We hebben besloten om in 2014 de Route de Grande Alpes te gaan rijden.

Ik ben begonnen aan de planning. Het basisplan is de RDGA te rijden en met de trein van Alessandria in Italië weer terug naar Düsseldorf. We hebben afgesproken dat we tien dagen hebben om dat allemaal te doen. Dat is ruim voldoende. We hebben ook afgesproken in twee dagen via de Vogezen naar Thonon Les Baines, de start van de RDGA te rijden. De RDGA is gemakkelijk te rijden in vier dagen. Vanuit Nice hebben we dan weer één dag nodig om in Alessandria te komen en volgens de nachttrein naar huis. Als ik goed geteld heb zijn dat dan 8 dagen. Dit betekend dat we nog twee dagen over hebben om bijvoorbeeld nog een lusje te rijden en Monaco te bezoeken. Ik voel weer een Higway Hornets meet aankomen om daarover even van gedachte te wisselen. Ik zie jullie denken dat kan toch over de telefoon? Correct en tevens juist maar dan gaat een gelegenheid om gezamenlijk een biertje te drinken en een sparerib te eten weer aan mijn neus voorbij. Dussss……..

We hebben het plan meer in detail door gesproken. We gaan dus in drie dagen naar Thonon Les Bains. Eerste dag tot Vianden, volgende dag ergens centraal in de Vogezen. Van uit Thonon Les Bains in vier dagen de Route des Grand Alpes rijden om in Menton te eindigen. Daarna hebben nog anderhalve dag om in Allesandria te komen, misschien een lusje via Monaco rijden en dan vervolgens over de kustweg Italië in. Laatste stukje over de snelweg naar Alessandria waar we met de Autozug weer naar huis nemen. De route voor de RDGA is al ingetekend in Basecamp en nu kan ik dus aan de slag met de aanrij routes.

Vandaag heb ik de trein geboekt van Alessandria naar Düsseldorf. De terugweg gaan we dus met de trein. Dat staat nu dus vast. Vorig jaar zijn we op de heenweg met de trein gegaan. Maar wij hadden het gevoel dat als je terug rijdt dat het er eigenlijk op zit en dan ben je alleen maar kilometers aan het aftikken. Nu rijden we dus heen, via de Vogezen overigens. Het terrein wordt dan steeds mooier. Helaas moeten we dit jaar zonder Gerard rijden, dat gaat ons aan het hart. We gaan dus met z’n drieën dit jaar. Dat zal zeker raar zijn, kijken in je spiegel mis je steeds een rijder. We gaan proberen of na de RDGA hebben gereden nog via een lusje Monaco mee te pakken en dan via de kustweg naar Italië te rijden. Die laatste stint moet ik nog plannen, maar ik zal binnenkort de routes zoals ik ze al heb gemaakt plaatsen.

Jaaah, ik weet het! Het is stil hier. Het is zo druk geweest de laatste tijd dat ik er domweg niet aan toegekomen ben om wat te schrijven. Maar eerlijk gezegd valt er niet zoveel te melden. Ik heb met Otto en Jeroen de Motortoertocht Koninklijke Landmacht editie 2014 gereden. Otto en ik maken deel uit van het organisatieteam en dit keer zijn we naar Idar Oberstein in de Reinlandpfalz. Idar Oberstein is vooral bekend vanwege de edelsteen groeven en de edelsteen slijpers. Voor de organisatie is het echter belangrijker dat daar een kazerne is waardoor we voor de deelnemers de kosten laag kunnen houden en we met een grote groep (50+) terecht kunnen. De rit zelf was voortreffelijk mooi weer en mooie routes met als persoonlijke favorieten de weg naar het Johanniskreuz en de Romantische Weinstrasse. Die laatste om dat ik daar ook drie jaar heb gewoond en dat is toch een stukje thuis is  geworden. Tijdens pauzes hebben we met elkaar nog gesproken over de RDGA en we hebben er zin in. Natuurlijk met andere rijders gesproken en die zien zo’n motortoertocht ook wel zitten. Nou de routes zijn na afloop weer beschikbaar hoor! Maar eerst ga ik volgende week met het gezin naar Noorwegen. Mijn eega en oudste zoon rijden ook motor, maar hebben nog niet een langere motortoertocht gedaan. In mei zijn we bij wijze van oefening een weekje in Treis-Karden in de buurt van Cochem geweest. Om een eerste ervaring in het rijden in bergachtig gebied op te doen. Geen probleem dus, had ik ook niet verwacht.

De laatste dagen staan in het licht van het afronden van kleine klusjes voor dat we vertrekken om de RDGA te gaan rijden. Afgelopen donderdag hebben we een Hornets meet gehad waar we de laatste detail afspraken hebben gemaakt. Verder heb ik gisteren aan het roadbook gewerkt. Daar moet ik vanavond nog een uurtje aan besteden en dan is het klaar. De routes zijn gemaakt, overigens niet het detail zoals vorige tochten. Bijvoorbeeld zijn koffie- en lunchpauzes niet meer ingepland. Dat bleek in de praktijk wel eens lastig omdat we later vertrokken of een stuk wat sneller ging dan gedacht. Dit zal ons waarschijnlijk meer flexibiliteit geven. Tankstops zijn wel ingepland echter niet voor de routes korter dan 200 kilometer. Daar moeten we na aankomst of bij vertrek tanken.

Afgelopen zaterdag is door Niels van Motorservice Amersfoort een nieuwe achterband gemonteerd, het is een Michelin Pilot Road4 geworden. Verder heeft hij de motor geïnspecteerd maar geen afwijking gevonden. Zondag heb ik nog de laatste resten van onze motorvakantie naar Noorwegen met een grondige reiniging verwijderd. Met name de velgen waren maar moeilijk schoon te krijgen.

Voor donderdag moet ik nog:

• Routes op de navi zetten;
• Kleding en toiletspullen inpakken;
• Camera’s opladen en geheugenkaartjes leegmaken;
• Kabels, opladers en een stekkerblok bij elkaar zoeken in inpakken.

Donderdag is het dan zover, ik heb uitgerekend dat we circa 2300 kilometer op de motor gaan rijden. Dit is zo weinig omdat we van Alessandria met de autotrein weer naar Düsseldorf gaan. We gaan rijden door België, Luxemburg, Zwitserland, Frankrijk, Monaco, Italië en tenslotte nog een stukje door Duitsland. Donderdag rij ik eerst naar Otto om dan gezamenlijk richting zuiden te rijden. Jeroen sluit bij tankstation Vossedal (voorbij Stein) aan. De eerste etappe brengt ons naar Vianden in Luxemburg.

Morgen is het dan zover. Vandaag nog gewerkt en daarna mijn spulletjes ingepakt. Dat is natuurlijk helemaal niet zoveel. Ik heb mij gehouden aan de paklijst die in de download sectie van deze website staat. Spulletjes gaan zoveel mogelijk in binnentassen die precies in de zijkoffers passen. In de topkoffer bevinden zich de spullen waar ik snel bij moet of wat groter zijn zoals mijn gympen. Verder heb ik in de topkoffer nog een drietal flesjes energiedrank om onderweg ook tussendoor wat te kunnen drinken. De binnentassen heb ik zo ingedeeld dat ik er maar één tas hoef uit te halen, de andere tas bevat de reserve kleding. Toilettas, regenoveral, fleece en petje zitten ook in de topkoffer. In de tanktas gaan de camera’s, stickers en een notitieblokje. Ik heb er zin in!

Ik wordt gewoon van de wekker wakker. Ik werk het ochtendritueel af. Ik hoef alleen nog de navi en de tanktas op de motor te doen. Keurig op tijd duw ik de motor onder het afdak vandaan en zet hem op pad. Ik selecteer het adres van Otto in het menu van de navi. Ik druk op de starter en de motor komt grommend tot leven. Ik geef mijn lief nog een kus en vervolgens klap ik de standaard in en geef gedoseerd gas om de beladen motorfiets om de schuur van de buren te sturen om op de straat te komen. Na een dik een half uur stop ik bij het tankstation om de motor af te tanken. Het is nog een paar minutjes naar Otto en zo kom ik daar met een volle tank aan. Otto doet voor me open en even later zit ik aan een dampende kom koffie. Otto is ook al zover en na de koffie en nog een sigaret voor Otto rijden we richting zuiden, de hoofdrichting voor de komende acht dagen. We volgen de A12 en draaien dan de A50 op. De rit gaat voorspoedig en als snel naderen we Roermond aan de A73. Ik bel mijn schoonouders die direct aan de A73 wonen, dat ze naar buiten kunnen kijken en daar een paar motorrijders met een gele helm kan zien rijden. Maar kennelijk heb ik de laatste keer niet goed naar buiten gekeken, er blijkt een geluidswal te staan en ze kunnen ons dus niet zien. Maar ze wensen me toch een goede reis. Voor dat we de tunnel in rijden verbreek ik de verbinding en maak weer contact met Otto. We zijn niet meer ver van het pickup point van Jeroen, tankstation Vossedal aan de A2. We komen wat vroeg aan maar de koffie smaakt goed. Even later komt Jeroen aanrijden, en hij is net als ons in opperste stemming. Voor vandaag hebben we nog maar een korte stint naar Vianden en we hebben we tijd genoeg.

Na de koffie stappen we weer op de motoren en draaien de A2 op. Het is niet druk en we schieten dan ook aardig op. Voor dat ik het in de gaten heb zijn we al de grens over België in. Bij Luik moeten we richting Aachen maar op de rotonde neem ik wederom daar de verkeerde afslag. Dat is me de laatste twee keer ook gebeurd, ik ben kennelijk hard leers. Omdat ik de fout vaker heb ik gemaakt weet ik de wel hoe ik terug op de weg kom. Nadat we weer op de route zitten draaien we richting Franchorchamps. Ik vindt dat altijd een mooi stuk snelweg met omdat je zo mooi die heuvels ziet in de verte. Ik heb honger en we zijn we al een uur onderweg, dus het wordt tijd voor een pauze. Maar alle parkeerplaatsen zijn slechts parkeerplaatsen zonder een wegrestaurant. Uiteindelijk bereiken we de uitrit waar we van de snelweg af moeten. We nemen de afrit, het goede nieuws is dat ik weet dat hier een paar frietkotten staan. En inderdaad een stukje verder zie ik een frietenkot. Dan daarmaar. Ik hoopte dat hij ook broodjes verkocht maar helaas. Aleen friet en snacks tenzij je een hamburger besteld. Ik neem friet met een kroket en een cola. We gaan buiten zitten en ik moet zeggen het smaakt best goed. Na een sticker geplakt te hebben rijden we richting de Luxemburgse grens. Maar na een vijftal kilometer is de weg afgesloten en is er een omleiding. Dan maar de omleiding volgen. Maar zoals zo vaak stoppen de borden gewoon. Ik zoom wat uit op de navi en ga dan maar in de richting waar we naar toe moeten rijden. En even later zie ik het bekende roze lijntje weer in beeld komen. Over de grens stop ik bij een tankstation deels om te tanken en deels omdat ik vreselijk uit de broek moet. Wanneer we weer wegrijden van het tankstation zie ik op de navi een kronkeldarm. Zo ziet het er ongeveer uit vindt ik zelf. Heerlijk gestuurd, helaas te kort. Want rond drie uur komen we bij het hotel Bellevue in Vianden aan. We hebben niets gereserveerd en we hopen maar dat ze plek voor ons hebben. We lopen naar de receptie en we zijn blij om te horen dat ze een kamer voor ons hebben. We betalen alvast voor de kamer en we krijgen pasjes voor de parkeergarage en de kamer. We mogen de motoren de parkeergarage inrijden. We hebben vorig jaar vanaf de Pyreneeën hier onze trip afgesloten, dus we weten de weg. Het leek ons leuk om deze tocht hier te beginnen om dat hij vorig maal hier geëindigd was. We lopen eerst naar boven om het motorpak uit te doen want het is behoorlijk warm. In de spijkerbroek rijden we de motoren de garage in. Dit jaar heb ik slim epakt, ik hoef slechts één tas uit de zijkoffer te halen, de tanktas had ik al mee naar boven genomen. Boven hangen we de camera’s en de com’s aan de laders. Dan is het toch echt tijd voor het eerste biertje van deze trip, daarvoor gaan we lekker op het terras zitten. Laatste tijd vindt ik Radler lekker als het warm is dus eerst maar eens de dorst lessen. Het smaakt best we nemen er nog en paar voor dat we naar het biker restaurant lopen om een hapje te eten. Om dat we al pattatjes op hadden maar wat kleins gegeten. Nog een afzakkertje in hotel genomen en daarna op tijd naar bed, morgen hebben we een lange etappe voor de boeg.

We staan op tijd op, we moeten vandaag een flink stuk toeren yeah! Vandaag een dikke 450 kilometer over de Vogezen naar Belfort. Vorig jaar waren we op de terugweg van de Pyreneeën ook over de Vogezen. Echter toen was er laag hangende bewolking waardoor het mistig was op de colls. Vandaag ziet het er goed uit, het is al zonnig. We gaan eerst maar even ontbijten. Dat is in Hotel Bellevue een waar feest. Het hotel heeft een uitgebreid ontbijt buffet, echt lekker! Omdat we richting Frankrijk rijden komen weer de herinneringen van vorig jaar op de terugweg met karige ontbijtjes die bestonden uit een homp stokbrood en wat jam en belachelijk slechte koffie. Maar goed deze hebben we deze al binnen. Na het ontbijt hijsen we ons in het motorkloffie en we gaan naar de garage om de tassen weer op te bergen. De navi gaat weer op de houder en camera’s op de steuntjes. Eén voor één rijden we naar buiten en verzamelen op de parkeerplaats. Nog even de kaartjes afgeven op de receptie en dan gaan we rijden. Net buiten Vianden neem ik een afslag en kort daarna geeft de navi aan dat ik de weg verder had moeten volgen. Maar Otto zegt zijn navi wel deze weg aangeeft. Dus we volgen deze maar. Ik blijf de route in beeld houden en we gaan min of meer parallel aan de geplande route. Deze is wat landelijker en ik moet zeggen niet verkeerd.

Aan de grens met Frankrijk tanken we de brommers af maar er gaat bij mij maar twijfel of ik de minimale afleverhoeveelheid wel redt, daarom deel ik met Otto een tankbeurt. Daarna zetten we de brommers bij het wegrestaurant op de stoep en ga ik even afblazen en tevens een bak koffie halen. Na onze koffie gaan we de snelweg op. In de route heb ik een stuk snelweg ingebakken om wat tijd te winnen, 450 kilometer binnendoor door bergachtig gebied kost echt te veel tijd op een dag. Rond de lunchtijd stoppen we bij een wegrestaurant om wat te eten. Het is lekker warm dus de jas gaat uit en we nemen plaats op de hoge krukken. We zijn niet echt hongerig dus alleen maar een capoccino. Vlak daarna draaien we snelweg af en beginnen we aan de rit door de Vogezen. De wegen zijn gelijk wat ik gewend van de Vogezen lekkere bochten. Na een uurtje stoppen we bij een restaurantje voor de lunch maar het restaurant blijkt gesloten te zijn. Ze adviseren een paar honderd meter verderop te gaan kijken daar is nog een restaurant. We stappen op en inderdaad een klein stukje verder zit ook nog een restaurant. Bij gebrek aan belegde broodjes of een uitsmijter neem ik maar een salade en een cola. Grappig de serveerster is gekleed  als een meisje van 18 maar zij is een veelvoud van dat. Het eten wordt en snel gebracht en we laten ons lekker smaken. Na de maaltijd en een bezoek aan het toilet gaan we weer rijden. Puur genieten is het rijden over de Vogezen we zien plaatsen waar we vorig jaar ook reden maar dan de andere kant op en in de dichte mist. Nu is het weer echt schitterend, de zon schijnt en bij een mooi uitzicht over het dal stoppen we om foto’s te maken. Door het heldere weer kunnen we nu lekker ver kijken. We rijden weer een poosje verder tot we bij restaurant Alpen Vue zijn daar waren we vorig jaar ook gestopt maar weinig alpenvue toen, de sticker om te bewijzen dat we er waren zit er nog, wel een beetje verkleurd dat wel.

De sticker heeft alleen nog min of de meer de blauwe kleur. Het wordt al aardig laat dus we gaan vlug verder. We rijden nog door een mooi stuk natuur met smalle kronkelende wegen. Rond zessen rijden we Belfort in het is lekker druk maar dat is te verwachten rond dit tijdstip. Op gegeven moment zeg de navi dat ik de brug over moet even denk ik dat mag helemaal niet. Omdat ik voor het verkeerslicht stil sta kan ik rustig nog eens kijken en zie ik dat er toch een strook is waar je mag rijden. Bij groen rijden we over de brug. Ik zie al bordjes die naar het station wijzen. Ik weet dat het hotel tegenover het station is. Na een paar minutjes staan we voor het Hotel. Ik kijk om me heen en ik zie geen parkeerplaats. Jeroen is de betere frans spreker onder ons, ik kan alleen bier bestellen, gaat naar binnen om te vragen of ze nog een kamer vrij hebben. Even later komt hij terug met het goede bericht dat er een kamer vrij is en dat we de motoren in de garage achterom kunnen parkeren. We lopen met de spulletjes naar binnen en boeken de kamer. De dame achter de balie zegt zelfs dat we de minibar gratis leeg mogen maken. Opgetogen nemen we de lift naar boven. De kamer ziet er goed uit. Ik wou dat ik dat ook kon zeggen van de minibar. Er staan alleen flesjes water, de grapjas. We ontdoen ons van de motorkleding en gaan weer naar beneden om de motoren in de garage te stallen. Er is plaats voldoende maar toch zetten de motoren dicht bij elkaar zodat we ze met de sloten aan elkaar vast kunnen maken. We gaan terug naar boven en nemen toch maar een flesje water en daarna snel een douche. Ondertussen worden ook de helmen en de camera’s aan de lader gehangen. We gaan aan de juffrouw vragen waar we het best kunnen eten. Ze wijst ons de weg naar het oude centrum waar veel restaurantjes zijn. Op het kaartje leek het best ver, maar eenmaal onderweg blijkt het niet zover te zijn en best een leuke wandeling. We wandelen langs verschillende restaurantjes en besluiten die op de hoek van het plein te nemen. We gaan buiten zitten want het is nog best lekker buiten. Het fort leuk verlicht en ergens schuin aan de overkant van het plein brengt een zangeres middle of the road nummers ten gehore. Ik bestel een bier en steak met frietjes. En het grappige is dat krijg ik ook. Niet dat ik echt van de groente ben maar een beetje sla had ik wel verwacht. Maar goed de steak smaakt net zo goed als het koude bier. We besluiten geen toetje te nemen maar wel nog een koffie. Na de koffie rekenen we af en wandelen nog richting het geluid van de zangeres. We blijven even staan kijken maar lopen dan maar terug naar het hotel. We moeten nog de foto’s en films van camera’s halen en op de laptop opslaan. We kletsen nog wat en Otto gaat natuurlijk nog een peuk doen en dan gaan we naar bed. Morgen weer een flink stuk karren dwars door Geneve.

Ik weet niet meer waar we van wakker worden, maar ik wordt vanzelf wakker. Ik duik als eerste onder de douche. Na een ontspannen douche, moet ik mijn rommel opruimen. Het gadget gehalte is weer hoog, ik moet verschillende adapters opruimen en het verlengsnoer met verdeelblok oprollen. Alles gaat vervolgens weer in de binnentas. Ik weet niet of dat ik dat al een keer heb beschreven maar dat ik zou niet meer zonder willen, geen losse plastic tasjes hoewel je volgens mij wel meer mee krijgt. Maar we hebben over het algemeen toch veel te veel mee genomen. Gebroederlijk nemen we lift naar de ontbijtzaal. We verbazen is weer over het on-frans ontbijt. Gezien onze ervaringen vorig jaar tijdens de rit vanaf de Pyreneeën naar huis, waar het ontbijt vaak te wensen overliet. We laten ons het ontbijt goed smaken. Na het ontbijt halen we onze spullen van de kamer en lopen we naar de motoren die in de garage van het hotel staan. We hadden de motoren ondanks dat ze in de garage staan met het slot aan elkaar gelegd. We moeten ze dus eerst van het slot halen willen we wat bewegingsvrijheid hebben. Niet erg want het slot moet toch onder in de topkoffer. Spulletjes zitten er zo op en dus gaan we na het inleveren van de pasjes weer op pad. Vandaag rijden we naar het begin van de Route des Grandes Alpes, het plaatsje Thonon les Bains gelegen aan het meer van Geneve. We verlaten Belfort en rijden in zuidwestelijke richting naar Besançon. Na een poosje maken de heuvels plaats voor een rivier, hier hebben we vorig jaar ook gereden. En niet veel later passeren we het relais waar we vorig jaar koffie hebben gedronken. Maar nu is het daar nog te vroeg voor. Hoewel er wel wat te zien is trekt de weg zich lang. Het is een provinciale weg waar weinig te beleven is. In de buurt van Besançon en heb ik nog steeds geen geschikte plek voor een koffiepauze gevonden. We draaien de D9 en besluiten bij de parkeerplaats een sanitaire stop te maken en een drankje uit de topkoffer te nemen.

Ik vindt het prettig altijd wat te drinken bij me te hebben en dit keer had ik wat flesjes energy drink mee genomen. Na een korte stop rijden we weer weg. Rond het middag uur zoeken we in Levier een bakker waar we wat kunnen eten. Maar de bakker die we vinden heeft geen koffie of iets dergelijks. Na het dorpje van oost naar west doorkruist te hebben besluiten we in het restaurant “Le commerce” te gaan eten. Echt een plattelands restaurant met een eenvoudige keuken. We kiezen voor een bord met verschillende soorten vleesbeleg met brood. Daarbij een flinke kop koffie en we kunnen er weer tegenaan. En omdat we tijdens het zoeken ook een tankstation tegenkwamen hebben we ook de brommers van brandstof voorzien. Na de lunch geven we Otto nog de gelegenheid een peukje te doen alvorens we weer in zuidelijke richting gaan. We volgen de D9 nog tot Boujailles waar we de D73 gaan volgen. Nadat we de D471 op zijn geslagen zien we in de verte de heuvels weer verschijnen. Voordat we in Geneve aankomen moeten we nog een flinke bergrug over, lekkah.  Na een poosje draaien we de D252 op. Deze weg slingert zich door de omgeving en later rijden we door en dal. Rond drie uur gaan we langzaam omhoog en in Les Rousses stoppen we voor een bak koffie en het is ook redelijk afgekoeld dus ik wil graag een vest aandoen. We parkeren de motoren op de parkeerplaats bij een souveniers winkeltje en lopen het straatje in.  Na de koffie stappen we weer op want we hebben nog best een stuk te rijden. Onderweg komen we nog een motorclub tegen die een stop hebben ingericht compleet met partijtent. Als we over de bergrug zijn kunnen we het meer van Geneve inmiddels zien. Op de parkeerplaats stoppen we voor foto’s.

Daarna gaat het de daling in en 20 minuten later rijden we Geneve binnen. Hier is het inmiddels avondspits en we komen maar moeizaam vooruit. De temperatuur is gestegen naar ver boven de 20 graden en ik heb het inmiddels goed warm met de fleece onder mijn motorpak. Als ik na een poosje ook de olie temperatuur zie oplopen en we elkaar even uit het oog verlorgen waren door vershillende stoplichten stoppen we ergens aan de kant voor de weg, om de ons en de motoren te laten afkoelen. We staan aan de rand van het meer van Geneve en genieten van het uitzicht. Inmiddels is Jeroen ook weer bij getrokken en gedrieën staan we gezellig tussen de bomen.

Tjonge Tjonge was Geneve druk veel mensen die flaneren door de stad. Na een half uurtje rijden we het laatste stuk, we zijn niet ver meer van Thonon les Bains. De weg is nog steeds erg druk en lijkt of er veel bejaarden rijden met een dikke auto die maar de helft van de maximum toegestane snelheid rijden. Ik erger me hieraan, want door dit gedrag gaan andere weggebruikers de meest onmogelijke stunten uithalen om er voorbij te komen. Rond een uur of vijf komen we aan in Thonon les Bains. De route had ik gemaakt tot aan het Ibis hotel. Jeroen is het meest bedreven in de Franse taal dus hij gaat vragen  of er wat vrij is. Helaas en we krijgen ook het bericht dat er waarschijnlijk helemaal niets vrij is in Thonon. Kak dat is balen. Ik kijk nog eens goed om me heen en zie dat dit er heel anders uit ziet dan ik me kon herinneren van streetview met het plannen. Ik kijk op de navi en er schijnt nog een Ibis te zijn en we besluiten daar naar toe te rijden. Daar heeft men wel kamers en we krijgen een keurige familie kamer waar we met z’n allen kunnen slapen, hoezo niet vrij. Raar kennelijk nog wat competitie onderling. Na een verfrissende douche lopen we terug naar de hoofdweg om een restaurant te zoeken. We moeten een behoorlijk stuk lopen richting het centrum maar we vinden dan toch een zijstraat met veel restaurants. We kiezen voor een restaurant waar we buiten kunnen zitten, het is warm genoeg en Otto mag dan tabak verbranden. We drinken er biertje bij en het is een heerlijke avond. Terug in het hotel is tijd om foto’s en filmpjes op de laptop te kopiëren zodat alle sim kaartjes leeg zijn voor het grote avontuur van morgen.