Dag 3 Besançon – Grenoble

Na de flinke maaltijd van gisteravond met een biertjuh was het goed slapen. Ook de airco op de kamer was prettig zodat het geen plaknacht werd. Ik deel de kamer met Otto en we hebben zo door de jaren heen een soort stilzwijgende gemaakte routine. Eerst ga ik onder het gemalen water en dan Otto. Terwijl Otto de wasbak speciaal doet pak mijn spullen netjes in de tas. Het is niet veel dus ik ben zo klaar, toilettas, adapers en het verlengsnoer (op de meeste hotelkamers heb je maar één vrij stopcontact). De korte broek en de flipflops gaan er na het ontbijt nog bij. Om acht uur wandelen we naar het restaurant Gerard en Jeroen zijn er al. Zij hebben een kamer op de begane grond. Zelfs Jeroen ziet er vandaag uitgeslapen uit. Het ontbijt ziet er weer goed uit. Ik neem twee broodjes met wat hartig beleg, een glaasje multidrank, een gekookt ei (moet je wel zelf koken) een yogurt en een cappuccino. Ontbijt is de belangrijkste maaltijd van de dag. Het weer ziet er weer opperbest uit en we zijn benieuwd wat vandaag ons gaat brengen. Voor het ontbijt hebben een half uur nodig, we hoeven tenslotte niet af te wassen.  Terug naar de kamer beantwoord ik de roep van de natuur en zet mijn geurvlag op de badkamer, gelukkig heeft Otto zijn tanden al gepoetst. Met de spullen twee trappen af is nooit leuk maar het lukt ons zonder beenbreuken. Tassen er weer op, navi erop en even de route voor vandaag selecteren. En dan gaan we weer op pad.voor een lange etappe van 368 km geheel binnendoor. Vlotjes rijden we Besançon uit in zuidelijke richting. Eenmaal buiten de stadsgrenzen openbaar zich een brede slingerende weg halverwege een heuvelrug. Zo gaatie lekker en kunnen we wat kilometers afticken Na een uur rijden rollen we Salins Les Bains in. Nou ik ben vanmorgen onder de douche geweest dus hoef nog niet in bad. Wel zien we het beroemd TABAC bord en krijg ik via de boordradio het verzoek te stoppen.

Ik heb zelf nooit gerookt en blijf een vervelende gewoonte vinden. Maar ja je moet ook mensen nemen zoals ze zijn en er zijn veel leuke kanten aan de fellow Highway Hornets. Gerard heeft zijn rookwaar gescoord en we stappen weer op in zuidelijke richting. Nog voor dat we stad uit zijn stuiten we op een omleiding. Het is vandaag een franse feestdag Quartorze Juillet, herdenking van de bestorming van de bastille. En er is een rallye op de weg waar wij ook naar toe willen. Een snelle blik op de navi laat een mooie omleiding zien, dus al snel zijn we weer onderweg naar Grenoble. De omleiding is zeker geen straf de route is rijkelijk voorzien van bochten in een glooiend terrein. Na een klein kwartier zijn we dan weer op de geplande route, pas de problem. Het wordt tijd voor koffie en in Mouth stoppen we bij een bakkerij. Ik bestel binnen cappuccino en lekker aardbijen taartjes, man gunt sich ja sonst niks. Alleen Jeroen blijkt niet van de melk in de koffie te zijn maar drinkt hem toch dapper op. Vanaf dan krijgen we steeds meer hoogte verschil en ergens op een tjod proberen we het jaarlijkse staatieportret te nemen het resultaat is niet helemaal bevredigend maar volgende keer beter.

We zullen het ermee moeten doen. Tevens natuurlijk een pauze genomen. Rijdend door Frankrijk vallen een aantal dingen op, er is veel onderhoud aan de landwegen gedaan er is verse split gestrooid niet fijn op de motor. Daarnaast lijkt het wel of ieder dorp een drempel in en uit het dorp moet hebben die tevens 30 km zone is. Ook moet er een rotonde zijn hoe onzinnig deze ook is. Dit brengt de gemiddelde snelheid behoorlijk omlaag en dat betekend iets voor de eindtijd van de route. In Chézery-Forens rijden we een wielertour in en ik was even bang dat we weer om moesten rijden. We stoppen bij een hotel voor de lunch maar ze zijn helemaal uitverkocht. Dus we drinken een cola en rijden weer verder om uiteindelijk om half drie te stoppen bij een bakker in Chêne-en-Semine voor de lunch. Het wordt een baguette met koffie en die smaakt prima. Lunch of koffie vinden is nog niet gemakkelijk. Misschien volgend jaar de thermos mee? Na de lunch gaat dan toch stevig omhoog via best wel smalle weggetjes zigzaggen we naar boven toe en worden niet alleen getrakteerd om leuk rijden maar ook nog eens op een mooi uitzicht.

En na een korte stop en even neuzen in de souvenir winkel vervolgen we de route weer richting Grenoble. Uit eindelijk zigzaggen we weer de berg af en rijden een paar kilometer over de snelweg om vervolgens weer een omhoog naar een pas te rijden, de Col du Granier. Daar stoppen we weer kort voor wat te drinken want het is al de hele dag 24+ graden. we blijven in hoger gelegen gebied rijden tot vlak bij Grenoble. We gaan dalend de stad in maar owjee er wordt aan de weg gewerkt en elke halve kilometer moeten we stoppen voor een wegopbreking met verkeerslicht niet tof met deze temperaturen. Dat blijft zo tot we bij het hotel aankomen. Booking.com heeft zijn werk weer goed gedaan en we kunnen zo doorlopen naar de kamers. Even omkleden in iets luchtiger om vervolgens weer een lesje omgaan met teleurstelling te doorlopen. We kunnen alleen een frisje uit de automaat halen, een biertje was lekker geweest. Ook qua eten is alles in de wijde omtrek gesloten. Dat had ik niet verwacht. Ik had gedacht aan de braderiën die we onderweg hebben gezien en feestgedruis. Maar niets van dat alles, schraale troost is dat we wel pizza’s kunnen bestellen. Honger maakt rauwe bonen zoet, ook tomatenvlaai. Daarna halen we nog maar een frisje uit de automaat en hebben we toch gezellig met elkaar tot het tijd is om naar bed te gaan. Oja Jeroen is nog even in het zwembad geweest. Zijn machtige BWM K1600 maakt ook machtig veel warmte als voor het verkeerslicht wachtende de ventilator aan springt. De hitte moest dus even uit zijn lichaam en waar kan dat beter dan in het zwembad.

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren

Privacy policy