Het is weer een zonnige ochtend, voor het ontbijt wandelen we naar boven naar het restaurant. Het restaurant ligt boven op de heuvel met uitzicht op de Adriatische zee. We schuiven aan het ontbijt en genieten niet alleen van het ontbijt en elkaars gezelschap maar ook van het uitzicht. Het ontbijt is uitstekend, dus we betalen de man en gaan naar het appartement om te pakken.

Rustig doe ik mijn spulletjes weer in de koffers en wacht tot het allerlaatste moment met het aantrekken van mijn motorkleding, het is al aardig warm. Rond een uur of half elf rijden we van het terrein af richting Split. We volgen weer de kust in zuidelijke richting. In een dorpje ten zuiden van Split tanken we de motoren vol zodat we ons daarover vandaag geen zorgen meer hoeven te maken. De kustweg is niet precies aan de kust maar is hoger gelegen zodat je vrijwel altijd over de zee uitkijkt. De kustweg leid je eigenlijk om de plaatjes heen, hier en daar gaat de weg door een dorp heen zodat je de colour locale meekrijgt. Maar vaak is het er ook heel druk en moet je goed opletten, en stilstaan met motoren in deze temperaturen is not funny, dus daar waar het kan kruip ik langs het verkeer af wel bewust dat er nog 4 motoren achter mij rijden. Maar daar van afgezien, is het toch echt wel genieten. Voor de lunch dalen we af naar de kust, we parkeren de motoren op een betaalparkeerplaats, we hoeven echter niet te betalen. We handelen rustig op zoek naar een restaurant. Helaas vinden we geen plek direct aan het water maar aan de overkant van de weg is goed genoeg. Bas en Jeroen nemen de kans met beide handen aan en nemen een frisse duik in zee.

Ik laaf me aan een koude cola. Na een prima lunch is het weer tijd om onze weg te vervolgen want we moeten op tijd in Dubrovnik zijn, vanavond is de halve finale van de Europacup en Kroatië speelt, lijkt ons wel leuk om dat mee te maken. We kopen bij een kraampje nog een Kroatisch shirt zodat we op kunnen gaan in lokale bevolking. We gaan niet alleen weer naar boven naar de kustweg maar we rijden niet veel later de bergen in. We hebben weer een nieuw landschap, een mediteraan berglandschap via kleine bergwegen rijden we in zuidelijke richting. Kennelijk zijn er wilde zwijnen want we komen waarschuwingsborden tegen. Na het berglandschap wordt het vlakker en rijden we in vallei. Tot onze verrassing staan we opeens voor de Bosnische grens. Ik had dit bij het route maken niet gezien, maar goed we rijden Bosnië in en na enkele tientallen kilometers staan we weer aan de kroatische grens. Dan is het nog maar een stukje naar Dubrovnik. We moeten even zoeken naar ons appartement maar vinden al snel waar we moeten zijn. De motoren kunnen in de parkeergarage, dat geeft een veilig gevoel. Het appartement is keurig en omdat het goed warm was nemen we eerst een douche. Er staat nog wat te drinken in de koelkast een de eigenaar brengt nog wat extra helemaal goed. Na de douche komen we tevoorschijn in de Kroatische kleuren. Otto heeft niets met voetbal en heeft geen shirt, ik voel er ook niets voor maar vindt het wel een leuk shirt. We nemen de bus naar het oude centrum van Dubrovnik. Het oude Dubrovnik is een vesting met best wel een brede hoofdstraat met de gebruikelijke touristische winkeltjes. We scoren de sticker en een badge voor dat we een plekje zoeken bij een kroeg die een TV op het terras heeft.

De wedstrijd begin al vlug en is best wel spannend. Wat ook wel spannend is, is dat we nog niet gegeten hebben en onze voetbal vrienden schijnen dat te vergeten. Twee helften gaan voorbij er komt verlenging en daarna moet met penalties de uitkomst worden geforceerd. Uiteindelijk wint Kroatie maar is het inmiddels zo laat dat waar we ook vragen we nergens meer kunnen eten. Otto laat duidelijk merken dat hij daar een dikke sik van heeft, en ik ben daar ook niet blij mee. Onderweg kom ik nog een bakker tegen die open is en koop iets van gehakt in bladerdeeg, dat is in iedergeval iets. Als we in het appartement aankomen bespreken we de situatie, de sfeer heeft een klein deukje opgelopen. We maken duidelijke afspraken zodat misverstanden van deze avond in toekomst niet meer moeten voorkomen.
