Balkan Dag1 Innsbrück – Lana

Ik wordt wakker, deels van de warmte en deels van druk op de blaas. Dus maar op zoek naar het toilet en gelijk de toilettas mee. Na het toilet ga ik op de gang een beetje naar buiten kijken. Rond een uur of acht wordt het ontbijt gebracht, op Jeroen na is iedereen op. Jeroen en Gerard die in de bovenste stapelbedden in de coupe hebben gelegen, hebben een slechte nacht achter de rug. Het was erg warm boven in, warme lucht stijgt op. Het geopende klapraampje werd telkens door vacuumwerking van tunnels dicht gezogen. Het ontbijt gaat er wel in, het is een eenvoudig ontbijt, met redelijke koffie. Na een korte tussenstop in München zijn we er bijna. En om 10 uur lopen we binnen op station Innsbrück. We verlaten de coupe na een laatste check of we niets zijn vergeten. We verzamelen buiten voor het sein om de brommers van de trein te halen, we zoeken een plekje in de schaduw. Mijn motorfiets moet als laatste eraf dus ik wacht bij de spullen die we in de trein hadden. Al vlug komt Jeroen en kan ik ook mijn brommer van de trein halen. Rustig laden we de spulletjes in de koffer en trekken rustig onze motorkleding aan, juiste route in de navi en we kunnen. Eerst maar eens Innsbrück uit. De navi is duidelijk alleen de borden brengen me in verwarring. Het lijkt dat we de snelweg op worden geleid, maar omdat we geen vignet hebben is dat geen goed plan. Maar het komt toch goed, de navigatie stuurt ons de provenciale weg op. Het is gelijk al genieten van het uitzicht. Met de Stelvio pas in het veruitzicht rijden we globaal in zuidelijke richting. Rond één uur is het tijd voor de lunch en ik zie een mooi wegrestaurant dat een brandweerauto als ingang heeft. Het terras is afgezet met achterkleppen van pickup trucks.

Tijdens de lunch zie ik dat er zich vanuit het westen een regenbui opbouwd. De lunch heeft goed gesmaakt en we maken ons gereed voor vertrek. Na kort overleg besluiten we gezien de hoge temperatuur nog geen regenkleding aan te trekken. Maar na ongeveer een half uur beginnen de eerste druppels te vallen en op de eerste de beste parkeerhaven gaat de regenkleding aan. Het blijkt geen moment te vroeg, we worden als het ware gebombardeerd met grote druppels regen die als snel overgaat in een stortbui. Op de boordcomputer zie ik ook dat de temperatuur sterk daalt. Het is ons kennelijk gewoon niet gegund, vorig maal dat we de Stelvio op wilden rijden lag er 2 meter sneeuw en moesten we een ander weg kiezen. Dit maal werden van uit zonnige 30 graden overvallen met regen en daalt de temperatuur naar 10 graden. Op driekwart van de Stelvio stop ik omdat ik toch nog een fleece onder het motorpak wil aandoen, ik het gewoon koud. Onderwijl zijn we verschillende fietsers voorbij gereden, hoewel het soms lastig of ronduit gevaarlijk is zeker wanneer ze vermoeid zijn, heb ik toch diep respect voor ze. Boven op de pas gekomen scoren we de badges en stickers in de souvenirsshops en gaan we vlug naar het restaurant voor een bak koffie. Daar zitten verschillende fietsers bij te komen, zo te zien zijn er aantal sterk onderkoeld. Typisch geval van onderschatting, als je stijgt daalt de temperatuur met circa 1 graad per 100 meter. De Stelvio is 2757 meter hoog dus boven ga je richting het vriespunt. Je zult dus ook als wandelaar of fietser extra kleding mee moeten nemen. Na de bak koffie gaan we verder en gaan de daling in met hele krappe haarspeld bochten. Gelukkig is het slecht weer want als het druk is wordt je volgens mij hier niet vrolijk van. Ik zie dat een flinke camper zelfs twee keer moet steken om de bocht te nemen, wat bezield deze mensen om met zo’n hok naar boven te rijden? Rond 16:00 uur komen we in Lana aan. Het is even zoeken naar het appartement dat we gehuurd hebben, we zitten goed maar we dachten dat er wel iets van een bord zou staan maar niet dus. De verhuurder komt naar beneden en we kunnen onze motoren keurig in garageboxen neer zetten helemaal prima. Het appartement is prima enkel het bed in de keuken is een beetje vreemd, maar handig voor ontbijt op bed :). We leggen de spullen af en kleden om in zomertenue, het is inmiddels weer warm geworden. Gelukkig zit er een biertje in de koelkast die laten we ons goed smaken. we maken met facebook ons eerste live filmpje dat tot mijn verbazing goed ontvangen wordt en mij de bijnaam de razende reporter oplevert. ’s Avonds gaan we naar de pizzaria, nu we toch in Italië zijn. Het is gezellig op het terras en de pizza en bier smaken goed. Na het dinner lopen we terug naar het appartement en praten nog wat na maar maken het niet te laat.

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren

Privacy policy