We staan op tijd op, we moeten vandaag een flink stuk toeren yeah! Vandaag een dikke 450 kilometer over de Vogezen naar Belfort. Vorig jaar waren we op de terugweg van de Pyreneeën ook over de Vogezen. Echter toen was er laag hangende bewolking waardoor het mistig was op de colls. Vandaag ziet het er goed uit, het is al zonnig. We gaan eerst maar even ontbijten. Dat is in Hotel Bellevue een waar feest. Het hotel heeft een uitgebreid ontbijt buffet, echt lekker! Omdat we richting Frankrijk rijden komen weer de herinneringen van vorig jaar op de terugweg met karige ontbijtjes die bestonden uit een homp stokbrood en wat jam en belachelijk slechte koffie. Maar goed deze hebben we deze al binnen. Na het ontbijt hijsen we ons in het motorkloffie en we gaan naar de garage om de tassen weer op te bergen. De navi gaat weer op de houder en camera’s op de steuntjes. Eén voor één rijden we naar buiten en verzamelen op de parkeerplaats. Nog even de kaartjes afgeven op de receptie en dan gaan we rijden. Net buiten Vianden neem ik een afslag en kort daarna geeft de navi aan dat ik de weg verder had moeten volgen. Maar Otto zegt zijn navi wel deze weg aangeeft. Dus we volgen deze maar. Ik blijf de route in beeld houden en we gaan min of meer parallel aan de geplande route. Deze is wat landelijker en ik moet zeggen niet verkeerd.
Aan de grens met Frankrijk tanken we de brommers af maar er gaat bij mij maar twijfel of ik de minimale afleverhoeveelheid wel redt, daarom deel ik met Otto een tankbeurt. Daarna zetten we de brommers bij het wegrestaurant op de stoep en ga ik even afblazen en tevens een bak koffie halen. Na onze koffie gaan we de snelweg op. In de route heb ik een stuk snelweg ingebakken om wat tijd te winnen, 450 kilometer binnendoor door bergachtig gebied kost echt te veel tijd op een dag. Rond de lunchtijd stoppen we bij een wegrestaurant om wat te eten. Het is lekker warm dus de jas gaat uit en we nemen plaats op de hoge krukken. We zijn niet echt hongerig dus alleen maar een capoccino. Vlak daarna draaien we snelweg af en beginnen we aan de rit door de Vogezen. De wegen zijn gelijk wat ik gewend van de Vogezen lekkere bochten. Na een uurtje stoppen we bij een restaurantje voor de lunch maar het restaurant blijkt gesloten te zijn. Ze adviseren een paar honderd meter verderop te gaan kijken daar is nog een restaurant. We stappen op en inderdaad een klein stukje verder zit ook nog een restaurant. Bij gebrek aan belegde broodjes of een uitsmijter neem ik maar een salade en een cola. Grappig de serveerster is gekleed als een meisje van 18 maar zij is een veelvoud van dat. Het eten wordt en snel gebracht en we laten ons lekker smaken. Na de maaltijd en een bezoek aan het toilet gaan we weer rijden. Puur genieten is het rijden over de Vogezen we zien plaatsen waar we vorig jaar ook reden maar dan de andere kant op en in de dichte mist. Nu is het weer echt schitterend, de zon schijnt en bij een mooi uitzicht over het dal stoppen we om foto’s te maken. Door het heldere weer kunnen we nu lekker ver kijken. We rijden weer een poosje verder tot we bij restaurant Alpen Vue zijn daar waren we vorig jaar ook gestopt maar weinig alpenvue toen, de sticker om te bewijzen dat we er waren zit er nog, wel een beetje verkleurd dat wel.
De sticker heeft alleen nog min of de meer de blauwe kleur. Het wordt al aardig laat dus we gaan vlug verder. We rijden nog door een mooi stuk natuur met smalle kronkelende wegen. Rond zessen rijden we Belfort in het is lekker druk maar dat is te verwachten rond dit tijdstip. Op gegeven moment zeg de navi dat ik de brug over moet even denk ik dat mag helemaal niet. Omdat ik voor het verkeerslicht stil sta kan ik rustig nog eens kijken en zie ik dat er toch een strook is waar je mag rijden. Bij groen rijden we over de brug. Ik zie al bordjes die naar het station wijzen. Ik weet dat het hotel tegenover het station is. Na een paar minutjes staan we voor het Hotel. Ik kijk om me heen en ik zie geen parkeerplaats. Jeroen is de betere frans spreker onder ons, ik kan alleen bier bestellen, gaat naar binnen om te vragen of ze nog een kamer vrij hebben. Even later komt hij terug met het goede bericht dat er een kamer vrij is en dat we de motoren in de garage achterom kunnen parkeren. We lopen met de spulletjes naar binnen en boeken de kamer. De dame achter de balie zegt zelfs dat we de minibar gratis leeg mogen maken. Opgetogen nemen we de lift naar boven. De kamer ziet er goed uit. Ik wou dat ik dat ook kon zeggen van de minibar. Er staan alleen flesjes water, de grapjas. We ontdoen ons van de motorkleding en gaan weer naar beneden om de motoren in de garage te stallen. Er is plaats voldoende maar toch zetten de motoren dicht bij elkaar zodat we ze met de sloten aan elkaar vast kunnen maken. We gaan terug naar boven en nemen toch maar een flesje water en daarna snel een douche. Ondertussen worden ook de helmen en de camera’s aan de lader gehangen. We gaan aan de juffrouw vragen waar we het best kunnen eten. Ze wijst ons de weg naar het oude centrum waar veel restaurantjes zijn. Op het kaartje leek het best ver, maar eenmaal onderweg blijkt het niet zover te zijn en best een leuke wandeling. We wandelen langs verschillende restaurantjes en besluiten die op de hoek van het plein te nemen. We gaan buiten zitten want het is nog best lekker buiten. Het fort leuk verlicht en ergens schuin aan de overkant van het plein brengt een zangeres middle of the road nummers ten gehore. Ik bestel een bier en steak met frietjes. En het grappige is dat krijg ik ook. Niet dat ik echt van de groente ben maar een beetje sla had ik wel verwacht. Maar goed de steak smaakt net zo goed als het koude bier. We besluiten geen toetje te nemen maar wel nog een koffie. Na de koffie rekenen we af en wandelen nog richting het geluid van de zangeres. We blijven even staan kijken maar lopen dan maar terug naar het hotel. We moeten nog de foto’s en films van camera’s halen en op de laptop opslaan. We kletsen nog wat en Otto gaat natuurlijk nog een peuk doen en dan gaan we naar bed. Morgen weer een flink stuk karren dwars door Geneve.
