaat is niet helemaal bevredigend maar volgende keer beter.

    We zullen het ermee moeten doen. Tevens natuurlijk een pauze genomen. Rijdend door Frankrijk vallen een aantal dingen op, er is veel onderhoud aan de landwegen gedaan er is verse split gestrooid niet fijn op de motor. Daarnaast lijkt het wel of ieder dorp een drempel in en uit het dorp moet hebben die tevens 30 km zone is. Ook moet er een rotonde zijn hoe onzinnig deze ook is. Dit brengt de gemiddelde snelheid behoorlijk omlaag en dat betekend iets voor de eindtijd van de route. In Chézery-Forens rijden we een wielertour in en ik was even bang dat we weer om moesten rijden. We stoppen bij een hotel voor de lunch maar ze zijn helemaal uitverkocht. Dus we drinken een cola en rijden weer verder om uiteindelijk om half drie te stoppen bij een bakker in Chêne-en-Semine voor de lunch. Het wordt een baguette met koffie en die smaakt prima. Lunch of koffie vinden is nog niet gemakkelijk. Misschien volgend jaar de thermos mee? Na de lunch gaat dan toch stevig omhoog via best wel smalle weggetjes zigzaggen we naar boven toe en worden niet alleen getrakteerd om leuk rijden maar ook nog eens op een mooi uitzicht.

    En na een korte stop en even neuzen in de souvenir winkel vervolgen we de route weer richting Grenoble. Uit eindelijk zigzaggen we weer de berg af en rijden een paar kilometer over de snelweg om vervolgens weer een omhoog naar een pas te rijden, de Col du Granier. Daar stoppen we weer kort voor wat te drinken want het is al de hele dag 24+ graden. we blijven in hoger gelegen gebied rijden tot vlak bij Grenoble. We gaan dalend de stad in maar owjee er wordt aan de weg gewerkt en elke halve kilometer moeten we stoppen voor een wegopbreking met verkeerslicht niet tof met deze temperaturen. Dat blijft zo tot we bij het hotel aankomen. Booking.com heeft zijn werk weer goed gedaan en we kunnen zo doorlopen naar de kamers. Even omkleden in iets luchtiger om vervolgens weer een lesje omgaan met teleurstelling te doorlopen. We kunnen alleen een frisje uit de automaat halen, een biertje was lekker geweest. Ook qua eten is alles in de wijde omtrek gesloten. Dat had ik niet verwacht. Ik had gedacht aan de braderiën die we onderweg hebben gezien en feestgedruis. Maar niets van dat alles, schraale troost is dat we wel pizza’s kunnen bestellen. Honger maakt rauwe bonen zoet, ook tomatenvlaai. Daarna halen we nog maar een frisje uit de automaat en hebben we toch gezellig met elkaar tot het tijd is om naar bed te gaan. Oja Jeroen is nog even in het zwembad geweest. Zijn machtige BWM K1600 maakt ook machtig veel warmte als voor het verkeerslicht wachtende de ventilator aan springt. De hitte moest dus even uit zijn lichaam en waar kan dat beter dan in het zwembad.


Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren

Privacy policy