Dag4 Grenoble – Reckingen Zwitserland

De wekker wekte Otto en mij precies om half acht. Na de lange dag gisteren maar lekker onder de douche om wakker te worden. Daarna is Otto aan de beurt voor das badezimmer. Rond acht uur nemen we de lift naar beneden naar het ontbijt. Jeroen en Gerard zitten al aan tafel, wij schuiven aan. Het hotel serveert een ontbijt bufet dus we lopen daar gelijk heen. Ik begin altijd met de drank en loop daarna terug voor de broodjes en een yogurt. Het ontbijt is keurig, alles wat je verwacht is er. We ontbijten op het gemak cappuccino en vruchtensap gaat er ook in. Broodje met hartig beleg en natuurlijk een gekookt eitje. We nemen de lift weer naar boven en boven aangekomen gaat de motobroek en laarzen weer aan. De korte broek en flipflops gaan nog in de roltas en ik ben weer klaar voor de volgende rit. De lift is gemakkelijk zeker als je nog twee tassen en helm hebt om mee te torsen. Beneden aangekomen en uit de ruimte met de airco merk je dat alweer goed warm is. Ik zet eerst maar een alles en neer en haal het slot eraf zodat we de motoren uitelkaar kunnen zetten. We maken de motoren aan elkaar vast met sloten om het dieven moeilijker te maken.

Rustig bergen we de tassen op en maken we de roltas op de motor, zoveel mogelijk in de schaduw want zoals gezegd het is behoorlijk warm. Na een laatste peuk rijden we het terrein van het hotel af. We rijden richting Albertville. In mijn beleving zouden we niet de snelweg op gaan dus toen de route toch de snelweg op voerde was ik confuus. Na nog een keer de route opnieuw geladen te hebben bleef de route op de snelweg. Bij de tolpoortjes aan gekomen krijg ik wel een kaartje maar Gerard niet. Altijd weer gedonder met de tolpoortjes. Gerard is geprikkeld en rij de eerste afslag er maar van af en we gaan parallel verder  in noordelijke richting. Mooie doorgaande weg en niet veel later zie ik een supermarkt met tankstation en we stoppen daar voor de nodige octaan houdend vocht en we lopen ook de supermarkt in voor flesjes drinken en snacks mochten weer geen lunch kunnen vinden. Na het korte oponthoud rijden we weer verder. De weg voert over een vlakte en vlak bij Albertville draaien we naar het oosten. Na een uurtje stoppen we bij een restaurantje voor koffie hoewel het moeite kost om voldoende plek te vinden om de motoren te parkeren. De koffie was voortreffelijk ook met een kleine lekkernij erbij. Het toilet was ook okay, ook niet onbelangrijk.We rijden vlug weer verder want nu gaan we stevig de bergen in. Blijft toch mooi rijden in de bergen. Bijna op de pas Cormet de Rosalend spot ik een fotograaf en laat me gewillig fotograferen. Ik kon het niet laten om hem te bestellen, mooie actiefoto toch?

Na zeker een paar mooie haarspeldbochten arriveren we op de pas.We stoppen voor de obligatore foto’s en natuurlijk wat vocht aanvullen en voor sommigen een peuk.

De bergen smaken naar meer een we maken ons op voor de Col du petit Saint Bernard. Heerlijk rijden haarspeldbochten stijgingen, ik geniet in volle teugen. Rond 13:30 komen we aan in het skidorp la Rosière hier gaan we lekker lunchen. We parkeren de motoren op de parkeerplaats en gaan op het terras met uitzicht op de motoren. De serveerste komt na best wel een tijdje wachten de drankjes opnemen. Het is warm en dus worden het frisjes. Na een motiverende blik komt ze terug voor het eten. Ik ga een keer voor wat anders en ik bestel een quiche en die is erg lekker.

We hebben nog een heel stuk te rijden dus moeten we de serveerster weer stimuleren om met de rekening te komen maar dat lukt vrij snel. Stappen op en rijden verder naar col du petit saint Bernard. Na col rijden we Italië in en het gaat nog lekker even verder met rijden in bergachtig gebied. We volgen weg SS26 een mooie stuurweg en uiteindelijk dalen we naar Saint Dedier. Daar is een weg waar we eigenlijk in willen afgesloten en na wat zoeken volgen de ss26 verder in komen na een korte rit in de file voor de Mont Blac tunnel, swell 34 graden in je motorpak met je helm op. Als de de ventilator begint te blazen omdat het koelwater warm wordt is het feest compleet. Na anderhalf uur sta ik voor het tolpoortje. Op mijn vraag of ik vier tickets mag is het antwoord negatief, we moeten per stuk erdoor en mogen ook per stuk 39 euro aftikken. Pff beter als heel duur. In de tunnel moet je verplicht 150 meter afstand op je voorganger houden en komt na een tijdje een voertuig tegenmoet met een lichtbalk met een manende tekst voor de afstand. Het is wel lekker koel in de tunnel. Ik om ui de tunnel en zoek een plek om te stoppen zodat de rest kan bij trekken, nog niet zo gemakkelijk. Maar ik zie na een bocht een nieuwe parkeerplaats en draai daar vlug in om te wachten op de rest. Na een minuut of 10 hoor ik weer geluid op de comms en weet ik dat ze er aan komen. Volledig in bereik van de comms leg ik uit waar ik sta en niet veel later kan ik ze binnen zwaaien. Na een korte stop gaan we weer verder want we hebben nog 100km te rijden. We gaan vandaag laat aankomen. We rijden Charmonix door richting de D1506 Na spectaculaire afdaling rijden we Zwitserland in Martigny rijden we de snelweg op. Het is al zeven uur waneer we stopen op de parkeerplaats om het regenpak weer aan te doen. Tevens meld ik het hotel dat we later zijn. De snelweg is niet helemaal klaar en het laatste stuk gaat over de N9 ook mooi maar daar wordt ook aan gewerkt. Regelmatig moeten we stoppen voor een verkeerslicht omdat slechts één weghelft open is. Om 20:00 uur arriveren we moe bij het hotel. Bij inchecken informeren we of we nog wat kunnen eten en we krijgen een resoluut nee als antwoord. Bij gods gratie kunnen wel een paar blikjes bier krijgen. En dan te weten dat dit het duurste hotel van de hele rit is. Onder de balustrade nuttigen we die biertjes want het is inmiddels weer gaan regenen.

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren

Privacy policy