Balkan dag6 Dubrovnik – Bugonjo

Nog slaperig en nog een beetje een kater van de spanning van gisteravond stap ik uit bed. De douche is nog leeg, dus ik duik er als eerste onder. Ik had bedacht om dan even bij de bakker wat voor het ontbijt te halen. Geer is ook wakker en we lopen samen naar de bakker en kiezen wat lekker dingen voor ontbijt. Terug in het appartement ontbijten we op het balkon, voor mijn gevoel is iedereen een beetje stilletjes maar tijdens het ontbijt is iedereen weer in de plooi getrokken en is de stemming weer vertrouwd als vanouds. Na ontbijt doen we de vaat, we willen tenslotte het appertement netjes achterlaten. Tegen tienen is iedereen zover en dalen we af naar de parkeergarage waar de motoren staan. Ik heb er zin in, vandaag gaan we naar Bosnie en ik ben benieuwd hoe het er nu is na meer dan tien jaar geleden. Na het beladen rijden we rustig Dubrovnik uit. Ik werp een laatste blik op de stad, ik had er wel wat langer willen blijven helaas hebben we daar geen tijd voor. Ik denk dat ik daar maar een keer een weekend trip aan moet besteden. Al vlug rijden weer in het mediterane berggebied en naderen we met rasse schreden de grens met Bosnie. Toch zijn we verrast als we opeens aan de grenspost staan. We zijn niet de enigen die verrast zijn, ook de grenswacht kijkt verbaasd op. Toch laat hij ons door, ik heb gehoord dat anderen bij kleine grensovergangen zijn weggestuurd om dat alleen voor lokals zou zijn. Maar wij zijn er zonder problemen door. Het eerste wat ik meen op te merken dat er veel zwerfvuil is. Overal hangen plastic tasjes in de begroeiing en valt de grote hoeveelheid weggegooide plastic flesjes en blikjes op. Toch wel goed dat er bij ons een actief beleid is op plastic tasjes. Overigens vindt ik die plastic flesjes water een modegril, het water is van de zelfde kwaliteit als ons drinkwater en dus nergens voor nodig. In Bosnie is dat trouwens anders, ik drink hier geen water dat niet in een afgesloten fles zit. Als je koffie besteld krijg je op z’n Italiaans water bij de koffie. Vaak is dit een mooie kruikfles of iets dergelijks. Koffie of thee is van gekookt water dus dit is geen probleem. We stoppen bij een reusachtig monument van Maria, de moeder van Jezus die vanuit een heuvel uitkijkt over een vallei.

We maken er een korte pauze van tijd voor een paar foto’s. We hebben nog een flink stuk te gaan en we stappen na een kwartiertje weer op. We gaan langzaam omhoog tot we over het tjod zijn en kijken een vallei in met aan het einde plaats Mostar. Mostar heeft het in de Balkan oorlog flink te verduren gehad. Tot mijn verbazing is dit in Mostar nog goed te zien. Als we stad inrijden ziet het er nog goed uit we rijden de stad in door kennelijk recent aangelegd industriegebied. Het industrie gebied oogt nieuw en modern. We willen lunchen in het centrum dus we rijden oud Mostar in. Na wat zoeken vinden we een restaurantje met een terras en zicht op de motoren. Ik bestel een koude cola en een heerlijke broodje doner kebab. Vanuit het terrasje hebben we ook nog zicht op een flat waar eigenlijk alleen het betonnen skelet nog staat. Ik zou als gemeente deze af laten breken, nu ziet het eruit als een open wond in de oude stad. Er staat nog een bord bij dat in de Balkan oorlog in deze flat scherpschutters mensen van de bovenverdieping onder vuur namen.

dav

De serveerster van het restaurant is zeer vriendelijk en komt regelmatig vragen of ze voor ons nog wat kan betekenen. Na een uur vertrekken we weer en bij een verkeerslicht worden we weer gesplitst. Dus maar even wachten bij een tankstation. Maar al vlug komt de rest en we vervolgen onze weg paralel aan de rivier Neretva rijden we in noordelijke richting. We hebben nog een flink stuk te rijden. En als we naar de westelijke oever schuiven, eigenlijk naar de schaduw kant zakt de temperatuur behoorlijk. Regelmatig zien we onderweg restaurants met speenvarken aan het spit, vaker door een waterwiel aangedreven. Rond de klok van drie stoppen we nog in klein dorpje waar bij een meertje een feesttent staat. We kunnen er wat te drinken bestellen, vanmorgen hebben we getankt en daar met euro’s betaald maar kregen de lokale knoeten, convertible mark terug dus konden we nu daarmee afrekenen. Heel gezellig is het er niet en we moeten nog een stukje naar Bugonjo dus we rijden weer verder. Dicht bij Bugonjo moeten weer een bergpasje over. De weg naar beneden leidt verder naar Bugonjo en al vlug hebben we onze bestemming bereikt. Otto heeft een appartement geboekt, maar wat blijkt is dat we een heel woonhuis voor ons zelf hebben.

????????????????

De motoren kunnen allemaal de garage in en zijn dus niet te zien. Het woonhuis is pal tegenover de moskee. Ik hoop dat het ochtendgebed niet al te vroeg is. De eigenaar is heel vriendelijk maar spreekt enkel servo-croaats, maar zijn zoon spreekt vloeiend engels. We worden eerst van een heerlijk glas limonade siroop voorzien, voordat hij ons het huis laat zien. We zijn met z’n allen in de woonkeuken op de eerste verdieping, het huis ligt al een beetje op een heuvel dus je hebt een mooi uitzicht. Om de eerste verdieping is ook een balkon waar dus om het halve huis kan lopen. We kunnen beschikken over twee slaapkamers dus prima. Daarna laat de eigenaar ons alleen en verwisselen we onze motorkleding voor vrijetijdskleding. Bij het inrijden van de straat had ik gezien dat er een winkeltje was, dus samen met Jeroen loop ik naar het winkeltje om wat te drinken te halen, en ik laad met rugzakje vol blikken bier. Die zijn voor later vanavond want als wij weer terug zijn besluiten we na het bestuderen van Google Maps naar het centrum te lopen om te eten. Dat blijkt nog wel een driekwartier lopen te zijn. Maar vinden een uitstekende pizzaria en strijken daar neer om te eten en een klein biertje te drinken, we moeten tenslotte nog terug lopen. Bij het afrekenen kunnen we alleen cash betalen hebben we natuurlijk maar krijg je weer lokale knoeten terug. We hebben voor nog geen 30 euro vijf pizza en zeker zoveel drankjes op. Het is inmiddels donker geworden als we teruglopen naar het appartement. Op een of andere manier voelt het een stuk korter aan dan op de heenweg, waarschijnlijk had ik meer honger. Terug in het appartement spreken we het bier aan en zappen nog even over de kanalen van de TV. Maar om rond middernacht houdt iedereen het voor gezien en gaan we naar bed.

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren

Privacy policy