Motortoertochten

  • Dag 0 Van huis tot Vianden

    Ik wordt gewoon van de wekker wakker. Ik werk het ochtendritueel af. Ik hoef alleen nog de navi en de tanktas op de motor te doen. Keurig op tijd duw ik de motor onder het afdak vandaan en zet hem op pad. Ik selecteer het adres van Otto in het menu van de navi. Ik druk op de starter en de motor komt grommend tot leven. Ik geef mijn lief nog een kus en vervolgens klap ik de standaard in en geef gedoseerd gas om de beladen motorfiets om de schuur van de buren te sturen om op de straat te komen. Na een dik een half uur stop ik bij het tankstation om de motor af te tanken. Het is nog een paar minutjes naar Otto en zo kom ik daar met een volle tank aan. Otto doet voor me open en even later zit ik aan een dampende kom koffie. Otto is ook al zover en na de koffie en nog een sigaret voor Otto rijden we richting zuiden, de hoofdrichting voor de komende acht dagen. We volgen de A12 en draaien dan de A50 op. De rit gaat voorspoedig en als snel naderen we Roermond aan de A73. Ik bel mijn schoonouders die direct aan de A73 wonen, dat ze naar buiten kunnen kijken en daar een paar motorrijders met een gele helm kan zien rijden. Maar kennelijk heb ik de laatste keer niet goed naar buiten gekeken, er blijkt een geluidswal te staan en ze kunnen ons dus niet zien. Maar ze wensen me toch een goede reis. Voor dat we de tunnel in rijden verbreek ik de verbinding en maak weer contact met Otto. We zijn niet meer ver van het pickup point van Jeroen, tankstation Vossedal aan de A2. We komen wat vroeg aan maar de koffie smaakt goed. Even later komt Jeroen aanrijden, en hij is net als ons in opperste stemming. Voor vandaag hebben we nog maar een korte stint naar Vianden en we hebben we tijd genoeg.

    Na de koffie stappen we weer op de motoren en draaien de A2 op. Het is niet druk en we schieten dan ook aardig op. Voor dat ik het in de gaten heb zijn we al de grens over België in. Bij Luik moeten we richting Aachen maar op de rotonde neem ik wederom daar de verkeerde afslag. Dat is me de laatste twee keer ook gebeurd, ik ben kennelijk hard leers. Omdat ik de fout vaker heb ik gemaakt weet ik de wel hoe ik terug op de weg kom. Nadat we weer op de route zitten draaien we richting Franchorchamps. Ik vindt dat altijd een mooi stuk snelweg met omdat je zo mooi die heuvels ziet in de verte. Ik heb honger en we zijn we al een uur onderweg, dus het wordt tijd voor een pauze. Maar alle parkeerplaatsen zijn slechts parkeerplaatsen zonder een wegrestaurant. Uiteindelijk bereiken we de uitrit waar we van de snelweg af moeten. We nemen de afrit, het goede nieuws is dat ik weet dat hier een paar frietkotten staan. En inderdaad een stukje verder zie ik een frietenkot. Dan daarmaar. Ik hoopte dat hij ook broodjes verkocht maar helaas. Aleen friet en snacks tenzij je een hamburger besteld. Ik neem friet met een kroket en een cola. We gaan buiten zitten en ik moet zeggen het smaakt best goed. Na een sticker geplakt te hebben rijden we richting de Luxemburgse grens. Maar na een vijftal kilometer is de weg afgesloten en is er een omleiding. Dan maar de omleiding volgen. Maar zoals zo vaak stoppen de borden gewoon. Ik zoom wat uit op de navi en ga dan maar in de richting waar we naar toe moeten rijden. En even later zie ik het bekende roze lijntje weer in beeld komen. Over de grens stop ik bij een tankstation deels om te tanken en deels omdat ik vreselijk uit de broek moet. Wanneer we weer wegrijden van het tankstation zie ik op de navi een kronkeldarm. Zo ziet het er ongeveer uit vindt ik zelf. Heerlijk gestuurd, helaas te kort. Want rond drie uur komen we bij het hotel Bellevue in Vianden aan. We hebben niets gereserveerd en we hopen maar dat ze plek voor ons hebben. We lopen naar de receptie en we zijn blij om te horen dat ze een kamer voor ons hebben. We betalen alvast voor de kamer en we krijgen pasjes voor de parkeergarage en de kamer. We mogen de motoren de parkeergarage inrijden. We hebben vorig jaar vanaf de Pyreneeën hier onze trip afgesloten, dus we weten de weg. Het leek ons leuk om deze tocht hier te beginnen om dat hij vorig maal hier geëindigd was. We lopen eerst naar boven om het motorpak uit te doen want het is behoorlijk warm. In de spijkerbroek rijden we de motoren de garage in. Dit jaar heb ik slim epakt, ik hoef slechts één tas uit de zijkoffer te halen, de tanktas had ik al mee naar boven genomen. Boven hangen we de camera’s en de com’s aan de laders. Dan is het toch echt tijd voor het eerste biertje van deze trip, daarvoor gaan we lekker op het terras zitten. Laatste tijd vindt ik Radler lekker als het warm is dus eerst maar eens de dorst lessen. Het smaakt best we nemen er nog en paar voor dat we naar het biker restaurant lopen om een hapje te eten. Om dat we al pattatjes op hadden maar wat kleins gegeten. Nog een afzakkertje in hotel genomen en daarna op tijd naar bed, morgen hebben we een lange etappe voor de boeg.

    Geschreven door:

    op:

  • Nog een nachtje slapen

    Morgen is het dan zover. Vandaag nog gewerkt en daarna mijn spulletjes ingepakt. Dat is natuurlijk helemaal niet zoveel. Ik heb mij gehouden aan de paklijst die in de download sectie van deze website staat. Spulletjes gaan zoveel mogelijk in binnentassen die precies in de zijkoffers passen. In de topkoffer bevinden zich de spullen waar ik snel bij moet of wat groter zijn zoals mijn gympen. Verder heb ik in de topkoffer nog een drietal flesjes energiedrank om onderweg ook tussendoor wat te kunnen drinken. De binnentassen heb ik zo ingedeeld dat ik er maar één tas hoef uit te halen, de andere tas bevat de reserve kleding. Toilettas, regenoveral, fleece en petje zitten ook in de topkoffer. In de tanktas gaan de camera’s, stickers en een notitieblokje. Ik heb er zin in!

    Geschreven door:

    op:

  • Laatste dingen voor vertrek

    De laatste dagen staan in het licht van het afronden van kleine klusjes voor dat we vertrekken om de RDGA te gaan rijden. Afgelopen donderdag hebben we een Hornets meet gehad waar we de laatste detail afspraken hebben gemaakt. Verder heb ik gisteren aan het roadbook gewerkt. Daar moet ik vanavond nog een uurtje aan besteden en dan is het klaar. De routes zijn gemaakt, overigens niet het detail zoals vorige tochten. Bijvoorbeeld zijn koffie- en lunchpauzes niet meer ingepland. Dat bleek in de praktijk wel eens lastig omdat we later vertrokken of een stuk wat sneller ging dan gedacht. Dit zal ons waarschijnlijk meer flexibiliteit geven. Tankstops zijn wel ingepland echter niet voor de routes korter dan 200 kilometer. Daar moeten we na aankomst of bij vertrek tanken.


    Afgelopen zaterdag is door Niels van Motorservice Amersfoort een nieuwe achterband gemonteerd, het is een Michelin Pilot Road4 geworden. Verder heeft hij de motor geïnspecteerd maar geen afwijking gevonden. Zondag heb ik nog de laatste resten van onze motorvakantie naar Noorwegen met een grondige reiniging verwijderd. Met name de velgen waren maar moeilijk schoon te krijgen.

    Voor donderdag moet ik nog:

    • Routes op de navi zetten;
    • Kleding en toiletspullen inpakken;
    • Camera’s opladen en geheugenkaartjes leegmaken;
    • Kabels, opladers en een stekkerblok bij elkaar zoeken in inpakken.

    Donderdag is het dan zover, ik heb uitgerekend dat we circa 2300 kilometer op de motor gaan rijden. Dit is zo weinig omdat we van Alessandria met de autotrein weer naar Düsseldorf gaan. We gaan rijden door België, Luxemburg, Zwitserland, Frankrijk, Monaco, Italië en tenslotte nog een stukje door Duitsland. Donderdag rij ik eerst naar Otto om dan gezamenlijk richting zuiden te rijden. Jeroen sluit bij tankstation Vossedal (voorbij Stein) aan. De eerste etappe brengt ons naar Vianden in Luxemburg.

    Geschreven door:

    op:

  • Reanimatie

    Jaaah, ik weet het! Het is stil hier. Het is zo druk geweest de laatste tijd dat ik er domweg niet aan toegekomen ben om wat te schrijven. Maar eerlijk gezegd valt er niet zoveel te melden. Ik heb met Otto en Jeroen de Motortoertocht Koninklijke Landmacht editie 2014 gereden. Otto en ik maken deel uit van het organisatieteam en dit keer zijn we naar Idar Oberstein in de Reinlandpfalz. Idar Oberstein is vooral bekend vanwege de edelsteen groeven en de edelsteen slijpers. Voor de organisatie is het echter belangrijker dat daar een kazerne is waardoor we voor de deelnemers de kosten laag kunnen houden en we met een grote groep (50+) terecht kunnen. De rit zelf was voortreffelijk mooi weer en mooie routes met als persoonlijke favorieten de weg naar het Johanniskreuz en de Romantische Weinstrasse. Die laatste om dat ik daar ook drie jaar heb gewoond en dat is toch een stukje thuis is  geworden. Tijdens pauzes hebben we met elkaar nog gesproken over de RDGA en we hebben er zin in. Natuurlijk met andere rijders gesproken en die zien zo’n motortoertocht ook wel zitten. Nou de routes zijn na afloop weer beschikbaar hoor! Maar eerst ga ik volgende week met het gezin naar Noorwegen. Mijn eega en oudste zoon rijden ook motor, maar hebben nog niet een langere motortoertocht gedaan. In mei zijn we bij wijze van oefening een weekje in Treis-Karden in de buurt van Cochem geweest. Om een eerste ervaring in het rijden in bergachtig gebied op te doen. Geen probleem dus, had ik ook niet verwacht.

    Geschreven door:

    op:

  • Gaat gebeurâh!

    Vandaag heb ik de trein geboekt van Alessandria naar Düsseldorf. De terugweg gaan we dus met de trein. Dat staat nu dus vast. Vorig jaar zijn we op de heenweg met de trein gegaan. Maar wij hadden het gevoel dat als je terug rijdt dat het er eigenlijk op zit en dan ben je alleen maar kilometers aan het aftikken. Nu rijden we dus heen, via de Vogezen overigens. Het terrein wordt dan steeds mooier. Helaas moeten we dit jaar zonder Gerard rijden, dat gaat ons aan het hart. We gaan dus met z’n drieën dit jaar. Dat zal zeker raar zijn, kijken in je spiegel mis je steeds een rijder. We gaan proberen of na de RDGA hebben gereden nog via een lusje Monaco mee te pakken en dan via de kustweg naar Italië te rijden. Die laatste stint moet ik nog plannen, maar ik zal binnenkort de routes zoals ik ze al heb gemaakt plaatsen.

    Geschreven door:

    op:

  • We hebben een plan

    We hebben het plan meer in detail door gesproken. We gaan dus in drie dagen naar Thonon Les Bains. Eerste dag tot Vianden, volgende dag ergens centraal in de Vogezen. Van uit Thonon Les Bains in vier dagen de Route des Grand Alpes rijden om in Menton te eindigen. Daarna hebben nog anderhalve dag om in Allesandria te komen, misschien een lusje via Monaco rijden en dan vervolgens over de kustweg Italië in. Laatste stukje over de snelweg naar Alessandria waar we met de Autozug weer naar huis nemen. De route voor de RDGA is al ingetekend in Basecamp en nu kan ik dus aan de slag met de aanrij routes.

    Geschreven door:

    op:

  • Planning start

    Ik ben begonnen aan de planning. Het basisplan is de RDGA te rijden en met de trein van Alessandria in Italië weer terug naar Düsseldorf. We hebben afgesproken dat we tien dagen hebben om dat allemaal te doen. Dat is ruim voldoende. We hebben ook afgesproken in twee dagen via de Vogezen naar Thonon Les Baines, de start van de RDGA te rijden. De RDGA is gemakkelijk te rijden in vier dagen. Vanuit Nice hebben we dan weer één dag nodig om in Alessandria te komen en volgens de nachttrein naar huis. Als ik goed geteld heb zijn dat dan 8 dagen. Dit betekend dat we nog twee dagen over hebben om bijvoorbeeld nog een lusje te rijden en Monaco te bezoeken. Ik voel weer een Higway Hornets meet aankomen om daarover even van gedachte te wisselen. Ik zie jullie denken dat kan toch over de telefoon? Correct en tevens juist maar dan gaat een gelegenheid om gezamenlijk een biertje te drinken en een sparerib te eten weer aan mijn neus voorbij. Dussss……..

    Geschreven door:

    op:

  • Nieuw ronde, nieuwe kansen

    We hebben besloten om in 2014 de Route de Grande Alpes te gaan rijden.

    Geschreven door:

    op:

  • Van Kiel naar huis

    Ik wordt wakker als Gerard uit bed springt om te douchen. Gerard ligt boven in een van de bunkbeds en moet een behoorlijk stuk omlaag springen. Even later nadat Gerard eruit komt duikt ook Otto de badkamer in. Nadat we allemaal aan de beurt zijn geweest gaan we op zoek naar een kop koffie. We hebben afgesproken bij de eerste tankstop te gaan ontbijten, dus voor nu enkel koffie. Daarna gaan we nog even op het zonnedek kijken hoe het schip de richting Kiel vaart. Rond half tien mogen we naar de motoren, dus we zorgen dat we van te voren in de hut zijn om onze spullen op te halen. Met onze spullen lopen we naar de motor. Althans dat probeerden we, met al onze navigatie capaciteiten moesten we uiteindelijk toch bakzeil halen en een matroos vragen waar onze motoren stonden. De matroos bracht ons waar we moesten zijn, we bedankten hem hartelijk. Het beladen was zo gebeurd, door dat we rekening hadden gehouden met beladen eergisteren. Voor mij betekende dat enkel de tanktas vast maken en een tas in de zijkoffer doen. Daarna kun je de spanband verwijderen die de motor op z’n plaats houdt. We horen auto’s starten maar wij moeten nog even wachten tot de auto’s die ons insluiten wegrijden. Nu zijn wij aan de beurt, met een keurige slalom slinger ik naar ramp omlaag om vervolgens het schip uit te rijden. In Kiel regent het maar ik rij ons eerst uit de drukte van de haven weg, alvorens op een parkeerplaats te stoppen om onze regenkleding aan te doen. Even later wordt het verkeer in Kiel steeds drukker en voor dat we de ringweg bereiken rijden we in een file. Na een poosje zie ik dat de temperatuur van het blok oploopt. Een RT heeft een luchtgekoeld blok en heeft rijwind nodig om te koelen. En om iedere keer de motor uit te zetten is ook al zoiets. Maar dan rijden we eindelijk op de rondweg die ons naar de autobahn voert. Op de autobahn gaat het gas erop. Na een 70 kilometer zie ik de afslag naar tankstation Holmmoor en ik draai er af, voor brandstof voor de motor, maar nog meer voor brandstof voor mij. Gelukkig is er een complete bakkerij in het tankstation. Ik koop een kop koffie en een soort van kaas met tomaat brood, heerlijk. Ik laat me goed smaken. Voor we weer verder rijden ga ik nog maar een keer een sanitaire stop maken, tenslotte moeten we weer twee uur rijden. Dit blijkt later een toch niet zo te zijn. Bij Bremen rijden we weer een bui in en het valt me op dat Gerard en Otto opeens naar rechts gaan. Ik neem aan om de regenkleding aan te doen. Ik zelf had deze aan gehouden. Maar ik ga er voor de zekerheid bij de volgende parkeerplaats eraf gelukkig was deze niet ver. Ik loop terug naar de afslag zodat, als Gerard en Otto komen zij mij zien. Maar het duurt wel heel lang, ik ga maar eens bellen. In eerste instantie krijg ik geen contact, maar ff later belt Otto terug dat hij met pech langs de snelweg staat. Hij heeft inmiddels contact met de ANWB alarm centrale gehad en hulp is onderweg. Jeroen en ik rijden weer terug naar Otto en Gerard het is een kleine 15 kilometer van de parkeerplaats. Ik kijk nog even naar de zekeringen van Otto´s motor maar kan niets abnormaals vinden. We wachten en kijken hoopvol naar ieder geel voertuig dat voorbij rijdt.Na een poosje besluit ik maar bij te gaan zitten en het dagboek bij te werken. Na een uurtje of twee ben ik wel klaar mee. Otto belt nog eens met de ANWB die melden dat ze ons niet kunnen vinden. Otto verteld nogmaals met veel detail waar we staan. Na nog een uur verschijnt er dan toch een ADAC voertuig. Hij doet ongeveer het zelfde wat wij ook al hebben gedaan en geeft dan op. Hij verteld Otto dat de motor moet worden afgesleept. Hij wordt naar de dichtstbijzijnde dealer gebracht. Deze bekijkt of hij de motor in 48 uur kan repareren. Kan dat niet dan wordt de motor verder afgesleept naar Nederland. Otto is het er niet mee eens en checkt nog een keer met de ANWB, maar het schijnt toch zo te zijn. Even later arriveert de sleepwagen en de motor wordt vakkundig opgeladen. Wij volgen de sleepwagen naar de dealer. Deze blijkt vlakbij te zijn. Bij de dealer bespreekt Otto dat hij met ons naar huis rijdt. Als het nodig is rijdt hij volgende week weer terug om zijn motor op te halen. Inmiddels is het al redelijk laat, half zeven en we eten eerst een hamburger menu bij de Mc Donalds aan de overkant. De stemming is er een beetje uit, maar met een hamburger een cola komen we weer op krachten. We vertrekken weer richting Nederland. De rit gaat voorspoedig en we hebben goed de vaart erin. We stoppen nog een keer voor brandstof en koffie. Bij Osnabruck rijden we nog een heftige bui in. Maar niets kan ons nog stoppen. De ezels ruiken de stal. Om circa tien uur arriveren we bij tankstation de Bolder aan de A1 bij Holten, daar waar het allemaal begon, voor een laatste tankstop van vandaag. We besluiten met z´n allen nog naar Otto te gaan en daar elk ons weegs te gaan. Om circa elf uur zijn we thuis bij Otto. We groeten hem nogmaals en vertrekken dan snel naar huis. Ik rij nog een stuk met Jeroen mee, bij Amersfoort groet ik hem en dan is het nog een klein half uurtje voor dat ik thuis ben. Om precies vijf voor twaalf rijd ik de motor achterom op de plaats en geef mijn aangesnelde lief een hartstochtelijke kus, thuis komen is soms mooier dan reizen.

    Geschreven door:

    op:

  • Dag 8 Hokksund naar Oslo

    Ik wordt ’s morgens maar langzaam wakker. Ik ben blij dat ik morgen mijn lief en kids weer zie, maar ook een beetje verdrietig dat ik afscheid moet nemen van dit mooie land. Het is lekker weer en er is geen haast om te gaan rijden. Ik zit buiten een beetje om te heen te kijken als ik Jeroen in zijn onderbroek spulletjes naar de motorfiets zie brengen. Ik kan het natuurlijk niet laten dit te fotograferen en gelijk op Facebook te zetten. Het is mijn beurt om de geur van een zweterige slaapzak van mij af te spoelen. In de douche spuit het gemalen water verfrissend op mijn hoofd. Ik maak het laatste doucheschuim op, heb ik dat even goed bemeten. Een weinig later ga ook ik fris en fruitig mijn bagage voor de laatste maal op de motor binden. Ik houd gelijk rekening met de ferry, ik wil de grote bagage tas er niet afhalen en pak dus alle spullen voor de nacht in één van de binnentassen van een zijkoffer.

    Rond negen uur is het dan zover, we rijden terug naar het tankstation aan de rotonde. Hier worden de motoren voor het laatst van Noorse benzine voorzien, en zullen wij voorlopig voor het laatst bij een Noors tankstation ontbijten. We eten rustig ons ontbijt, dit keer een broodje gezond met een kop koffie. En dan kunnen we toch niet langer uitstellen, we moeten gaan rijden om op tijd voor de boot te zijn. We dienen voor twaalf uur bij de boot te zijn. We rijden weg en passeren de camping weer, ik werp een laatste blik naar de ingang. Met een diepe zucht rijd ik verder het nog slaperige dorpje Hokksund in. Na Hokksund komen we bij een rotonde die ons vrijwel onmiddellijk op de snelweg brengt. Na slechts luttele kilometers rijden we langs de kust. We rijden een serie tunnels door, die door het vele bouwverkeer, erg stoffig zijn. Ik sluit mijn vizier om niet al te veel stof te happen. Na een dik uur zie ik op de snelweg de afslag naar de boot naar Kiel. KIKADEWADO, een kind kan de was doen. Ik volg de borden maar de boot ligt er al en is van verre te zien. De formaliteiten zijn minimaal en we worden naar laan 26 gedirigeerd waar we geduldig wachten tot we aan boord mogen.

    Dat zal nog wel even duren, want net als bij onze aankomst stroomt de boot nog langzaam leeg met voertuigen. Een beetje jaloers zie ik een paar motoren voorbij schuiven.

    Leuk om te zien is dat er ook een F650GS bij is waar Jeanette ook op rijdt. Ik neem me voor om samen met Jeanette nog een keer te gaan motortoeren in Noorwegen. Rond half een gaan we dan aan boord. Ervaren als wij zijn, zijn de motoren binnen de kortste keren vastgezet. Ik neem de tanktas mee en een tas uit de zijkoffer. De tanktas bevat al mijn foto en film apparatuur en de tas uit de zijkoffer alles wat ik voor vannacht nodig heb. De helm laat ik ook achter bij de motor. Om te voorkomen dat hij valt bind ik hem vast met een van de spanbanden waar de tas achter op de motor mee vast zit. Samen gaan we op zoek naar onze hut die ergens in het voorschip blijkt te zijn. Wij ontdoen ons van de bagage en motorkleding en gaan gelijk naar het zonnedek. Het is mooi weer en vanaf hier kunnen we de afvaart prima volgen. Op het zonnedek weten een tafel te bemachtigen en ik ga op verkenning voor bier. Natuurlijk wist ik wel waar het was, maar toch duurt het dan lang voor dat weer aan de tafel zit. Er wordt omgeroepen dat de passagierslijst nog nagekeken moet worden en dat het nog even duurt voor dat we vertrekken. Er is bier dus: bedankt voor dit stukje nutteloze informatie. Maar dan zien we rook uit de schoorsteen komen en voelen een lichte siddering door het schip gaan, we varen. Kennelijk ziet de kapitein gevaar want na ongeveer een kwartier schrik me een hoedje als de scheepstoeter luid van zich doet horen. Mooi, adrenaline: check. Voor eten lopen we nog even door de souvenirs winkeltjes om wat voor mijn lief en de kids te kopen. Ik ben niet zo van de souvenirs en duurt dan ook even voordat ik een keuze heb gemaakt (later blijkt de keuze goed maar de maat fout). Eigenlijk is het grappig dat de hamburger tent al om zes uur sluit, dus wil je iets eenvoudigs eten dan moet je rond vijf uur daar naar toe. Dat doen wij dus ook. We bestellen een hamburgermaaltje en laten het ons smaken. Na het eten is het natuurlijk tijd voor koffie. Dat hebben ze op het observatiedek. Na even gewacht te hebben kunnen we daar aan een tafeltje zitten. Jeroen heeft een afterdinner dip. Hij heeft continue wegtrekkers. Ik zie hem vechten maar er is geen houden aan en even later zit hij lekker te gummienekken. De ober is het hier niet mee eens en maakt hem wakker. Slapende klanten kopen niks, bad for bussines denk ik dan maar. Een pianist speelt jazzy deuntjes en we kijken naar buiten waar de hemel langzaam oranje kleurt. Als na de pianist een meidengroep haar optreden begint is iedereen klaar wakker. We kijken geamuseerd naar hun optreden en de inmiddels verzamelde groep jonge mannen die zich dicht bij het podium hebben opgesteld. Omdat we morgen nog een behoorlijk stuk naar huis moeten rijden begeven we ons na het optreden naar de hut. Zonder probleem zak ik weg in een diepe slaap.

    Geschreven door:

    op:

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren

Privacy policy